Understanding Financial Services in the Indian Economy

இந்தியப் பொருளாதாரத்தில் நிதிச் சேவைகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல் भारतीय अर्थव्यवस्था में वित्तीय सेवाओं को समझना

In the previous lessons, we examined how financial institutions pool savings, how financial markets provide trading platforms, and how financial instruments represent legal claims on assets. However, institutions, markets, and instruments cannot operate smoothly in isolation. They require specialized operational mechanisms to manage transactions, evaluate credit risks, and deploy capital efficiently. முந்தைய பாடங்களில், நிதி நிறுவனங்கள் எவ்வாறு சேமிப்புகளைத் திரட்டுகின்றன, நிதிச் சந்தைகள் எவ்வாறு வர்த்தக தளங்களை வழங்குகின்றன மற்றும் நிதி ஆவணங்கள் எவ்வாறு சொத்துக்கள் மீதான சட்டப்பூர்வ உரிமைகளைக் குறிக்கின்றன என்பதை நாம் ஆய்வு செய்தோம். இருப்பினும், நிறுவனங்கள், சந்தைகள் மற்றும் நிதி ஆவணங்கள் தனித்தனியாக சீராக இயங்க முடியாது. பரிவர்த்தனைகளை நிர்வகிக்கவும், கடன் அபாயங்களை மதிப்பிடவும், மூலதனத்தை திறம்படப் பயன்படுத்தவும் அவற்றுக்கு பிரத்யேக செயல்பாட்டு வழிமுறைகள் தேவைப்படுகின்றன. पिछले पाठों में, हमने देखा कि वित्तीय संस्थान किस प्रकार बचत को एकत्रित करते हैं, वित्तीय बाजार किस प्रकार व्यापार मंच प्रदान करते हैं, और वित्तीय साधन परिसंपत्तियों पर कानूनी दावों का प्रतिनिधित्व कैसे करते हैं। हालाँकि, संस्थान, बाजार और साधन अलग-थलग रहकर सुचारु रूप से कार्य नहीं कर सकते। लेनदेन का प्रबंधन करने, ऋण जोखिमों का मूल्यांकन करने और पूंजी को कुशलतापूर्वक तैनात करने के लिए उन्हें विशेष परिचालन तंत्र की आवश्यकता होती है।

Financial services represent the functional bridge that activates the entire financial architecture. These services mobilize idle capital from households and enterprises, transforming financial assets into productive industrial and commercial activities. Without specialized financial services, a business could issue shares or debentures, but it would have no mechanism to evaluate subscriber demand, manage issuance compliance, or insure against under-subscription. முழு நிதி கட்டமைப்பையும் செயல்படுத்தும் செயல்பாட்டுப் பாலமாக நிதிச் சேவைகள் திகழ்கின்றன. இச்சேவைகள் குடும்பங்கள் மற்றும் நிறுவனங்களிடமிருந்து பயன்பாடற்ற மூலதனத்தைத் திரட்டி, நிதிச் சொத்துக்களை உற்பத்தித்திறன் மிக்க தொழில் மற்றும் வணிக நடவடிக்கைகளாக மாற்றுகின்றன. பிரத்யேக நிதிச் சேவைகள் இல்லையெனில், ஒரு வணிக நிறுவனம் பங்குகள் அல்லது கடனீட்டுப் பத்திரங்களை வெளியிட முடிந்தாலும், சந்தாதாரர்களின் தேவையை மதிப்பிடவோ, வெளியீட்டு விதிமுறை இணக்கங்களை நிர்வகிக்கவோ அல்லது குறைவான சந்தா சேர்வதற்கு எதிராகக் காப்பீடு செய்யவோ அதனிடம் எந்த வழிமுறையும் இருக்காது. वित्तीय सेवाएं उस कार्यात्मक सेतु का प्रतिनिधित्व करती हैं जो संपूर्ण वित्तीय संरचना को सक्रिय करता है। ये सेवाएं परिवारों और उद्यमों से निष्क्रिय पूंजी को जुटाती हैं, जिससे वित्तीय परिसंपत्तियों को उत्पादक औद्योगिक और वाणिज्यिक गतिविधियों में परिवर्तित किया जाता है। विशेष वित्तीय सेवाओं के बिना, कोई व्यवसाय शेयर या डिबेंचर जारी तो कर सकता है, लेकिन उसके पास ग्राहकों की मांग का मूल्यांकन करने, निर्गम अनुपालन का प्रबंधन करने या अल्प-अभिदान (कम खरीदारी) के जोखिम से बचने का कोई तंत्र नहीं होगा।

In the Indian financial system, financial services are broadly divided into two structural categories based on whether the intermediary commits its own balance sheet funds: இந்திய நிதி அமைப்பில், இடைத்தரகர் தனது சொந்த இருப்புநிலைக் குறிப்பு நிதியைப் பயன்படுத்துகிறாரா என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, நிதிச் சேவைகள் இரண்டு கட்டமைப்புப் பிரிவுகளாகப் பரவலாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன: भारतीय वित्तीय प्रणाली में, मध्यस्थ द्वारा अपनी बैलेंस शीट के फंड का उपयोग किए जाने के आधार पर वित्तीय सेवाओं को मुख्य रूप से दो संरचनात्मक श्रेणियों में विभाजित किया गया है:

• Fund-Based (Asset-Based) Services: The financial institution directly commits its own funds to finance assets, purchase receivables, or disburse credit. The primary income generated is interest or lease rental yield, and the institution directly carries credit and default risk. நிதி சார்ந்த (சொத்து சார்ந்த) சேவைகள்: சொத்துக்களுக்கு நிதியளிக்கவும், பெறவேண்டிய வரவுகளை வாங்கவும் அல்லது கடன் வழங்கவும் நிதி நிறுவனம் தனது சொந்த நிதியை நேரடியாகப் பயன்படுத்துகிறது. இதில் உருவாக்கப்படும் முதன்மை வருமானம் வட்டி அல்லது குத்தகை வாடகை வருவாய் ஆகும்; மேலும் இந்நிறுவனமே கடன் மற்றும் நிலுவைத் தவணை அபாயங்களை நேரடியாக ஏற்கிறது. फंड-आधारित (परिसंपत्ति-आधारित) सेवाएं: वित्तीय संस्थान परिसंपत्तियों के वित्तपोषण, प्राप्य राशियों (रिसीवेबल्स) को खरीदने या ऋण वितरित करने के लिए सीधे अपने फंड का उपयोग करता है। इससे अर्जित मुख्य आय ब्याज या पट्टा किराया प्रतिफल (लीज रेंटल यील्ड) होती है, और संस्थान सीधे ऋण तथा डिफ़ॉल्ट जोखिम वहन करता है।

• Fee-Based (Advisory or Non-Fund) Services: The institution does not deploy its own capital. Instead, it provides specialized professional expertise, underwriting guarantees, asset management, or procedural administration. The primary income generated consists of fees, commissions, or brokerage. கட்டணம் சார்ந்த (ஆலோசனை அல்லது நிதி சாரா) சேவைகள்: இந்நிறுவனம் தனது சொந்த மூலதனத்தைப் பயன்படுத்துவதில்லை. மாறாக, இது பிரத்யேக தொழில்முறை நிபுணத்துவம், எழுத்துறுதி உத்தரவாதங்கள், சொத்து மேலாண்மை அல்லது நடைமுறை நிர்வாகத்தை வழங்குகிறது. இதன் மூலம் கிடைக்கும் முதன்மை வருமானம் கட்டணங்கள், தரகுத் தொகை அல்லது கமிஷன்களைக் கொண்டுள்ளது. शुल्क-आधारित (परामर्श या गैर-फंड) सेवाएं: संस्थान अपनी पूंजी नहीं लगाता है। इसके बजाय, यह विशेष पेशेवर विशेषज्ञता, हामीदारी गारंटी (अंडरराइटिंग गारंटी), परिसंपत्ति प्रबंधन या प्रक्रियात्मक प्रशासन प्रदान करता है। इससे अर्जित प्राथमिक आय में शुल्क, कमीशन या ब्रोकरेज शामिल होते हैं।

Fund-Based Financial Services

நிதி சார்ந்த சேவைகள் फंड-आधारित वित्तीय सेवाएं

Fund-based financial services involve transactions where a bank or non-banking financial institution deploys its tangible capital to finance industrial machinery, physical equipment, working capital, or consumer goods. The financing entity assumes balance sheet exposure and bears credit risk until the disbursed capital is fully recovered. தொழில்துறை இயந்திரங்கள், தளவாடங்கள், நடைமுறை மூலதனம் அல்லது நுகர்வோர் பொருட்களுக்கு நிதியளிக்க, ஒரு வங்கி அல்லது வங்கி சாரா நிதி நிறுவனம் தனது உறுதியான மூலதனத்தைப் பயன்படுத்தும் பரிவர்த்தனைகளை நிதி சார்ந்த சேவைகள் உள்ளடக்கியுள்ளன. வழங்கப்பட்ட மூலதனம் முழுமையாக வசூலிக்கப்படும் வரை, நிதியளிக்கும் நிறுவனம் இருப்புநிலைக் குறிப்பு இடர் வெளிப்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டு கடன் அபாயத்தைச் சுமக்கிறது. फंड-आधारित वित्तीय सेवाओं में ऐसे लेनदेन शामिल होते हैं जहाँ कोई बैंक या गैर-बैंकिंग वित्तीय संस्थान औद्योगिक मशीनरी, भौतिक उपकरण, कार्यशील पूंजी (वर्किंग कैपिटल) या उपभोक्ता वस्तुओं के वित्तपोषण के लिए अपनी मूर्त पूंजी लगाता है। वित्तपोषक संस्था बैलेंस शीट जोखिम उठाती है और वितरित पूंजी पूरी तरह से वसूल होने तक ऋण जोखिम वहन करती है।

Equipment Leasing

தளவாடக் குத்தகை उपकरण पट्टा (Equipment Leasing)

Equipment leasing is a contractual arrangement where the owner of an asset (the lessor) grants another party (the lessee) the exclusive right to use the asset for an agreed duration in exchange for periodic payments called lease rentals. The legal ownership of the asset remains with the lessor throughout the duration of the contract, while economic possession and usage rest with the lessee. தளவாடக் குத்தகை என்பது, ஒரு சொத்தின் உரிமையாளர் (குத்தகைக்கு விடுப்பவர் / lessor), மற்றொரு தரப்பினருக்கு (குத்தகைக்கு எடுப்பவர் / lessee) குத்தகை வாடகை எனப்படும் காலமுறை செலுத்துதல்களுக்கு ஈடாக, ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட காலத்திற்கு அச்சொத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான பிரத்யேக உரிமையை வழங்கும் ஒப்பந்த ஏற்பாடாகும். ஒப்பந்த காலம் முழுவதும் சொத்தின் சட்டப்பூர்வ உரிமையாளர் குத்தகைக்கு விடுப்பவராகவே இருப்பார்; அதேசமயம் அதன் பொருளாதார உடைமையும் பயன்பாடும் குத்தகைக்கு எடுப்பவரிடம் இருக்கும். उपकरण पट्टा (Equipment Leasing) एक ऐसा संविदात्मक समझौता है जहाँ किसी परिसंपत्ति का मालिक (पट्टादाता या लेसर) किसी अन्य पक्ष (पट्टेदार या लेसी) को पट्टा किराया (Lease Rentals) कहे जाने वाले आवधिक भुगतानों के बदले एक सहमत अवधि के लिए परिसंपत्ति का उपयोग करने का अनन्य अधिकार देता है। अनुबंध की पूरी अवधि के दौरान परिसंपत्ति का कानूनी स्वामित्व पट्टादाता के पास ही रहता है, जबकि आर्थिक कब्ज़ा और उपयोग पट्टेदार के पास रहता है।

In the Indian corporate and industrial sectors, leasing arrangements primarily take two forms: இந்திய கார்ப்பரேட் மற்றும் தொழில்துறை துறைகளில், குத்தகை ஏற்பாடுகள் பிரதானமாக இரண்டு வடிவங்களை எடுக்கின்றன: भारतीय कॉर्पोरेट और औद्योगिक क्षेत्रों में पट्टा व्यवस्था मुख्य रूप से दो रूपों में होती है:

1. Finance Lease (Capital Lease): A long-term, non-cancellable contract where the lease duration covers substantially the entire economic life of the asset. The lessee bears the operational costs, taxes, and maintenance expenses. At the end of the lease term, the lessee typically has an option to purchase the asset at a nominal price or transfer ownership. நிதி குத்தகை (மூலதனக் குத்தகை): இது சொத்தின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார ஆயுட்காலத்தையும் உள்ளடக்கும் நீண்ட கால, ரத்து செய்ய முடியாத ஒப்பந்தமாகும். செயல்பாட்டுச் செலவுகள், வரிகள் மற்றும் பராமரிப்புச் செலவுகளைக் குத்தகைக்கு எடுப்பவரே ஏற்கிறார். குத்தகை காலத்தின் முடிவில், சொத்தை ஒரு பெயரளவு விலைக்கு வாங்குவதற்கோ அல்லது உரிமை மாற்றத்திற்கோ குத்தகைக்கு எடுப்பவருக்கு வழக்கமாக வாய்ப்பு அளிக்கப்படுகிறது. वित्तीय पट्टा (Finance Lease या Capital Lease): यह एक दीर्घकालिक, गैर-रद्द करने योग्य अनुबंध है जहाँ पट्टे की अवधि परिसंपत्ति के संपूर्ण आर्थिक जीवन को काफी हद तक कवर करती है। पट्टेदार परिचालन लागत, कर और रखरखाव के खर्च वहन करता है। पट्टे की अवधि समाप्त होने पर, पट्टेदार के पास आमतौर पर मामूली कीमत पर परिसंपत्ति खरीदने या स्वामित्व स्थानांतरित करने का विकल्प होता है।

2. Operating Lease: A short-term, cancellable agreement where the asset is leased for a period significantly shorter than its total economic life. The lessor remains responsible for repairs, maintenance, insurance, and technical obsolescence. High-cost, rapidly modernizing equipment such as commercial aircraft, computers, and medical diagnostics systems are commonly financed through operating leases. செயல்பாட்டுக் குத்தகை: இது ஒரு குறுகிய கால, ரத்து செய்யக்கூடிய ஒப்பந்தமாகும்; இதில் சொத்தின் மொத்த பொருளாதார ஆயுட்காலத்தை விட மிகக் குறைந்த காலத்திற்கு மட்டுமே அது குத்தகைக்கு விடப்படுகிறது. பழுதுபார்ப்பு, பராமரிப்பு, காப்பீடு மற்றும் தொழில்நுட்ப காலாவதி ஆகியவற்றுக்குக் குத்தகைக்கு விடுப்பவரே தொடர்ந்து பொறுப்பாவார். வணிக விமானங்கள், கணினிகள் மற்றும் மருத்துவ பரிசோதனை அமைப்புகள் போன்ற அதிக செலவுடைய, விரைவாக நவீனமயமாகும் உபகரணங்கள் பொதுவாக செயல்பாட்டுக் குத்தகை மூலமே நிதியளிக்கப்படுகின்றன. परिचालन पट्टा (Operating Lease): यह एक अल्पकालिक, रद्द करने योग्य समझौता है जहाँ परिसंपत्ति को उसके कुल आर्थिक जीवन से काफी कम अवधि के लिए पट्टे पर दिया जाता है। पट्टादाता मरम्मत, रखरखाव, बीमा और तकनीकी अप्रचलन के लिए जिम्मेदार रहता है। वाणिज्यिक विमान, कंप्यूटर और मेडिकल डायग्नोस्टिक्स सिस्टम जैसे उच्च लागत वाले तथा तेजी से आधुनिक होने वाले उपकरण आमतौर पर परिचालन पट्टों के माध्यम से वित्तपोषित होते हैं।

Other specialized variations include a Sale and Leaseback, where an enterprise sells its existing owned asset to a leasing company for immediate liquidity and simultaneously leases it back for continuous operations. In a Leveraged Lease, the lessor finances only a portion of the asset purchase price from its own funds and borrows the remaining portion from commercial lenders, creating a lien on the asset and its lease rentals. இதன் பிற பிரத்யேக வகைகளில் விற்பனை மற்றும் திரும்பக் குத்தகை பெறுதல் (Sale and Leaseback) ஒன்றாகும்; இதில் ஒரு நிறுவனம் உடனடி பணப்புழக்கத்திற்காகத் தனது சொந்த சொத்தை ஒரு குத்தகை நிறுவனத்திற்கு விற்று, தொடர்ந்து பணிகளை மேற்கொள்ள அதே சொத்தை மீண்டும் குத்தகைக்கு எடுத்துக் கொள்கிறது. கடன் சார் குத்தகை (Leveraged Lease) முறையில், குத்தகைக்கு விடுப்பவர் சொத்தின் கொள்முதல் விலையில் ஒரு பகுதியை மட்டுமே தனது சொந்த நிதியிலிருந்து செலுத்தி, மீதமுள்ள தொகையை வணிகக் கடன் வழங்குநர்களிடமிருந்து கடனாகப் பெறுகிறார்; இதன் மூலம் அந்தச் சொத்து மற்றும் அதன் குத்தகை வாடகைகள் மீது கடன் வழங்குநரின் பற்றுரிமை உருவாக்கப்படுகிறது. अन्य विशिष्ट प्रकारों में बिक्री और पट्टा वापसी (Sale and Leaseback) शामिल है, जहाँ एक उद्यम तत्काल तरलता के लिए अपनी मौजूदा परिसंपत्ति को किसी पट्टा कंपनी को बेचता है और साथ ही निरंतर संचालन के लिए उसे वापस पट्टे पर ले लेता है। लिवरेज्ड पट्टे (Leveraged Lease) में, पट्टादाता परिसंपत्ति के खरीद मूल्य के केवल एक हिस्से का वित्तपोषण अपने फंड से करता है और शेष हिस्सा वाणिज्यिक ऋणदाताओं से उधार लेता है, जिससे परिसंपत्ति और उसके पट्टा किराए पर ग्रहणाधिकार (Lien) बन जाता है।

From a regulatory and accounting standpoint, Indian companies comply with Ind AS 116 (effective from April 1, 2019), which requires lessees to recognize a Right-of-Use (ROU) asset and a corresponding lease liability on their balance sheets for almost all leases, bringing greater transparency to corporate debt structures. ஒழுங்குமுறை மற்றும் கணக்கியல் பார்வையில், கார்ப்பரேட் கடன் கட்டமைப்புகளுக்கு அதிக வெளிப்படைத்தன்மையைக் கொண்டுவரும் வகையில், கிட்டத்தட்ட அனைத்து குத்தகைகளுக்கும் தங்களது இருப்புநிலைக் குறிப்பில் பயன்பாட்டு உரிமைச் சொத்து (Right-of-Use - ROU asset) மற்றும் அதற்குரிய குத்தகை பொறுப்பை (lease liability) அங்கீகரிக்க வேண்டும் எனக் கோரும் Ind AS 116 (ஏப்ரல் 1, 2019 முதல் அமலுக்கு வந்தது) தரநிலையை இந்திய நிறுவனங்கள் பின்பற்றுகின்றன. नियामक और लेखांकन के दृष्टिकोण से, भारतीय कंपनियां इंड एएस 116 (Ind AS 116) (1 अप्रैल 2019 से प्रभावी) का पालन करती हैं, जिसके तहत पट्टेदारों को लगभग सभी पट्टों के लिए अपनी बैलेंस शीट पर उपयोग का अधिकार (ROU) परिसंपत्ति और तदनुरूप पट्टा देनदारी (Lease Liability) को दर्ज करना आवश्यक है, जिससे कॉर्पोरेट ऋण संरचनाओं में अधिक पारदर्शिता आती है।

Hire Purchase Financing

வாடகை கொள்முதல் நிதி (Hire Purchase Financing) किराया खरीद वित्तपोषण (Hire Purchase Financing)

Hire purchase is a specialized credit mechanism where an asset is delivered to a user (the hirer) on the agreement that the purchase price will be paid in fixed periodic installments to the seller or financier (the hire vendor). வாடகை கொள்முதல் என்பது ஒரு பிரத்யேக கடன் வழிமுறையாகும்; இதில் விற்பனையாளர் அல்லது நிதியாளருக்கு (வாடகை விற்பனையாளர் / hire vendor) கொள்முதல் விலை குறிப்பிட்ட காலமுறைத் தவணைகளில் செலுத்தப்படும் என்ற ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில், சொத்து ஒரு பயனரிடம் (வாடகை வாங்குபவர் / hirer) ஒப்படைக்கப்படுகிறது. किराया खरीद (Hire Purchase) एक विशेष ऋण तंत्र है जहाँ परिसंपत्ति का वितरण किसी उपयोगकर्ता (किराएदार या क्रेता) को इस समझौते पर किया जाता है कि खरीद मूल्य का भुगतान विक्रेता या फाइनेंसर (किराया विक्रेता) को निश्चित आवधिक किश्तों में किया जाएगा।

Unlike an ordinary credit sale where ownership passes immediately to the buyer upon delivery, hire purchase creates a dual legal structure: டெலிவரி செய்யப்படும்போதே சொத்தின் உரிமை உடனடியாக வாங்குபவருக்கு மாற்றப்படும் சாதாரண கடன் விற்பனையைப் போலன்றி, வாடகை கொள்முதல் ஒரு இரட்டைச் சட்டக் கட்டமைப்பை உருவாக்குகிறது: एक साधारण उधार बिक्री (क्रेडिट सेल) के विपरीत, जहाँ वितरण के समय ही स्वामित्व तुरंत खरीदार को स्थानांतरित हो जाता है, किराया खरीद एक दोहरी कानूनी संरचना तैयार करती है:

• The hirer obtains immediate physical possession and usage rights upon payment of the initial down payment. தொடக்க முன்பணத்தைச் செலுத்தியவுடன், வாடகை வாங்குபவர் உடனடி நேரடி உடைமையையும் பயன்பாட்டு உரிமையையும் பெறுகிறார். शुरुआती डाउन पेमेंट का भुगतान करने पर क्रेता को तत्काल भौतिक कब्ज़ा और उपयोग के अधिकार प्राप्त हो जाते हैं।

• The legal ownership remains with the hire vendor until the very last installment, including interest, is cleared. வட்டி உட்பட கடைசித் தவணை முழுமையாகச் செலுத்தப்படும் வரை, சட்டப்பூர்வ உரிமை வாடகை விற்பனையாளரிடமே இருக்கும். ब्याज सहित अंतिम किश्त का भुगतान होने तक कानूनी स्वामित्व किराया विक्रेता के पास ही रहता है।

• Each periodic installment paid by the hirer is treated as hire charges (rental for usage). The agreement culminates in an outright sale only when the final installment is paid. வாடகை வாங்குபவரால் செலுத்தப்படும் ஒவ்வொரு காலமுறைத் தவணையும் வாடகைக் கட்டணமாகவே (பயன்பாட்டுக்கான வாடகை) கருதப்படுகிறது. இறுதித் தவணை செலுத்தப்படும்போது மட்டுமே இந்த ஒப்பந்தம் நேரடி விற்பனையாக மாறுகிறது. क्रेता द्वारा भुगतान की जाने वाली प्रत्येक आवधिक किश्त को किराया शुल्क (उपयोग के लिए किराया) माना जाता है। अंतिम किश्त का भुगतान होने पर ही यह समझौता पूर्ण बिक्री में परिवर्तित होता है।

• If the hirer defaults on intermediate installments, the hire vendor holds the legal right to terminate the contract and repossess the asset without refunding previous installments. வாடகை வாங்குபவர் இடைப்பட்ட தவணைகளைச் செலுத்தத் தவறினால், ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்வதற்கும், முந்தைய தவணைகளைத் திருப்பித் தராமல் சொத்தை மீண்டும் கையகப்படுத்துவதற்கும் வாடகை விற்பனையாளருக்குச் சட்டப்பூர்வ உரிமை உண்டு. यदि क्रेता बीच की किश्तों के भुगतान में चूक (डिफ़ॉल्ट) करता है, तो किराया विक्रेता के पास अनुबंध को समाप्त करने और पिछली किश्तों को वापस किए बिना परिसंपत्ति को पुनः अपने कब्जे में लेने का कानूनी अधिकार होता है।

In India, although the Hire Purchase Act, 1972 was originally drafted, it was subsequently repealed in 2005. Consequently, hire purchase transactions are governed by the general provisions of bailment under the Indian Contract Act, 1872 and the Sale of Goods Act, 1930. Furthermore, institutions operating hire purchase businesses are categorized and regulated by the Reserve Bank of India as Non-Banking Financial Companies (NBFCs). இந்தியாவில், தொடக்கத்தில் வாடகை கொள்முதல் சட்டம், 1972 (Hire Purchase Act, 1972) உருவாக்கப்பட்ட போதிலும், அது பின்னர் 2005 இல் ரத்து செய்யப்பட்டது. இதன் விளைவாக, வாடகை கொள்முதல் பரிவர்த்தனைகள் இந்திய ஒப்பந்தச் சட்டம், 1872 (Indian Contract Act, 1872) மற்றும் பொருட்கள் விற்பனைச் சட்டம், 1930 (Sale of Goods Act, 1930) ஆகியவற்றின் கீழான ஒப்படைப்பு (bailment) தொடர்பான பொதுவான விதிகளின் மூலம் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. மேலும், வாடகை கொள்முதல் வணிகத்தை நடத்தும் நிறுவனங்களை வங்கி சாரா நிதி நிறுவனங்களாக (NBFCs) வகைப்படுத்தி இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) ஒழுங்குபடுத்துகிறது. भारत में, यद्यपि मूल रूप से किराया खरीद अधिनियम, 1972 (Hire Purchase Act, 1972) तैयार किया गया था, लेकिन बाद में 2005 में इसे निरस्त कर दिया गया था। नतीजतन, किराया खरीद लेनदेन भारतीय अनुबंध अधिनियम, 1872 (Indian Contract Act, 1872) और वस्तु विक्रय अधिनियम, 1930 (Sale of Goods Act, 1930) के तहत उपनिधान (Bailment) के सामान्य प्रावधानों द्वारा शासित होते हैं। इसके अलावा, किराया खरीद व्यवसाय संचालित करने वाले संस्थानों को भारतीय रिज़र्व बैंक (RBI) द्वारा गैर-बैंकिंग वित्तीय कंपनियों (NBFCs) के रूप में वर्गीकृत और विनियमित किया जाता है।

Under Indian tax laws, the hirer is entitled to claim depreciation allowances on the asset, even though legal title remains with the vendor until the final payment. This feature distinguishes hire purchase from operating leases and encourages capital asset acquisition among transport operators, construction firms, and small manufacturers. இந்திய வரிச் சட்டங்களின் கீழ், இறுதிப் பணம் செலுத்தப்படும் வரை சட்டப்பூர்வ உரிமை விற்பனையாளரிடமே இருந்தாலும், சொத்தின் மீதான தேய்மானச் சலுகைகளைக் கோருவதற்கு வாடகை வாங்குபவருக்கு உரிமை உண்டு. இந்த அம்சம் வாடகை கொள்முதலை செயல்பாட்டுக் குத்தகைகளிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது மற்றும் போக்குவரத்து இயக்குநர்கள், கட்டுமான நிறுவனங்கள் மற்றும் சிறு உற்பத்தியாளர்களிடையே மூலதன சொத்துக்கள் கையகப்படுத்தப்படுவதை ஊக்குவிக்கிறது. भारतीय कर कानूनों के तहत, क्रेता परिसंपत्ति पर मूल्यह्रास भत्ते (डेप्रिसिएशन) का दावा करने का हकदार है, भले ही अंतिम भुगतान तक कानूनी स्वामित्व विक्रेता के पास रहता हो। यह विशेषता किराया खरीद को परिचालन पट्टे से अलग करती है और परिवहन ऑपरेटरों, निर्माण फर्मों तथा छोटे निर्माताओं के बीच पूंजीगत परिसंपत्ति अधिग्रहण को प्रोत्साहित करती है।

Consumer Credit and Retail Lending

நுகர்வோர் கடன் மற்றும் சில்லறை கடன் வழங்கல் उपभोक्ता ऋण और खुदरा ऋण (Consumer Credit and Retail Lending)

Consumer credit comprises fund-based debt financing extended to individuals and retail households to purchase durable consumer goods, finance personal consumption, acquire motor vehicles, or meet emergency liquidity needs. In the Indian economy, retail consumer lending forms a vital driver of aggregate domestic demand. நீடித்த நுகர்வோர் பொருட்களை வாங்கவும், தனிப்பட்ட நுகர்வுக்கு நிதியளிக்கவும், மோட்டார் வாகனங்களை வாங்கவும் அல்லது அவசர பணப்புழக்கத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யவும் தனிநபர்களுக்கும் சில்லறை குடும்பங்களுக்கும் நீட்டிக்கப்படும் நிதி சார்ந்த கடன் வசதியை நுகர்வோர் கடன் உள்ளடக்கியுள்ளது. இந்தியப் பொருளாதாரத்தில், ஒட்டுமொத்த உள்நாட்டு தேவையை உந்தித் தள்ளும் முக்கிய காரணியாக சில்லறை நுகர்வோர் கடன் விளங்குகிறது. उपभोक्ता ऋण (Consumer Credit) में व्यक्तियों और खुदरा परिवारों को टिकाऊ उपभोक्ता सामान खरीदने, व्यक्तिगत उपभोग के वित्तपोषण, मोटर वाहन खरीदने या आपातकालीन तरलता जरूरतों को पूरा करने के लिए दिया जाने वाला फंड-आधारित ऋण वित्तपोषण शामिल है। भारतीय अर्थव्यवस्था में, खुदरा उपभोक्ता ऋण कुल घरेलू मांग का एक महत्वपूर्ण चालक है।

Consumer credit products in India are structured into two broad categories: இந்தியாவில் நுகர்வோர் கடன் தயாரிப்புகள் இரண்டு பரந்த பிரிவுகளாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன: भारत में उपभोक्ता ऋण उत्पादों को दो व्यापक श्रेणियों में संरचित किया गया है:

• Secured Retail Credit: Lending backed by tangible collateral. Examples include auto loans (hypothecation of vehicles), consumer durable loans (hypothecation of appliances), and housing loans (mortgage of property). Collateral minimizes credit risk for lenders, resulting in lower interest rates. பிணையம் உள்ள சில்லறை கடன்: இது உறுதியான பிணையத்தின் ஆதரவுடன் வழங்கப்படும் கடனாகும். வாகனக் கடன் (வாகனங்களின் பிணையப் பொறுப்பு), நீடித்த நுகர்வோர் பொருட்கள் கடன் (சாதனங்களின் பிணையப் பொறுப்பு) மற்றும் வீட்டுக் கடன் (சொத்து அடமானம்) ஆகியவை இதற்கு உதாரணங்களாகும். பிணையம் கடன் வழங்குநர்களுக்கான கடன் அபாயத்தைக் குறைக்கிறது; இதன் விளைவாகக் குறைவான வட்டி விகிதங்கள் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. सुरक्षित खुदरा ऋण: यह मूर्त संपार्श्विक (Collateral) द्वारा समर्थित ऋण है। उदाहरणों में ऑटो ऋण (वाहनों का दृष्टिबंधक या Hypothecation), उपभोक्ता टिकाऊ ऋण (उपकरणों का दृष्टिबंधक), और गृह ऋण (संपत्ति का बंधक या Mortgage) शामिल हैं। संपार्श्विक ऋणदाताओं के लिए ऋण जोखिम को कम करता है, जिसके परिणामस्वरूप ब्याज दरें कम होती हैं।

• Unsecured Retail Credit: Credit extended purely on the borrower’s creditworthiness, income stability, and credit score (such as CIBIL score) without any asset backing. Key instruments include personal loans, revolving credit cards, and Buy Now Pay Later (BNPL) facilities. பிணையமற்ற சில்லறை கடன்: எந்தவொரு சொத்துப் பிணையமும் இன்றி, கடன் வாங்குபவரின் கடன் தகுதி, வருமான நிலைத்தன்மை மற்றும் கடன் மதிப்பீட்டுப் புள்ளி (CIBIL ஸ்கோர் போன்றவை) ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் மட்டுமே வழங்கப்படும் கடனாகும். தனிநபர் கடன்கள், தொடர் கடன் அட்டைகள் (revolving credit cards) மற்றும் இப்போது வாங்கி பின்னர் செலுத்துங்கள் (BNPL) வசதிகள் ஆகியவை இதன் முக்கியக் கருவிகளாகும். असुरक्षित खुदरा ऋण: यह बिना किसी परिसंपत्ति समर्थन के विशुद्ध रूप से उधारकर्ता की साख, आय स्थिरता और क्रेडिट स्कोर (जैसे सिबिल स्कोर) के आधार पर दिया जाने वाला ऋण है। मुख्य साधनों में व्यक्तिगत ऋण, रिवॉल्विंग क्रेडिट कार्ड और बाय नाउ पे लेटर (BNPL) सुविधाएं शामिल हैं।

Under the Reserve Bank of India regulatory directives, all digital lending and BNPL platforms must route loan disbursals and repayments directly between the borrower’s bank account and regulated entities (banks or NBFCs) without any pass-through or pool accounts managed by third-party lending apps. மூன்றாம் தரப்பு கடன் செயலிகளால் நிர்வகிக்கப்படும் எந்தவொரு இடைநிலை அல்லது பொதுக் கணக்குகளும் இன்றி, கடன் வழங்குதல் மற்றும் திருப்பிச் செலுத்துதல் ஆகியவற்றை கடன் வாங்குபவரின் வங்கிக் கணக்கிற்கும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட நிறுவனங்களுக்கும் (வங்கிகள் அல்லது NBFC-கள்) இடையே நேரடியாக மேற்கொள்ள வேண்டும் என RBI ஒழுங்குமுறை உத்தரவுகள் அனைத்து டிஜிட்டல் கடன் வழங்கல் மற்றும் BNPL தளங்களுக்கும் கட்டாயமாக்கியுள்ளன. RBI के नियामक निर्देशों के तहत, सभी डिजिटल ऋण और BNPL प्लेटफॉर्मों को तीसरे पक्ष के ऋण ऐप द्वारा प्रबंधित किसी भी पास-थ्रू या पूल खाते के बिना, सीधे उधारकर्ता के बैंक खाते और विनियमित संस्थाओं (बैंकों या NBFCs) के बीच ऋण वितरण और पुनर्भुगतान को संचालित करना अनिवार्य है।

Factoring: Monetizing Trade Receivables

ஃபேக்டரிங்: வர்த்தக வரவுகளைப் பணமாக்குதல் (Factoring) फैक्टरींग: व्यापार प्राप्य राशियों का मुद्रीकरण (Factoring: Monetizing Trade Receivables)

Factoring is a financial mechanism in which a business enterprise (the client) sells its trade receivables (unpaid invoices) to a specialized financial institution (the factor) at a discount. Through factoring, the enterprise converts its illiquid credit sales into immediate working capital without waiting for customer credit periods (typically 30 to 180 days) to lapse. ஃபேக்டரிங் என்பது ஒரு வணிக நிறுவனம் (வாடிக்கையாளர் / client), தனது வர்த்தக வரவுகளை (செலுத்தப்படாத விலைப்பட்டியல்கள்) ஒரு பிரத்யேக நிதி நிறுவனத்திற்கு (காரணி / factor) தள்ளுபடி விலையில் விற்பனை செய்யும் ஒரு நிதி வழிமுறையாகும். ஃபேக்டரிங் மூலம், இந்நிறுவனம் நுகர்வோரின் கடன் காலங்கள் (பொதுவாக 30 முதல் 180 நாட்கள் வரை) முடிவடையும் வரை காத்திருக்காமல், உடனடியாக பணமாக்க முடியாத தனது கடன் விற்பனையை உடனடி நடைமுறை மூலதனமாக மாற்றுகிறது. फैक्टरींग (Factoring) एक ऐसा वित्तीय तंत्र है जिसमें कोई व्यावसायिक उद्यम (ग्राहक या क्लाइंट) अपनी व्यापार प्राप्य राशियों यानी अनपेड इनवॉइस को छूट (डिस्काउंट) पर किसी विशेष वित्तीय संस्थान (फैक्टर) को बेचता है। फैक्टरींग के माध्यम से, उद्यम ग्राहक की ऋण अवधि (आमतौर पर 30 से 180 दिन) समाप्त होने की प्रतीक्षा किए बिना अपनी अतरल उधार बिक्री को तत्काल कार्यशील पूंजी में बदल देता है।

The operational structure of factoring involves three distinct parties: ஃபேக்டரிங்கின் செயல்பாட்டுக் கட்டமைப்பு மூன்று தனித்தனித் தரப்பினரை உள்ளடக்கியுள்ளது: फैक्टरींग की परिचालन संरचना में तीन अलग-अलग पक्ष शामिल होते हैं:

1. The Client (Seller): The supplier or manufacturer who delivers goods or services on credit terms and creates trade receivables. வாடிக்கையாளர் (விற்பனையாளர்): கடன் விதிமுறைகளின் அடிப்படையில் பொருட்கள் அல்லது சேவைகளை வழங்கி, வர்த்தக வரவுகளை உருவாக்கும் சப்ளையர் அல்லது உற்பத்தியாளர். ग्राहक या विक्रेता: वह आपूर्तिकर्ता या निर्माता जो उधार शर्तों पर वस्तुओं या सेवाओं की आपूर्ति करता है और व्यापार प्राप्य राशियां (ट्रेड रिसीवेबल्स) बनाता है।

2. The Customer (Debtor/Buyer): The purchasing firm that receives the goods or services and owes payment on the invoice. நுகர்வோர் (கடனாளி / வாங்குபவர்): பொருட்கள் அல்லது சேவைகளைப் பெற்று, அந்த விலைப்பட்டியலுக்கான தொகையைச் செலுத்த வேண்டிய வாங்கும் நிறுவனம். कस्टमर (देनदार या खरीदार): वह खरीदार फर्म जो वस्तुओं या सेवाओं को प्राप्त करती है और इनवॉइस पर भुगतान की देनदार होती है।

3. The Factor (Financial Intermediary): The specialized bank or registered Non-Banking Financial Company that purchases the receivables, provides immediate cash advances (typically 80% to 90% of the invoice value), manages sales ledger administration, and collects the payment from the customer upon maturity. The remaining balance (minus interest charges and factor commission) is remitted to the client after final collection. காரணி (நிதி இடைத்தரகர்): வரவுகளை வாங்கி, உடனடி ரொக்க முன்பணத்தை (வழக்கமாக விலைப்பட்டியல் மதிப்பில் 80% முதல் 90% வரை) வழங்கி, விற்பனை பேரேட்டு நிர்வாகத்தை நிர்வகித்து, முதிர்வு காலத்தில் நுகர்வோரிடமிருந்து தொகையை வசூலிக்கும் பிரத்யேக வங்கி அல்லது பதிவுசெய்யப்பட்ட NBFC ஆகும். இறுதி வசூலுக்குப் பிறகு, மீதமுள்ள தொகை (வட்டிக்கட்டணம் மற்றும் காரணி கமிஷன் கழிக்கப்பட்டு) வாடிக்கையாளருக்கு அனுப்பப்படுகிறது. फैक्टर (वित्तीय मध्यस्थ): वह विशेष बैंक या पंजीकृत NBFC जो प्राप्य राशियों को खरीदता है, तत्काल नकद अग्रिम (आमतौर पर इनवॉइस मूल्य का 80% से 90%) प्रदान करता है, बिक्री बहीखाता (सेल्स लेज़र) प्रशासन का प्रबंधन करता है, और परिपक्वता पर ग्राहक से भुगतान एकत्र करता है। अंतिम वसूली के बाद शेष राशि (ब्याज शुल्क और फैक्टर कमीशन घटाकर) क्लाइंट को भेज दी जाती है।

Factoring is structured into two fundamental arrangements based on credit risk allocation: கடன் அபாயப் பகிர்வின் அடிப்படையில் ஃபேக்டரிங் இரண்டு அடிப்படை ஏற்பாடுகளாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது: ऋण जोखिम आवंटन के आधार पर फैक्टरींग को दो मूलभूत व्यवस्थाओं में संरचित किया गया है:

• Recourse Factoring: If the customer defaults or fails to pay the invoice upon maturity, the factor exercises the right to recover the entire disbursed advance from the client. In this model, the client retains the underlying credit risk. பொறுப்புடன் கூடிய ஃபேக்டரிங் (Recourse Factoring): நுகர்வோர் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தத் தவறினாலோ அல்லது முதிர்வின் போது விலைப்பட்டியல் தொகையைச் செலுத்தத் தவறினாலோ, வழங்கப்பட்ட முழு முன்பணத்தையும் வாடிக்கையாளரிடமிருந்து திரும்பப் பெறும் உரிமையைக் காரணி பயன்படுத்துகிறது. இந்த மாதிரியில், வாடிக்கையாளரே அடிப்படை கடன் அபாயத்தைத் தன்னுள் வைத்திருக்கிறார். रिकोर्स फैक्टरींग (Recourse Factoring): यदि खरीदार परिपक्वता पर चूक करता है या इनवॉइस का भुगतान करने में विफल रहता है, तो फैक्टर को क्लाइंट से वितरित पूरे अग्रिम की वसूली करने का अधिकार होता है। इस मॉडल में, अंतर्निहित ऋण जोखिम क्लाइंट के पास ही रहता है।

• Non-Recourse Factoring: The factor assumes the full risk of default. If the customer becomes insolvent or fails to clear the dues, the factor absorbs the financial loss and cannot seek repayment from the client. Because of the heightened risk, factors charge higher commission fees for non-recourse arrangements. பொறுப்பற்ற ஃபேக்டரிங் (Non-Recourse Factoring): இதில் நிலுவைத் தவணைக்கான முழு அபாயத்தையும் காரணியே ஏற்கிறது. நுகர்வோர் திவாலானாலோ அல்லது நிலுவைத் தொகையைச் செலுத்தத் தவறினாலோ, காரணியே அந்த நிதி இழப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறது; வாடிக்கையாளரிடமிருந்து பணத்தைத் திரும்பப் பெற முடியாது. கூடுதல் அபாயம் காரணமாக, காரணிகள் பொறுப்பற்ற ஏற்பாடுகளுக்கு அதிக கமிஷன் கட்டணங்களை வசூலிக்கின்றன. नॉन-रिकोर्स फैक्टरींग (Non-Recourse Factoring): फैक्टर डिफ़ॉल्ट का पूरा जोखिम उठाता है। यदि खरीदार दिवालिया हो जाता है या बकाया चुकाने में विफल रहता है, तो फैक्टर वित्तीय नुकसान को खुद वहन करता है और क्लाइंट से पुनर्भुगतान की मांग नहीं कर सकता है। बढ़े हुए जोखिम के कारण, फैक्टर नॉन-रिकोर्स व्यवस्था के लिए अधिक कमीशन शुल्क लेते हैं।

In India, factoring operations are governed by the Factoring Regulation Act, 2011. Originally, this legislation restricted factoring to specialized entities known as NBFC-Factors, requiring them to hold at least 50% of their total assets in factoring business and derive at least 50% of their gross income from factoring activities (known as the principal business condition). இந்தியாவில், ஃபேக்டரிங் செயல்பாடுகள் ஃபேக்டரிங் ஒழுங்குமுறைச் சட்டம், 2011 (Factoring Regulation Act, 2011) மூலம் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. தொடக்கத்தில், இந்தச் சட்டம் NBFC-காரணிகள் (NBFC-Factors) எனப்படும் பிரத்யேக நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே ஃபேக்டரிங் செய்ய அனுமதி அளித்தது; மேலும் அவை தங்களது மொத்த சொத்துக்களில் குறைந்தது 50% ஐ ஃபேக்டரிங் வணிகத்திலும், மொத்த வருமானத்தில் குறைந்தது 50% ஐ ஃபேக்டரிங் நடவடிக்கைகளிலிருந்தும் பெற வேண்டும் (முதன்மை வணிக நிபந்தனை என அறியப்படுகிறது) என்று கட்டாயப்படுத்தியது. भारत में, फैक्टरींग परिचालन फैक्टरींग विनियमन अधिनियम, 2011 (Factoring Regulation Act, 2011) द्वारा शासित होते हैं। मूल रूप से, इस कानून ने फैक्टरींग को NBFC-फैक्टर्स के रूप में जानी जाने वाली विशेष संस्थाओं तक सीमित कर दिया था, जिसके तहत उन्हें अपनी कुल संपत्ति का कम से कम 50% फैक्टरींग व्यवसाय में रखना और अपनी कुल आय का कम से कम 50% फैक्टरींग गतिविधियों से प्राप्त करना आवश्यक था (जिसे मुख्य व्यवसाय शर्त कहा जाता है)।

To deepen market liquidity and address payment delays faced by Micro, Small, and Medium Enterprises (MSMEs), the Indian Parliament enacted the Factoring Regulation (Amendment) Act, 2021. This landmark amendment removed the restrictive 50% principal business threshold. As a result, the Reserve Bank of India enabled all investment and credit companies (NBFC-ICCs) and other eligible non-banking institutions to undertake factoring business, increasing institutional participation across India. சந்தை பணப்புழக்கத்தை அதிகரிக்கவும், குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தரத் தொழில்கள் (MSMEs) எதிர்கொள்ளும் கட்டண தாமதங்களுக்குத் தீர்வு காணவும், இந்திய நாடாளுமன்றம் ஃபேக்டரிங் ஒழுங்குமுறை (திருத்தச்) சட்டம், 2021 (Factoring Regulation (Amendment) Act, 2021) ஐ இயற்றியது. இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க திருத்தம் கட்டுப்பாடான 50% முதன்மை வணிக வரம்பை நீக்கியது. இதன் விளைவாக, அனைத்து முதலீடு மற்றும் கடன் நிறுவனங்களும் (NBFC-ICCs) மற்றும் தகுதியுள்ள பிற வங்கி சாரா நிறுவனங்களும் ஃபேக்டரிங் வணிகத்தை மேற்கொள்ள RBI அனுமதித்தது; இது இந்தியா முழுவதும் நிறுவனங்களின் பங்களிப்பை அதிகரித்தது. बाजार की तरलता को बढ़ाने और सूक्ष्म, लघु और मध्यम उद्यमों (MSMEs) द्वारा सामना की जाने वाली भुगतान देरी को दूर करने के लिए, भारतीय संसद ने फैक्टरींग विनियमन (संशोधन) अधिनियम, 2021 (Factoring Regulation (Amendment) Act, 2021) पारित किया। इस ऐतिहासिक संशोधन ने प्रतिबंधात्मक 50% मुख्य व्यवसाय सीमा को हटा दिया। नतीजतन, RBI ने सभी निवेश और ऋण कंपनियों (NBFC-ICCs) और अन्य पात्र गैर-बैंकिंग संस्थानों को फैक्टरींग व्यवसाय करने में सक्षम बनाया, जिससे पूरे भारत में संस्थागत भागीदारी बढ़ गई।

The 2021 amendment also integrated the factoring framework with the Trade Receivables Discounting System (TReDS). TReDS is an electronic auction platform authorized by the Reserve Bank of India where MSME suppliers upload invoices, and multiple financiers (banks and factors) bid competitively to discount them. Under the amended law, when receivables are discounted through TReDS platforms (such as RXIL, M1xchange, and Invoicemart), the platform itself files transaction assignments with the Central Registry of Securitisation Asset Reconstruction and Security Interest of India (CERSAI), eliminating manual paperwork and preventing fraudulent duplicate financing. 2021 ஆம் ஆண்டு திருத்தம் ஃபேக்டரிங் கட்டமைப்பை வர்த்தக வரவுகள் தள்ளுபடி அமைப்பு (TReDS) உடன் ஒருங்கிணைத்தது. TReDS என்பது RBI-ஆல் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு மின்னணு ஏல தளமாகும்; இதில் MSME சப்ளையர்கள் விலைப்பட்டியல்களைப் பதிவேற்றுகின்றனர், மேலும் பல நிதியாளர்கள் (வங்கிகள் மற்றும் காரணிகள்) அவற்றை தள்ளுபடி செய்யப் போட்டிபோட்டு ஏலம் கேட்கின்றனர். திருத்தப்பட்ட சட்டத்தின் கீழ், TReDS தளங்கள் (RXIL, M1xchange மற்றும் Invoicemart போன்றவை) மூலம் வரவுகள் தள்ளுபடி செய்யப்படும் போது, காகித வேலைகளை நீக்கி மோசடியான இரட்டை நிதியுதவியைத் தடுக்கும் வகையில் அத்தளமே இந்திய பத்திரமயமாக்கல் சொத்து மறுசீரமைப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு வட்டி மத்திய பதிவகத்தில் (CERSAI) பரிவர்த்தனைப் பணிகளைப் பதிவு செய்கிறது. 2021 के संशोधन ने फैक्टरींग ढांचे को ट्रेड रिसीवेबल्स डिस्काउंटिंग सिस्टम (TReDS) के साथ भी एकीकृत किया। TReDS RBI द्वारा अधिकृत एक इलेक्ट्रॉनिक नीलामी मंच है जहाँ MSME आपूर्तिकर्ता इनवॉइस अपलोड करते हैं, और कई वित्तपोषक (बैंक और फैक्टर) उन्हें डिस्काउंट करने के लिए प्रतिस्पर्धी बोली लगाते हैं। संशोधित कानून के तहत, जब TReDS प्लेटफॉर्म (जैसे RXIL, M1xchange और Invoicemart) के माध्यम से प्राप्य राशियों पर छूट दी जाती है, तो प्लेटफॉर्म स्वयं सेंट्रल रजिस्ट्री ऑफ सिक्योरिटाइजेशन एसेट रिकंस्ट्रक्शन एंड सिक्योरिटी इंटरेस्ट ऑफ इंडिया (CERSAI) के पास लेनदेन समनुदेशन (असाइनमेंट) दर्ज करता है, जिससे कागजी कार्रवाई समाप्त होती है और धोखाधड़ी वाले दोहरे वित्तपोषण को रोका जा सकता है।

Forfaiting: International Capital Goods Financing

ஃபோர்பெய்ட்டிங்: சர்வதேச மூலதனப் பொருட்கள் நிதி (Forfaiting) फोरफेटिंग: अंतर्राष्ट्रीय पूंजीगत सामान वित्तपोषण (Forfaiting: International Capital Goods Financing)

Forfaiting is a specialized trade finance mechanism designed primarily for international trade transactions. In a forfaiting arrangement, an exporter surrenders its right to receive future payments for capital goods or heavy machinery sold to a foreign importer, in exchange for an immediate discounted cash payment from a financial intermediary called the forfaiter. ஃபோர்பெய்ட்டிங் என்பது பிரதானமாக சர்வதேச வர்த்தகப் பரிவர்த்தனைகளுக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு பிரத்யேக வர்த்தக நிதி வழிமுறையாகும். ஒரு ஃபோர்பெய்ட்டிங் ஏற்பாட்டில், ஏற்றுமதியாளர் ஒரு வெளிநாட்டு இறக்குமதியாளருக்கு விற்கப்பட்ட மூலதனப் பொருட்கள் அல்லது கனரக இயந்திரங்களுக்காக எதிர்காலத்தில் பெறவேண்டிய கொடுப்பனவுகளின் மீதான தனது உரிமையை விட்டுக்கொடுத்து, அதற்கு ஈடாக ஃபோர்பெய்ட்டியர் (forfaiter) எனப்படும் நிதி இடைத்தரகரிடமிருந்து உடனடி தள்ளுபடி ரொக்கக் கொடுப்பனவைப் பெறுகிறார். फोरफेटिंग (Forfaiting) मुख्य रूप से अंतर्राष्ट्रीय व्यापार लेनदेन के लिए डिज़ाइन किया गया एक विशेष व्यापार वित्तपोषण (ट्रेड फाइनेंस) तंत्र है। फोरफेटिंग व्यवस्था में, एक निर्यातक किसी विदेशी आयातक को बेचे गए पूंजीगत सामान या भारी मशीनरी के लिए भविष्य में भुगतान प्राप्त करने के अपने अधिकार को फोरफेटर (Forfaiter) कहे जाने वाले वित्तीय मध्यस्थ से तत्काल रियायती नकद भुगतान के बदले सौंप देता है।

The forfaiting mechanism operates through negotiable debt instruments, such as Bills of Exchange or Promissory Notes, drawn by the exporter and accepted by the foreign importer. To protect against commercial default, these debt instruments must be unconditionally guaranteed (an endorsement known as an aval) by a reputed international bank in the importer’s home country. ஏற்றுமதியாளரால் எழுதப்பட்டு வெளிநாட்டு இறக்குமதியாளரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட மாற்றுச் சீட்டுகள் (Bills of Exchange) அல்லது கடனுறுதிச் சீட்டுகள் (Promissory Notes) போன்ற மாற்றத்தக்க கடன் ஆவணங்கள் மூலமாகவே ஃபோர்பெய்ட்டிங் வழிமுறை செயல்படுகிறது. வணிக ரீதியான நிலுவைத் தவணைக்கு எதிராகப் பாதுகாக்க, இந்தக் கடன் ஆவணங்களுக்கு இறக்குமதியாளரின் சொந்த நாட்டிலுள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற சர்வதேச வங்கியால் நிபந்தனையற்ற உத்தரவாதம் (அவால் / aval எனப்படும் மேலொப்பம்) அளிக்கப்பட வேண்டும். फोरफेटिंग तंत्र परक्राम्य ऋण साधनों (Negotiable Instruments), जैसे विनिमय विपत्र (Bills of Exchange) या वचन पत्र (Promissory Notes) के माध्यम से संचालित होता है, जो निर्यातक द्वारा तैयार किए जाते हैं और विदेशी आयातक द्वारा स्वीकार किए जाते हैं। वाणिज्यिक डिफ़ॉल्ट से सुरक्षा के लिए, इन ऋण साधनों को आयातक के देश में एक प्रतिष्ठित अंतर्राष्ट्रीय बैंक द्वारा बिना शर्त गारंटीकृत (एक पृष्ठांकन जिसे एवल या Aval कहा जाता है) किया जाना आवश्यक है।

Key characteristics defining forfaiting include: ஃபோர்பெய்ட்டிங்கை வரையறுக்கும் முக்கிய அம்சங்கள் பின்வருமாறு: फोरफेटिंग को परिभाषित करने वाली प्रमुख विशेषताओं में शामिल हैं:

• Strictly Without Recourse: Forfaiting is non-recourse financing. Once the forfaiter purchases the avalised negotiable instruments from the exporter, the forfaiter assumes all political, transfer, currency, and commercial default risks. The exporter is completely insulated from any future non-payment by the importer. முழுக்க முழுக்க பொறுப்பற்றது (Strictly Without Recourse): ஃபோர்பெய்ட்டிங் என்பது பொறுப்பற்ற நிதியுதவியாகும். அவால் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்ட மாற்றத்தக்க ஆவணங்களை ஏற்றுமதியாளரிடமிருந்து ஃபோர்பெய்ட்டியர் வாங்கியவுடன், அரசியல், பணப் பரிமாற்றம், நாணயம் மற்றும் வணிக ரீதியான நிலுவைத் தவணை அபாயங்கள் அனைத்தையும் ஃபோர்பெய்ட்டியரே ஏற்றுக்கொள்கிறார். எதிர்காலத்தில் இறக்குமதியாளர் பணம் செலுத்தாவிட்டாலும் ஏற்படும் பாதிப்பிலிருந்து ஏற்றுமதியாளர் முழுமையாகப் பாதுகாக்கப்படுகிறார். पूरी तरह से गैर-रिकोर्स (Strictly Without Recourse): फोरफेटिंग नॉन-रिकोर्स वित्तपोषण है। एक बार जब फोरफेटर निर्यातक से बैंक-गारंटीकृत (Avalised) परक्राम्य साधन खरीद लेता है, तो फोरफेटर सभी राजनीतिक, हस्तांतरण, मुद्रा और वाणिज्यिक चूक जोखिमों को वहन करता है। निर्यातक आयातक द्वारा भविष्य में किए जाने वाले किसी भी गैर-भुगतान से पूरी तरह सुरक्षित रहता है।

• 100% Cash Financing: Unlike factoring, which advances 80% to 90% of the invoice value with a retention margin, forfaiting provides 100% financing of the contract value upfront (after deducting the agreed discount rate). 100% ரொக்க நிதியளிப்பு: இருப்பு விளிம்புடன் விலைப்பட்டியல் மதிப்பில் 80% முதல் 90% வரை மட்டுமே முன்பணம் வழங்கும் ஃபேக்டரிங் போலன்றி, ஃபோர்பெய்ட்டிங் ஒப்பந்த மதிப்பில் 100% நிதியையும் முன்கூட்டியே (ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட தள்ளுபடி விகிதத்தைக் கழித்த பிறகு) வழங்குகிறது. 100% नकद वित्तपोषण: फैक्टरींग के विपरीत, जो अवधारण मार्जिन (रिटेंशन मार्जिन) के साथ इनवॉइस मूल्य का 80% से 90% अग्रिम प्रदान करती है, फोरफेटिंग अनुबंध मूल्य का 100% वित्तपोषण अग्रिम रूप से (सहमत छूट दर घटाकर) प्रदान करती है।

• Medium to Long-Term Horizon: Forfaiting finances transactions with credit terms ranging from 6 months to 5 years (and occasionally up to 7 years), making it ideal for large-scale engineering exports and turnkey industrial projects. நடுத்தர முதல் நீண்ட கால வரம்பு: ஃபோர்பெய்ட்டிங் 6 மாதங்கள் முதல் 5 ஆண்டுகள் வரை (சில நேரங்களில் 7 ஆண்டுகள் வரை) கடன் விதிமுறைகளைக் கொண்ட பரிவர்த்தனைகளுக்கு நிதியளிக்கிறது; இது பெரிய அளவிலான பொறியியல் ஏற்றுமதிகள் மற்றும் ஆயத்த தொழில்துறை திட்டங்களுக்கு (turnkey industrial projects) மிகவும் ஏற்றதாக அமைகிறது. मध्यम से दीर्घकालिक क्षितिज: फोरफेटिंग 6 महीने से 5 वर्ष (और कभी-कभी 7 वर्ष तक) की ऋण अवधि वाले लेनदेन का वित्तपोषण करती है, जो इसे बड़े पैमाने के इंजीनियरिंग निर्यात और टर्नकी औद्योगिक परियोजनाओं के लिए आदर्श बनाता है।

• Institutional Facilitation: In India, forfaiting services are primarily facilitated and promoted by the Export-Import Bank of India (India Exim Bank) and authorized dealer commercial banks. நிறுவன வசதியளிப்பு: இந்தியாவில், ஃபோர்பெய்ட்டிங் சேவைகள் பிரதானமாக இந்திய ஏற்றுமதி-இறக்குமதி வங்கி (India Exim Bank) மற்றும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட வணிக வங்கிகளால் எளிதாக்கப்பட்டு ஊக்குவிக்கப்படுகின்றன. संस्थागत सुविधा: भारत में, फोरफेटिंग सेवाएं मुख्य रूप से भारतीय निर्यात-आयात बैंक (India Exim Bank) और अधिकृत डीलर वाणिज्यिक बैंकों द्वारा सुगम और प्रवर्तित की जाती हैं।

Fee-Based (Advisory and Non-Fund) Financial Services

கட்டணம் சார்ந்த (ஆலோசனை மற்றும் நிதி சாரா) நிதிச் சேவைகள் शुल्क-आधारित (परामर्श और गैर-फंड) वित्तीय सेवाएं

Fee-based financial services encompass specialized intermediary activities where financial institutions offer technical expertise, regulatory management, risk assessment, or asset custody without deploying their own balance sheet funds. Income is derived through service fees, management commissions, and syndication retainers rather than interest margins. கட்டணம் சார்ந்த நிதிச் சேவைகள் என்பது, நிதி நிறுவனங்கள் தங்களது சொந்த இருப்புநிலைக் குறிப்பு நிதியைப் பயன்படுத்தாமல் தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவம், ஒழுங்குமுறை மேலாண்மை, அபாய மதிப்பீடு அல்லது சொத்துப் பாதுகாப்பினை வழங்கும் பிரத்யேக இடைத்தரகர் நடவடிக்கைகளை உள்ளடக்கியதாகும். இதில் வருமானமானது வட்டி வரம்புகளுக்குப் பதிலாக சேவைக்கட்டணங்கள், மேலாண்மை கமிஷன்கள் மற்றும் சிண்டிகேஷன் தக்கவைப்புக் கட்டணங்கள் மூலமாகவே ஈட்டப்படுகிறது. शुल्क-आधारित वित्तीय सेवाओं में विशेष मध्यस्थ गतिविधियां शामिल हैं जहाँ वित्तीय संस्थान अपने बैलेंस शीट फंड को लगाए बिना तकनीकी विशेषज्ञता, नियामक प्रबंधन, जोखिम मूल्यांकन या परिसंपत्ति अभिरक्षा (कस्टडी) प्रदान करते हैं। इसमें आय ब्याज मार्जिन के बजाय सेवा शुल्क, प्रबंधन कमीशन और सिंडिकेशन रिटेनर के माध्यम से प्राप्त होती है।

Merchant Banking and Issue Management

வணிக வங்கி மற்றும் வெளியீட்டு மேலாண்மை (Merchant Banking) मर्चेंट बैंकिंग और निर्गम प्रबंधन (Merchant Banking and Issue Management)

Merchant banks act as the financial architects of the corporate capital market. They specialize in corporate counseling, issue management, and capital structuring, bridging corporate enterprises seeking public equity or debt capital with retail and institutional investors. கார்ப்பரேட் மூலதனச் சந்தையின் நிதிச் சிற்பிகளாக வணிக வங்கிகள் செயல்படுகின்றன. கார்ப்பரேட் ஆலோசனை, வெளியீட்டு மேலாண்மை மற்றும் மூலதனக் கட்டமைப்பு ஆகியவற்றில் நிபுணத்துவம் பெற்றுள்ள இவை, பொதுப் பங்கு அல்லது கடன் மூலதனத்தை நாடும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களை சில்லறை மற்றும் நிறுவன முதலீட்டாளர்களுடன் இணைக்கின்றன. मर्चेंट बैंक कॉर्पोरेट पूंजी बाजार के वित्तीय वास्तुकारों के रूप में कार्य करते हैं। वे कॉर्पोरेट परामर्श, निर्गम प्रबंधन (इश्यू मैनेजमेंट) और पूंजी संरचना में विशेषज्ञता रखते हैं, जो सार्वजनिक इक्विटी या ऋण पूंजी की तलाश कर रहे कॉर्पोरेट उद्यमों को खुदरा और संस्थागत निवेशकों से जोड़ते हैं।

In India, merchant banking activities are regulated by the Securities and Exchange Board of India (SEBI) under the SEBI (Merchant Bankers) Regulations, 1992. While SEBI historically categorized merchant bankers into four distinct tiers, the framework was consolidated so that only Category I Merchant Bankers are authorized to manage public issues of securities. இந்தியாவில், வணிக வங்கி நடவடிக்கைகள் SEBI (வணிக வங்கியாளர்கள்) ஒழுங்குமுறைகள், 1992 இன் கீழ் இந்திய பங்குகள் மற்றும் பரிவர்த்தனை வாரியத்தால் (SEBI) ஒழுங்குபடுத்தப்படுகின்றன. தொடக்கத்தில் வணிக வங்கியாளர்களை SEBI நான்கு வெவ்வேறு அடுக்குகளாக வகைப்படுத்தியிருந்தாலும், பங்குகள் மற்றும் பத்திரங்களின் பொது வெளியீடுகளை நிர்வகிக்க பிரிவு I வணிக வங்கியாளர்களுக்கு (Category I Merchant Bankers) மட்டுமே அங்கீகாரம் அளிக்கும் வகையில் இக்கட்டமைப்பு பின்னர் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. भारत में, मर्चेंट बैंकिंग गतिविधियां SEBI (मर्चेंट बैंकर्स) विनियम, 1992 (SEBI (Merchant Bankers) Regulations, 1992) के तहत भारतीय प्रतिभूति और विनिमय बोर्ड (SEBI) द्वारा विनियमित होती हैं। यद्यपि ऐतिहासिक रूप से SEBI ने मर्चेंट बैंकरों को चार अलग-अलग श्रेणियों में विभाजित किया था, लेकिन बाद में इस ढांचे को समेकित कर दिया गया ताकि केवल श्रेणी I मर्चेंट बैंकर (Category I Merchant Bankers) ही प्रतिभूतियों के सार्वजनिक निर्गमों का प्रबंधन करने के लिए अधिकृत हों।

Merchant banking functions are structured across four operational stages: வணிக வங்கி செயல்பாடுகள் நான்கு செயல்பாட்டுக் கட்டங்களாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன: मर्चेंट बैंकिंग कार्यों को चार परिचालन चरणों में संरचित किया गया है:

1. Pre-Issue Management: The merchant banker conducts rigorous due diligence on the issuing company, designs the capital structure, drafts the Draft Red Herring Prospectus (DRHP), coordinates with statutory authorities, and files offer documents with SEBI and stock exchanges. வெளியீட்டிற்கு முந்தைய மேலாண்மை: வணிக வங்கியாளர் வெளியிடும் நிறுவனத்தின் மீது கடுமையான உரிய ஆய்வை (due diligence) மேற்கொள்கிறார், மூலதனக் கட்டமைப்பை வடிவமைக்கிறார், வரைவு ரெட் ஹெர்ரிங் தகவல் அறிக்கையை (DRHP) உருவாக்குகிறார், சட்டப்பூர்வ அதிகாரிகளுடன் ஒருங்கிணைக்கிறார், மேலும் SEBI மற்றும் பங்குச் சந்தைகளிடம் ஆவணங்களைத் தாக்கல் செய்கிறார். निर्गम-पूर्व प्रबंधन (Pre-Issue Management): मर्चेंट बैंकर निर्गम जारी करने वाली कंपनी पर गहन जांच-पड़ताल (ड्यू डिलिजेंस) करता है, पूंजी संरचना तैयार करता है, ड्राफ्ट रेड हेरिंग प्रॉस्पेक्टस (DRHP) का मसौदा तैयार करता है, वैधानिक प्राधिकरणों के साथ समन्वय करता है, और SEBI तथा स्टॉक एक्सचेंजों के पास प्रस्ताव दस्तावेज दाखिल करता है।

2. Issue Marketing and Price Discovery: During an Initial Public Offering (IPO), the merchant banker manages book building, conducts institutional investor roadshows, prices the issue within an optimal bidding band, and coordinates anchor investor allocations. வெளியீட்டுச் சந்தைப்படுத்தல் மற்றும் விலை நிர்ணயம்: ஒரு ஆரம்ப பொது வெளியீட்டின் (IPO) போது, வணிக வங்கியாளர் புக் பில்டிங் முறையை நிர்வகிக்கிறார், நிறுவன முதலீட்டாளர் சந்திப்புகளை நடத்துகிறார், உகந்த ஏல வரம்பிற்குள் வெளியீட்டு விலையை நிர்ணயிக்கிறார், மற்றும் ஆங்கர் முதலீட்டாளர் ஒதுக்கீடுகளை ஒருங்கிணைக்கிறார். निर्गम विपणन और मूल्य निर्धारण (Issue Marketing and Price Discovery): आरंभिक सार्वजनिक निर्गम (IPO) के दौरान, मर्चेंट बैंकर बुक बिल्डिंग का प्रबंधन करता है, संस्थागत निवेशक रोडशो आयोजित करता है, एक इष्टतम बोली बैंड के भीतर निर्गम की कीमत तय करता है, और एंकर निवेशक आवंटन का समन्वय करता है।

3. Post-Issue Management: Following the close of subscription, the merchant banker coordinates with the Registrar to the Issue, finalizes the basis of allotment, oversees refund processing for unallotted applicants, and ensures listing of securities on the Bombay Stock Exchange (BSE) and National Stock Exchange (NSE). வெளியீட்டிற்குப் பிந்தைய மேலாண்மை: சந்தா காலம் முடிந்ததும், வணிக வங்கியாளர் வெளியீட்டுப் பதிவாளருடன் ஒருங்கிணைந்து, ஒதுக்கீட்டு அடிப்படையை இறுதி செய்கிறார், ஒதுக்கீடு பெறாத விண்ணப்பதாரர்களுக்குப் பணத்தைத் திருப்பித் தரும் பணிகளைக் கண்காணிக்கிறார், மற்றும் பம்பாய் பங்குச் சந்தை (BSE) மற்றும் தேசிய பங்குச் சந்தை (NSE) ஆகியவற்றில் பத்திரங்கள் பட்டியலிடப்படுவதை உறுதி செய்கிறார். निर्गम-पश्चात प्रबंधन (Post-Issue Management): अभिदान (सब्सक्रिप्शन) बंद होने के बाद, मर्चेंट बैंकर इश्यू के रजिस्ट्रार के साथ समन्वय करता है, आवंटन के आधार को अंतिम रूप देता है, गैर-आवंटित आवेदकों के लिए रिफंड प्रक्रिया की देखरेख करता है, और बॉम्बे स्टॉक एक्सचेंज (BSE) तथा नेशनल स्टॉक एक्सचेंज (NSE) पर प्रतिभूतियों की लिस्टिंग सुनिश्चित करता है।

4. Corporate Advisory and Restructuring: Beyond public issues, merchant bankers counsel corporations on mergers and acquisitions (M&A), share buybacks, takeover code compliances, and corporate debt restructuring. கார்ப்பரேட் ஆலோசனை மற்றும் மறுசீரமைப்பு: பொது வெளியீடுகளுக்கு அப்பால், இணைப்புகள் மற்றும் கையகப்படுத்துதல்கள் (M&A), பங்குகளைத் திரும்பப் பெறுதல், கையகப்படுத்தல் குறியீட்டு இணக்கங்கள் மற்றும் கார்ப்பரேட் கடன் மறுசீரமைப்பு ஆகியவற்றில் வணிக வங்கியாளர்கள் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு ஆலோசனைகளை வழங்குகின்றனர். कॉर्पोरेट परामर्श और पुनर्गठन (Corporate Advisory and Restructuring): सार्वजनिक निर्गमों के अलावा, मर्चेंट बैंकर विलय और अधिग्रहण (M&A), शेयर बायबैक, अधिग्रहण संहिता (टेकओवर कोड) अनुपालन और कॉर्पोरेट ऋण पुनर्गठन पर निगमों को सलाह देते हैं।

Under SEBI regulations, merchant bankers are strictly prohibited from engaging in commercial lending or accepting public deposits, preserving their exclusive focus on capital market operations and due diligence integrity. மூலதனச் சந்தை செயல்பாடுகள் மற்றும் உரிய ஆய்வு நேர்மையின் மீதான தங்களது பிரத்யேக கவனத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக, வணிக வங்கிகள் வணிகக் கடன் வழங்குவதிலோ அல்லது பொதுமக்களிடமிருந்து வைப்புத்தொகைகளை ஏற்பதிலோ ஈடுபடுவது SEBI ஒழுங்குமுறைகளின் கீழ் கண்டிப்பாகத் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. SEBI के नियमों के तहत, मर्चेंट बैंकरों को वाणिज्यिक ऋण देने या जनता से जमा स्वीकार करने से पूरी तरह प्रतिबंधित किया गया है, जिससे पूंजी बाजार संचालन और ड्यू डिलिजेंस की सत्यनिष्ठा पर उनका विशेष ध्यान बना रहता है।

Credit Rating Services

கடன் மதிப்பீட்டுச் சேவைகள் क्रेडिट रेटिंग सेवाएं (Credit Rating Services)

A credit rating agency (CRA) is a specialized financial institution that evaluates the financial strength and debt-servicing capability of corporate borrowers, financial institutions, and specific debt instruments. The agency expresses its independent opinion on credit risk through standardized alphanumeric symbols. கடன் மதிப்பீட்டு முகமை (CRA) என்பது கார்ப்பரேட் கடன் வாங்குபவர்கள், நிதி நிறுவனங்கள் மற்றும் குறிப்பிட்ட கடன் ஆவணங்களின் நிதி வலிமை மற்றும் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தும் திறனை மதிப்பிடும் ஒரு பிரத்யேக நிதி நிறுவனமாகும். இந்த முகமை கடன் அபாயம் குறித்த தனது சுயாதீனமான கருத்தை தரப்படுத்தப்பட்ட எண்ணெழுத்து குறியீடுகள் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறது. क्रेडिट रेटिंग एजेंसी (CRA) एक विशेष वित्तीय संस्थान है जो कॉर्पोरेट उधारकर्ताओं, वित्तीय संस्थानों और विशिष्ट ऋण साधनों की वित्तीय सुदृढ़ता तथा ऋण चुकाने की क्षमता का मूल्यांकन करती है। यह एजेंसी मानकीकृत अल्फ़ान्यूमेरिक प्रतीकों के माध्यम से ऋण जोखिम पर अपनी स्वतंत्र राय व्यक्त करती है।

Credit ratings eliminate information asymmetry in the Indian financial system. By providing an objective assessment of whether an issuer will honor principal and interest payments on time, credit ratings enable institutional and retail investors to price credit risk accurately. கடன் மதிப்பீடுகள் இந்திய நிதி அமைப்பில் தகவல் சமச்சீரற்ற தன்மையை நீக்குகின்றன. ஒரு வழங்குநர் அசல் மற்றும் வட்டிக் கொடுப்பனவுகளை உரிய நேரத்தில் செலுத்துவாரா என்பது குறித்த புறநிலை மதிப்பீட்டை வழங்குவதன் மூலம், கடன் அபாயத்தைத் துல்லியமாக விலை நிர்ணயம் செய்ய நிறுவன மற்றும் சில்லறை முதலீட்டாளர்களுக்குக் கடன் மதிப்பீடுகள் உதவுகின்றன. क्रेडिट रेटिंग भारतीय वित्तीय प्रणाली में सूचना विषमता (Information Asymmetry) को समाप्त करती है। कोई जारीकर्ता समय पर मूलधन और ब्याज का भुगतान करेगा या नहीं, इसका एक निष्पक्ष मूल्यांकन प्रदान करके क्रेडिट रेटिंग संस्थागत और खुदरा निवेशकों को ऋण जोखिम का सटीक मूल्य निर्धारण करने में सक्षम बनाती है।

In India, credit rating agencies are registered and governed by SEBI under the SEBI (Credit Rating Agencies) Regulations, 1999. Furthermore, the Reserve Bank of India accredits eligible agencies as External Credit Assessment Institutions (ECAIs) under the Basel regulatory framework, allowing commercial banks to use these ratings to assign risk weights to corporate loans for capital adequacy calculations. இந்தியாவில், கடன் மதிப்பீட்டு முகமைகள் SEBI (கடன் மதிப்பீட்டு முகமைகள்) ஒழுங்குமுறைகள், 1999 இன் கீழ் SEBI-ஆல் பதிவு செய்யப்பட்டு நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. மேலும், பேசல் ஒழுங்குமுறைக் கட்டமைப்பின் கீழ் தகுதியுள்ள முகமைகளை வெளிக்கடன் மதிப்பீட்டு நிறுவனங்களாக (ECAIs) RBI அங்கீகரிக்கிறது; இது மூலதனப் போதுமான கணக்கீடுகளுக்காக வணிக வங்கிகள் கார்ப்பரேட் கடன்களுக்கு இடர் எடைகளை ஒதுக்க இந்த மதிப்பீடுகளைப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கிறது. भारत में, क्रेडिट रेटिंग एजेंसियां SEBI (क्रेडिट रेटिंग एजेंसियां) विनियम, 1999 (SEBI (Credit Rating Agencies) Regulations, 1999) के तहत SEBI द्वारा पंजीकृत और शासित होती हैं। इसके अलावा, RBI बेसल विनियामक ढांचे के तहत पात्र एजेंसियों को बाहरी ऋण मूल्यांकन संस्थानों (ECAIs) के रूप में मान्यता देता है, जिससे वाणिज्यिक बैंकों को पूंजी पर्याप्तता गणना के लिए कॉर्पोरेट ऋणों को जोखिम भार (रिस्क वेट) आवंटित करने में इन रेटिंग्स का उपयोग करने की अनुमति मिलती है।

The primary credit rating agencies operating in the Indian market include: இந்திய சந்தையில் செயல்படும் முதன்மை கடன் மதிப்பீட்டு முகமைகள் பின்வருமாறு: भारतीय बाजार में सक्रिय प्रमुख क्रेडिट रेटिंग एजेंसियों में शामिल हैं:

• CRISIL Ratings Limited: Established in 1987 as the Credit Rating Information Services of India Limited, it is India’s pioneer credit rating institution (now majority-owned by S&P Global). CRISIL ரேட்டிங்ஸ் லிமிடெட்: 1987 ஆம் ஆண்டில் கிரெடிட் ரேட்டிங் இன்பர்மேஷன் சர்வீசஸ் ஆஃப் இந்தியா லிமிடெட் என நிறுவப்பட்ட இது, இந்தியாவின் முன்னோடி கடன் மதிப்பீட்டு நிறுவனமாகும் (தற்போது S&P குளோபல் நிறுவனத்தின் பெரும்பான்மை உரிமையில் உள்ளது). CRISIL रेटिंग्स लिमिटेड: 1987 में क्रेडिट रेटिंग इंफॉर्मेशन सर्विसेज ऑफ इंडिया लिमिटेड के रूप में स्थापित, यह भारत की अग्रणी क्रेडिट रेटिंग संस्था है (अब एसएंडपी ग्लोबल के स्वामित्व में)।

• ICRA Limited: Established in 1991 (originally Investment Information and Credit Rating Agency of India, now associated with Moody’s Investors Service). ICRA லிமிடெட்: 1991 இல் நிறுவப்பட்டது (முதலில் இன்வெஸ்ட்மென்ட் இன்பர்மேஷன் அண்ட் கிரெடிட் ரேட்டிங் ஏஜென்சி ஆஃப் இந்தியா, தற்போது மூடிஸ் இன்வெஸ்டர்ஸ் சர்வீஸுடன் தொடர்புடையது). ICRA लिमिटेड: 1991 में स्थापित (मूल रूप से इन्वेस्टमेंट इंफॉर्मेशन एंड क्रेडिट रेटिंग एजेंसी ऑफ इंडिया, अब मूडीज इन्वेस्टर्स सर्विस से संबद्ध)।

• CARE Ratings Limited: Incorporated in 1993 (Credit Analysis & Research Ltd). CARE ரேட்டிங்ஸ் லிமிடெட்: 1993 இல் தொடங்கப்பட்டது (கிரெடிட் அனாலிசிஸ் & ரிசர்ச் லிமிடெட்). CARE रेटिंग्स लिमिटेड: 1993 में निगमित (क्रेडिट एनालिसिस एंड रिसर्च लिमिटेड)।

• India Ratings and Research Private Limited: A wholly-owned subsidiary of the global Fitch Group. இந்தியா ரேட்டிங்ஸ் அண்ட் ரிசர்ச் பிரைவேட் லிமிடெட்: சர்வதேச ஃபிட்ச் குழுமத்தின் முழுமையான துணை நிறுவனம். इंडिया रेटिंग्स एंड रिसर्च प्राइवेट लिमिटेड: वैश्विक फिच समूह की पूर्ण स्वामित्व वाली सहायक कंपनी।

• Acuité Ratings & Research Limited and INFOMERICS Valuation and Rating Private Limited: Specialized agencies serving industrial, mid-corporate, and financial sectors. அக்யூட் ரேட்டிங்ஸ் & ரிசர்ச் லிமிடெட் மற்றும் இன்போமெரிக்ஸ் வேல்யூவேஷன் அண்ட் ரேட்டிங் பிரைவேட் லிமிடெட்: தொழில்துறை, நடுத்தர கார்ப்பரேட் மற்றும் நிதித் துறைகளுக்குச் சேவையாற்றும் பிரத்யேக முகமைகள். Acuité रेटिंग्स एंड रिसर्च लिमिटेड और INFOMERICS वैल्यूएशन एंड रेटिंग प्राइवेट लिमिटेड: औद्योगिक, मध्यम-कॉर्पोरेट और वित्तीय क्षेत्रों को सेवा प्रदान करने वाली विशेष एजेंसियां।

Indian credit ratings follow standardized rating scales. For long-term debt instruments (such as bonds and debentures), ratings range from AAA (highest safety and lowest credit risk), AA (high safety), A (adequate safety), down to BBB (moderate safety). Ratings of BBB- and above represent Investment Grade. Instruments rated BB, B, C, or D are categorized as Speculative Grade (Junk), with D signifying actual default or imminent expectation of default. இந்திய கடன் மதிப்பீடுகள் தரப்படுத்தப்பட்ட மதிப்பீட்டு அளவீடுகளைப் பின்பற்றுகின்றன. நீண்ட கால கடன் ஆவணங்களுக்கு (பத்திரங்கள் மற்றும் கடனீட்டுப் பத்திரங்கள் போன்றவை), மதிப்பீடுகள் AAA (மிக உயர்ந்த பாதுகாப்பு மற்றும் மிகக் குறைந்த கடன் அபாயம்), AA (உயர் பாதுகாப்பு), A (போதுமான பாதுகாப்பு) ஆகியவற்றிலிருந்து BBB (மிதமான பாதுகாப்பு) வரை அமைகின்றன. BBB- மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட மதிப்பீடுகள் முதலீட்டுத் தரம் (Investment Grade) ஆகும். BB, B, C, அல்லது D என மதிப்பிடப்பட்ட ஆவணங்கள் ஊகத் தரம் (ஜங்க் / Speculative Grade) என வகைப்படுத்தப்படுகின்றன; இதில் D என்பது உண்மையான தவணைத் தவறுதல் அல்லது உடனடி தவணைத் தவறுதல் எதிர்பார்ப்பைக் குறிக்கிறது. भारतीय क्रेडिट रेटिंग मानकीकृत रेटिंग पैमानों का पालन करती हैं। दीर्घकालिक ऋण साधनों (जैसे बांड और डिबेंचर) के लिए रेटिंग AAA (उच्चतम सुरक्षा और न्यूनतम ऋण जोखिम), AA (उच्च सुरक्षा), A (पर्याप्त सुरक्षा) से लेकर BBB (मध्यम सुरक्षा) तक होती है। BBB- और उससे ऊपर की रेटिंग निवेश श्रेणी (Investment Grade) का प्रतिनिधित्व करती है। BB, B, C, या D रेटेड साधनों को सट्टा श्रेणी या जंक (Speculative Grade) के रूप में वर्गीकृत किया जाता है, जिसमें D वास्तविक चूक (डिफ़ॉल्ट) या आसन्न चूक की आशंका को दर्शाता है।

Portfolio Management Services (PMS)

போர்ட்ஃபோலியோ மேலாண்மை சேவைகள் (PMS) पोर्टफोलियो प्रबंधन सेवाएं (PMS)

Portfolio Management Services (PMS) provide customized investment management solutions where professional fund managers create and handle tailored portfolios of stocks, fixed-income securities, and cash instruments for high-net-worth investors (HNIs) and corporate institutions. போர்ட்ஃபோலியோ மேலாண்மை சேவைகள் (PMS) என்பது பிரத்யேக முதலீட்டு மேலாண்மை தீர்வுகளை வழங்குகின்றன; இதில் தொழில்முறை நிதி மேலாளர்கள் பெரும் பணக்கார முதலீட்டாளர்கள் (HNIs) மற்றும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்காக பங்குகள், நிலையான வருமானப் பத்திரங்கள் மற்றும் ரொக்கக் கருவிகளின் தனிப்பயனாக்கப்பட்ட போர்ட்ஃபோலியோக்களை உருவாக்கி நிர்வகிக்கின்றனர். पोर्टफोलियो प्रबंधन सेवाएं (PMS) अनुकूलित (कस्टमाइज्ड) निवेश प्रबंधन समाधान प्रदान करती हैं जहाँ पेशेवर फंड मैनेजर उच्च निवल मूल्य वाले व्यक्तियों यानी हाई-नेट-वर्थ निवेशकों (HNIs) और कॉर्पोरेट संस्थानों के लिए शेयरों, निश्चित आय वाली प्रतिभूतियों और नकदी साधनों के विशेष पोर्टफोलियो बनाते हैं और संभालते हैं।

In India, PMS providers are governed by the SEBI (Portfolio Managers) Regulations, 2020. Unlike retail mutual funds, which pool money from millions of small investors into a common collective scheme, a PMS maintains individual client demat and bank accounts, providing customized asset allocation and direct equity ownership. இந்தியாவில், PMS சேவை வழங்குநர்கள் SEBI (போர்ட்ஃபோலியோ மேலாளர்கள்) ஒழுங்குமுறைகள், 2020 மூலம் நிர்வகிக்கப்படுகின்றனர். லட்சக்கணக்கான சிறு முதலீட்டாளர்களிடமிருந்து பணத்தைத் திரட்டி ஒரு பொதுவான கூட்டுத் திட்டத்தில் முதலீடு செய்யும் சில்லறை மியூச்சுவல் ஃபண்டுகளைப் போலன்றி, ஒரு PMS தனிப்பயனாக்கப்பட்ட சொத்துப் பகிர்வு மற்றும் நேரடி பங்கு உரிமையை வழங்கி, ஒவ்வொரு வாடிக்கையாளருக்கும் தனிப்பட்ட டிமேட் மற்றும் வங்கிக் கணக்குகளைப் பராமரிக்கிறது. भारत में, PMS प्रदाता SEBI (पोर्टफोलियो प्रबंधक) विनियम, 2020 (SEBI (Portfolio Managers) Regulations, 2020) द्वारा शासित होते हैं। खुदरा म्यूचुअल फंड के विपरीत, जो लाखों छोटे निवेशकों से एक सामान्य सामूहिक योजना में पैसा जमा करते हैं, PMS व्यक्तिगत क्लाइंट डीमैट और बैंक खाते रखता है, जिससे अनुकूलित परिसंपत्ति आवंटन और प्रत्यक्ष इक्विटी स्वामित्व मिलता है।

Under SEBI regulations, the mandatory minimum investment threshold for opening a PMS account is ₹50 Lakh. This high financial threshold is designed to ensure that only sophisticated investors with adequate financial capacity and risk tolerance access customized portfolio strategies. SEBI ஒழுங்குமுறைகளின் கீழ், ஒரு PMS கணக்கைத் தொடங்குவதற்கான கட்டாய குறைந்தபட்ச முதலீட்டு வரம்பு ₹50 லட்சம் ஆகும். போதுமான நிதித் திறன் மற்றும் அபாயத்தைத் தாங்கும் திறன் கொண்ட விவேகமான முதலீட்டாளர்கள் மட்டுமே பிரத்யேக போர்ட்ஃபோலியோ உத்திகளை அணுகுவதை உறுதிசெய்ய இந்த உயர் நிதி வரம்பு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. SEBI के नियमों के तहत, PMS खाता खोलने के लिए अनिवार्य न्यूनतम निवेश सीमा ₹50 लाख है। यह उच्च वित्तीय सीमा यह सुनिश्चित करने के लिए डिज़ाइन की गई है कि पर्याप्त वित्तीय क्षमता और जोखिम सहनशीलता वाले परिपक्व निवेशक ही अनुकूलित पोर्टफोलियो रणनीतियों का लाभ उठाएं।

Portfolio management is offered under three structural operating models: போர்ட்ஃபோலியோ மேலாண்மை மூன்று கட்டமைப்பு செயல்பாட்டு மாதிரிகளின் கீழ் வழங்கப்படுகிறது: पोर्टफोलियो प्रबंधन तीन संरचनात्मक परिचालन मॉडलों के तहत पेश किया जाता है:

• Discretionary PMS: The portfolio manager exercises full investment authority, independently executing buy and sell decisions without prior consultation with the client. தன்னிச்சையான PMS (Discretionary PMS): போர்ட்ஃபோலியோ மேலாளர் முழுமையான முதலீட்டு அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்; வாடிக்கையாளரிடம் முன்கூட்டியே கலந்தாலோசிக்காமல் வாங்குதல் மற்றும் விற்பனை முடிவுகளைத் தன்னிச்சையாக செயல்படுத்துகிறார். विवेकाधीन PMS (Discretionary PMS): पोर्टफोलियो प्रबंधक के पास पूर्ण निवेश अधिकार होता है, जो क्लाइंट से पूर्व परामर्श के बिना स्वतंत्र रूप से खरीद और बिक्री के निर्णय लेता है।

• Non-Discretionary PMS: The manager formulates research-driven investment recommendations and portfolio strategies, but execution occurs only after obtaining explicit consent from the client for each individual trade. தன்னிச்சையற்ற PMS (Non-Discretionary PMS): மேலாளர் ஆராய்ச்சி சார்ந்த முதலீட்டுப் பரிந்துரைகள் மற்றும் போர்ட்ஃபோலியோ உத்திகளை உருவாக்குகிறார்; ஆனால் ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட வர்த்தகத்திற்கும் வாடிக்கையாளரிடமிருந்து வெளிப்படையான ஒப்புதலைப் பெற்ற பின்னரே அவை செயல்படுத்தப்படுகின்றன. गैर-विवेकाधीन PMS (Non-Discretionary PMS): प्रबंधक अनुसंधान-आधारित निवेश सिफारिशें और पोर्टफोलियो रणनीतियां तैयार करता है, लेकिन प्रत्येक व्यक्तिगत सौदे के लिए क्लाइंट से स्पष्ट सहमति प्राप्त करने के बाद ही निष्पादन किया जाता है।

• Advisory PMS: The portfolio manager acts purely as an investment advisor, providing research analysis and asset allocation advice. The client maintains complete control over execution and carries out trades independently. ஆலோசனை PMS (Advisory PMS): போர்ட்ஃபோலியோ மேலாளர் முற்றிலும் ஒரு முதலீட்டு ஆலோசகராக மட்டுமே செயல்பட்டு, ஆராய்ச்சி பகுப்பாய்வு மற்றும் சொத்துப் பகிர்வு ஆலோசனைகளை வழங்குகிறார். வர்த்தகங்களைச் செயல்படுத்துவதில் வாடிக்கையாளரே முழுமையான கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டு சுயாதீனமாக வர்த்தகங்களை மேற்கொள்கிறார். परामर्शदात्री PMS (Advisory PMS): पोर्टफोलियो प्रबंधक विशुद्ध रूप से एक निवेश सलाहकार के रूप में कार्य करता है, जो शोध विश्लेषण और परिसंपत्ति आवंटन सलाह प्रदान करता है। क्लाइंट निष्पादन पर पूर्ण नियंत्रण रखता है और स्वतंत्र रूप से सौदे करता है।

Underwriting Services

எழுத்துறுதி சேவைகள் (Underwriting Services) हामीदारी सेवाएं (Underwriting Services)

Underwriting is a financial commitment provided by specialized financial intermediaries (underwriters, such as merchant bankers or commercial banks) to an issuing corporate entity. The underwriter guarantees that if the public does not fully subscribe to an issue of shares or debentures, the underwriter will purchase the shortfall, ensuring that the issuing firm secures its required capital. எழுத்துறுதி என்பது வெளியிடும் கார்ப்பரேட் நிறுவனத்திற்கு பிரத்யேக நிதி இடைத்தரகர்களால் (வணிக வங்கிகள் அல்லது வணிக வங்கிகள் போன்ற எழுத்துறுதியாளர்கள்) வழங்கப்படும் ஒரு நிதி உத்தரவாதமாகும். பங்குகள் அல்லது கடனீட்டுப் பத்திரங்களின் வெளியீட்டை பொதுமக்கள் முழுமையாக சந்தா செய்யாவிட்டால், குறைவுபடும் பங்குகளைத் தானே வாங்கிக்கொள்வதாக எழுத்துறுதியாளர் உத்தரவாதம் அளிக்கிறார்; இதன் மூலம் வெளியிடும் நிறுவனம் தனக்குத் தேவையான மூலதனத்தைப் பெறுவது உறுதிசெய்யப்படுகிறது. हामीदारी (Underwriting) विशेष वित्तीय मध्यस्थों (हामीदार या अंडरराइटर्स, जैसे कि मर्चेंट बैंकर या वाणिज्यिक बैंक) द्वारा निर्गम जारी करने वाली कॉर्पोरेट संस्था को दी जाने वाली एक वित्तीय प्रतिबद्धता है। हामीदार यह गारंटी देता है कि यदि जनता शेयरों या डिबेंचर के निर्गम को पूरी तरह से नहीं खरीदती है, तो हामीदार शेष बचे शेयरों को खरीदेगा, जिससे यह सुनिश्चित होता है कि निर्गम जारी करने वाली फर्म को अपनी आवश्यक पूंजी प्राप्त हो सके।

Under the Companies Act, 2013 and the SEBI (Issue of Capital and Disclosure Requirements) Regulations, 2018 (ICDR Regulations), a public issue must achieve a minimum subscription of 90% of the net offer size. If an un-underwritten issue fails to reach this statutory 90% threshold, the entire issue fails, and the company must refund all application money within the prescribed timeline. Underwriters provide the safety net that prevents such issue failures. நிறுவனங்கள் சட்டம், 2013 மற்றும் SEBI (மூலதன வெளியீடு மற்றும் வெளிப்படுத்தல் தேவைகள்) ஒழுங்குமுறைகள், 2018 (ICDR Regulations) இன் கீழ், ஒரு பொது வெளியீடு நிகர வெளியீட்டு அளவில் குறைந்தபட்சம் 90% சந்தாவை அடைய வேண்டும். எழுத்துறுதி அளிக்கப்படாத ஒரு வெளியீடு இந்த சட்டப்பூர்வ 90% வரம்பை எட்டத் தவறினால், ஒட்டுமொத்த வெளியீடும் தோல்வியடையும்; மேலும் நிறுவனம் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலத்திற்குள் அனைத்து விண்ணப்பப் பணத்தையும் திருப்பித் தர வேண்டும். இத்தகைய வெளியீட்டுத் தோல்விகளைத் தடுக்கும் பாதுகாப்பு வலையாக எழுத்துறுதியாளர்கள் செயல்படுகின்றனர். कंपनी अधिनियम, 2013 (Companies Act, 2013) और SEBI (पूंजी निर्गम और प्रकटीकरण आवश्यकताएं) विनियम, 2018 (ICDR Regulations) के तहत, एक सार्वजनिक निर्गम को शुद्ध पेशकश आकार का न्यूनतम 90% अभिदान (सब्सक्रिप्शन) प्राप्त करना अनिवार्य है। यदि कोई गैर-हामीदारी निर्गम इस वैधानिक 90% सीमा तक पहुँचने में विफल रहता है, तो पूरा निर्गम विफल हो जाता है, और कंपनी को निर्धारित समय सीमा के भीतर सभी आवेदन राशि वापस करनी होगी। हामीदार ऐसा सुरक्षा तंत्र प्रदान करते हैं जो निर्गम की ऐसी विफलता को रोकता है।

Underwriting arrangements are structured through several mechanisms: எழுத்துறுதி ஏற்பாடுகள் பல வழிமுறைகள் மூலம் கட்டமைக்கப்படுகின்றன: हामीदारी व्यवस्थाएं कई तंत्रों के माध्यम से संरचित की जाती हैं:

• Firm Underwriting: The underwriter makes a binding commitment to subscribe to a predetermined quantity of shares regardless of whether the public issue is oversubscribed or undersubscribed. உறுதியான எழுத்துறுதி (Firm Underwriting): பொது வெளியீடு கூடுதல் சந்தாவைப் பெற்றாலும் அல்லது குறைந்த சந்தாவைப் பெற்றாலும், முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்ட எண்ணிக்கையிலான பங்குகளை வாங்குவதற்கு எழுத்துறுதியாளர் ஒரு பிணைப்புக் கடப்பாட்டை மேற்கொள்கிறார். दृढ़ हामीदारी (Firm Underwriting): हामीदार शेयरों की एक पूर्व निर्धारित मात्रा को खरीदने के लिए एक बाध्यकारी प्रतिबद्धता करता है, भले ही सार्वजनिक निर्गम को अधिक खरीदा गया हो (Oversubscribed) या कम खरीदा गया हो (Undersubscribed)।

• Conditional (Standby) Underwriting: The underwriter commits to take up shares only to the extent that the public subscription falls short of the guaranteed amount. நிபந்தனைக்குட்பட்ட (காத்திருப்பு) எழுத்துறுதி (Conditional Underwriting): பொதுமக்களின் சந்தா உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்ட தொகையை விடக் குறையும் அளவிற்கு மட்டுமே பங்குகளை வாங்க எழுத்துறுதியாளர் உறுதியளிக்கிறார். सशर्त हामीदारी (Conditional या Standby Underwriting): हामीदार केवल उस सीमा तक शेयर लेने की प्रतिबद्धता करता है जहाँ तक सार्वजनिक अभिदान गारंटीकृत राशि से कम रहता है।

• Sub-Underwriting and Syndication: To distribute severe financial liabilities, lead merchant bankers form underwriting syndicates, sharing risk and commission with co-underwriters and brokers. துணை எழுத்துறுதி மற்றும் சிண்டிகேஷன்: கடுமையான நிதிப் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்தளிப்பதற்காக, முன்னணி வணிக வங்கியாளர்கள் எழுத்துறுதி சிண்டிகேட்டுகளை உருவாக்கி, இணை எழுத்துறுதியாளர்கள் மற்றும் தரகர்களுடன் அபாயத்தையும் கமிஷனையும் பகிர்ந்துகொள்கின்றனர். उप-हामीदारी और सिंडिकेशन (Sub-Underwriting and Syndication): भारी वित्तीय देनदारियों को वितरित करने के लिए, प्रमुख मर्चेंट बैंकर अंडरराइटिंग सिंडिकेट बनाते हैं, जो सह-हामीदारों और दलालों के साथ जोखिम और कमीशन साझा करते हैं।

Under SEBI ICDR Regulations, underwriting is optional for mainboard public issues, but it is 100% mandatory for SME IPOs on SME exchanges. In SME issues, the lead merchant banker must underwrite at least 15% of the total issue size on its own balance sheet, with the remaining 85% distributed among syndicate underwriters. SEBI ICDR ஒழுங்குமுறைகளின் கீழ், பிரதான பலகை (mainboard) பொது வெளியீடுகளுக்கு எழுத்துறுதி விருப்பத் தேர்வாகும்; ஆனால் SME பங்குச் சந்தைகளில் வெளியிடப்படும் SME IPO-களுக்கு இது 100% கட்டாயமாகும். SME வெளியீடுகளில், முன்னணி வணிக வங்கியாளர் மொத்த வெளியீட்டு அளவில் குறைந்தது 15% ஐ தனது சொந்த இருப்புநிலைக் குறிப்பில் எழுத்துறுதி செய்ய வேண்டும்; மீதமுள்ள 85% சிண்டிகேட் எழுத்துறுதியாளர்களிடையே விநியோகிக்கப்படுகிறது. SEBI ICDR विनियमों के तहत, मेनबोर्ड सार्वजनिक निर्गमों के लिए हामीदारी वैकल्पिक है, लेकिन SME एक्सचेंजों पर SME IPOs के लिए यह 100% अनिवार्य है। SME निर्गमों में, प्रमुख मर्चेंट बैंकर को कुल निर्गम आकार के कम से कम 15% की हामीदारी अपनी बैलेंस शीट पर करनी होगी, जबकि शेष 85% सिंडिकेट हामीदारों के बीच वितरित की जाती है।

Custodial and Depository Services

பாதுகாப்புப் பொறுப்பு மற்றும் வைப்பகச் சேவைகள் (Custodial and Depository Services) अभिरक्षा और डिपॉजिटरी सेवाएं (Custodial and Depository Services)

In the capital markets, the safekeeping of assets and trade settlement require institutional intermediaries who manage securities efficiently without taking ownership of client property. மூலதனச் சந்தைகளில், வாடிக்கையாளரின் சொத்துக்கள் மீது உரிமை கோராமல் பத்திரங்களைத் திறம்பட நிர்வகிக்கும் நிறுவன இடைத்தரகர்கள் சொத்துக்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் வர்த்தகத் தீர்வுக்குத் தேவைப்படுகின்றனர். पूंजी बाजारों में, परिसंपत्तियों की सुरक्षित अभिरक्षा और सौदों के निपटान (ट्रेड सेटलमेंट) के लिए ऐसे संस्थागत मध्यस्थों की आवश्यकता होती है जो ग्राहक की संपत्ति का स्वामित्व लिए बिना प्रतिभूतियों का कुशलतापूर्वक प्रबंधन करते हैं।

A Custodian of Securities is a specialized financial institution (typically a scheduled commercial bank) registered with SEBI under the SEBI (Custodian of Securities) Regulations, 1996. Custodians primarily cater to institutional market participants such as Foreign Portfolio Investors (FPIs), Mutual Funds, Insurance Companies, and Alternative Investment Funds (AIFs). பத்திரங்களின் பாதுகாப்புப் பொறுப்பாளர் (Custodian of Securities) என்பது SEBI (பத்திரங்களின் பாதுகாப்புப் பொறுப்பாளர்) ஒழுங்குமுறைகள், 1996 இன் கீழ் SEBI-இல் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு பிரத்யேக நிதி நிறுவனமாகும் (பொதுவாக ஒரு அட்டவணைப்படுத்தப்பட்ட வணிக வங்கி). பாதுகாப்புப் பொறுப்பாளர்கள் பிரதானமாக வெளிநாட்டு போர்ட்ஃபோலியோ முதலீட்டாளர்கள் (FPIs), மியூச்சுவல் ஃபண்டுகள், காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் மாற்று முதலீட்டு நிதிகள் (AIFs) போன்ற நிறுவன சந்தை பங்கேற்பாளர்களுக்குச் சேவையாற்றுகின்றனர். प्रतिभूति अभिरक्षक (Custodian of Securities) एक विशेष वित्तीय संस्थान (आमतौर पर एक अनुसूचित वाणिज्यिक बैंक) है जो SEBI (प्रतिभूति अभिरक्षक) विनियम, 1996 (SEBI (Custodian of Securities) Regulations, 1996) के तहत SEBI के पास पंजीकृत होता है। अभिरक्षक मुख्य रूप से विदेशी पोर्टफोलियो निवेशकों (FPIs), म्यूचुअल फंड, बीमा कंपनियों और वैकल्पिक निवेश फंडों (AIFs) जैसे संस्थागत बाजार सहभागियों को अपनी सेवाएं प्रदान करते हैं।

The core functions of a custodian include: ஒரு பாதுகாப்புப் பொறுப்பாளரின் முக்கிய செயல்பாடுகள் பின்வருமாறு: एक अभिरक्षक (कस्टोडियन) के मुख्य कार्यों में शामिल हैं:

• Safekeeping: Maintaining custody of physical and electronic securities, ensuring that client assets are legally segregated from the custodian’s own assets. பாதுகாப்புப் பராமரிப்பு: வாடிக்கையாளரின் சொத்துக்கள் பாதுகாப்புப் பொறுப்பாளரின் சொந்தச் சொத்துக்களிலிருந்து சட்டப்பூர்வமாகப் பிரிக்கப்படுவதை உறுதிசெய்து, காகித வடிவிலான மற்றும் மின்னணுப் பத்திரங்களைப் பாதுகாப்பில் வைத்திருத்தல். सुरक्षित अभिरक्षा (Safekeeping): भौतिक और इलेक्ट्रॉनिक प्रतिभूतियों की कस्टडी बनाए रखना, यह सुनिश्चित करना कि ग्राहक की परिसंपत्तियां कानूनी रूप से कस्टोडियन की अपनी परिसंपत्तियों से अलग रखी जाएं।

• Clearing and Settlement: Acting as a clearing member to settle fund pay-in, pay-out, and securities deliveries following trade execution on the stock exchange. தீர்வு மற்றும் தீர்வு செய்தல் (Clearing and Settlement): பங்குச் சந்தையில் வர்த்தகம் நிறைவேற்றப்பட்டதைத் தொடர்ந்து நிதி செலுத்துதல் (pay-in), பெறுதல் (pay-out) மற்றும் பத்திரங்களை வழங்குதல் ஆகியவற்றைத் தீர்வு செய்ய ஒரு தீர்வு உறுப்பினராகச் செயல்படுதல். क्लीयरिंग और सेटलमेंट (Clearing and Settlement): स्टॉक एक्सचेंज पर व्यापार निष्पादन के बाद फंड पे-इन, पे-आउट और प्रतिभूतियों की डिलीवरी को निपटाने के लिए क्लीयरिंग सदस्य के रूप में कार्य करना।

• Corporate Action Administration: Tracking, collecting, and processing corporate benefits on behalf of institutional clients, including cash dividends, bonus shares, rights entitlements, and interest payments. கார்ப்பரேட் நடவடிக்கை நிர்வாகம்: நிறுவன வாடிக்கையாளர்களின் சார்பாக ரொக்க ஈவுத்தொகைகள், போனஸ் பங்குகள், உரிமைப் பங்குகள் மற்றும் வட்டிக் கொடுப்பனவுகள் உள்ளிட்ட கார்ப்பரேட் பலன்களைக் கண்காணித்தல், வசூலித்தல் மற்றும் செயலாக்குதல். कॉर्पोरेट कार्रवाई प्रशासन (Corporate Action Administration): संस्थागत ग्राहकों की ओर से नकद लाभांश, बोनस शेयर, राइट्स एंटाइटेलमेंट और ब्याज भुगतान सहित कॉर्पोरेट लाभों को ट्रैक करना, एकत्र करना और संसाधित करना।

While custodians manage tailored trade settlement and asset custody for specific institutional clients, Depositories (such as NSDL and CDSL, governed by the Depositories Act, 1996) maintain the nationwide master electronic ledger of securities ownership. Retail investors access depositories through Depository Participants (DPs), while large institutional investors utilize institutional custodians for consolidated custody and settlement administration. குறிப்பிட்ட நிறுவன வாடிக்கையாளர்களுக்கான தனிப்பயனாக்கப்பட்ட வர்த்தகத் தீர்வு மற்றும் சொத்துப் பாதுகாப்பினைப் பொறுப்பாளர்கள் நிர்வகிக்கும் அதே வேளையில், வைப்பகங்கள் (Depositories) (வைப்பகங்கள் சட்டம், 1996 ஆல் நிர்வகிக்கப்படும் NSDL மற்றும் CDSL போன்றவை) பத்திரங்களின் உரிமையைப் பற்றிய நாடு தழுவிய முதன்மை மின்னணு பேரேட்டைப் பராமரிக்கின்றன. சில்லறை முதலீட்டாளர்கள் வைப்பகப் பங்கேற்பாளர்கள் (DPs) மூலம் வைப்பகங்களை அணுகுகின்றனர்; அதேசமயம் பெரிய நிறுவன முதலீட்டாளர்கள் ஒருங்கிணைந்த பாதுகாப்பு மற்றும் தீர்வு நிர்வாகத்திற்காக நிறுவன பாதுகாப்புப் பொறுப்பாளர்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். जहाँ अभिरक्षक (कस्टोडियन) विशिष्ट संस्थागत ग्राहकों के लिए अनुकूलित व्यापार निपटान और परिसंपत्ति अभिरक्षा का प्रबंधन करते हैं, वहीं डिपॉजिटरी (Depositories) (जैसे NSDL और CDSL, जो डिपॉजिटरी अधिनियम, 1996 (Depositories Act, 1996) द्वारा शासित हैं) प्रतिभूति स्वामित्व का देशव्यापी मास्टर इलेक्ट्रॉनिक लेज़र बनाए रखती हैं। खुदरा निवेशक डिपॉजिटरी प्रतिभागियों (DPs) के माध्यम से डिपॉजिटरी तक पहुँचते हैं, जबकि बड़े संस्थागत निवेशक समेकित अभिरक्षा और निपटान प्रशासन के लिए संस्थागत कस्टोडियन का उपयोग करते हैं।

Key Takeaways

முக்கியக் குறிப்புகள் मुख्य निष्कर्ष

• Financial services in India are structurally categorized into fund-based services (where institutions deploy their own balance sheet capital) and fee-based services (where intermediaries provide specialized advisory or administrative expertise for a fee). இந்தியாவில் நிதிச் சேவைகள் நிதி சார்ந்த சேவைகள் (நிறுவனங்கள் தங்களது சொந்த இருப்புநிலைக் குறிப்பு மூலதனத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன) மற்றும் கட்டணம் சார்ந்த சேவைகள் (இடைத்தரகர்கள் ஒரு கட்டணத்திற்கு பிரத்யேக ஆலோசனை அல்லது நிர்வாக நிபுணத்துவத்தை வழங்குகின்றனர்) என இரு கட்டமைப்புப் பிரிவுகளாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. भारत में वित्तीय सेवाओं को संरचनात्मक रूप से फंड-आधारित सेवाओं (जहाँ संस्थान अपनी बैलेंस शीट पूंजी लगाते हैं) और शुल्क-आधारित सेवाओं (जहाँ मध्यस्थ शुल्क के बदले विशेष परामर्श या प्रशासनिक विशेषज्ञता प्रदान करते हैं) में वर्गीकृत किया गया है।

• In Equipment Leasing, legal ownership remains with the lessor throughout the contract, whereas in Hire Purchase, ownership transfers automatically to the hirer upon payment of the final installment. தளவாடக் குத்தகையில், ஒப்பந்த காலம் முழுவதும் சட்டப்பூர்வ உரிமை குத்தகைக்கு விடுப்பவரிடமே இருக்கும்; அதேசமயம் வாடகை கொள்முதலில், இறுதித் தவணை செலுத்தப்பட்டவுடன் உரிமை தானாகவே வாடகை வாங்குபவருக்கு மாற்றப்படும். उपकरण पट्टे (Equipment Leasing) में अनुबंध की पूरी अवधि के दौरान कानूनी स्वामित्व पट्टादाता के पास रहता है, जबकि किराया खरीद (Hire Purchase) में अंतिम किश्त का भुगतान होते ही स्वामित्व स्वतः क्रेता को स्थानांतरित हो जाता है।

• The Factoring Regulation (Amendment) Act, 2021 removed the restrictive 50% principal business threshold for NBFCs and integrated factoring with TReDS, significantly expanding receivables financing for MSMEs. ஃபேக்டரிங் ஒழுங்குமுறை (திருத்தச்) சட்டம், 2021 NBFC-களுக்கான கட்டுப்பாடான 50% முதன்மை வணிக வரம்பை நீக்கி, ஃபேக்டரிங்கை TReDS உடன் ஒருங்கிணைத்தது; இது MSME-களுக்கான வரவு நிதியுதவியை கணிசமாக விரிவுபடுத்தியது. फैक्टरींग विनियमन (संशोधन) अधिनियम, 2021 ने NBFCs के लिए प्रतिबंधात्मक 50% मुख्य व्यवसाय सीमा को हटा दिया और फैक्टरींग को TReDS के साथ एकीकृत किया, जिससे MSMEs के लिए प्राप्य वित्तपोषण का काफी विस्तार हुआ।

• Forfaiting differs from factoring because it is strictly without recourse, provides 100% upfront financing on avalised negotiable debt instruments, and exclusively finances medium to long-term international capital goods exports. ஃபோர்பெய்ட்டிங் என்பது ஃபேக்டரிங்கிலிருந்து வேறுபடுகிறது; ஏனெனில் இது முற்றிலும் பொறுப்பற்றது (without recourse), அவால் ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்ட மாற்றத்தக்க கடன் ஆவணங்களுக்கு 100% முன்கூட்டிய நிதியளிப்பை வழங்குகிறது, மேலும் நடுத்தர முதல் நீண்ட கால சர்வதேச மூலதனப் பொருட்கள் ஏற்றுமதிகளுக்கு மட்டுமே பிரத்யேகமாக நிதியளிக்கிறது. फोरफेटिंग फैक्टरींग से इस मायने में भिन्न है क्योंकि यह पूरी तरह से गैर-रिकोर्स (Without Recourse) है, बैंक-गारंटीकृत (Avalised) परक्राम्य ऋण साधनों पर 100% अग्रिम वित्तपोषण प्रदान करता है, और विशेष रूप से मध्यम से दीर्घकालिक अंतर्राष्ट्रीय पूंजीगत वस्तुओं के निर्यात का वित्तपोषण करता है।

• Credit Rating Agencies in India are regulated by SEBI under the 1999 regulations, with ratings of BBB- and above designated as Investment Grade and lower ratings designated as Speculative Grade. இந்தியாவில் உள்ள கடன் மதிப்பீட்டு முகமைகள் 1999 ஒழுங்குமுறைகளின் கீழ் SEBI-ஆல் ஒழுங்குபடுத்தப்படுகின்றன; இதில் BBB- மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட மதிப்பீடுகள் முதலீட்டுத் தரம் (Investment Grade) என்றும், குறைந்த மதிப்பீடுகள் ஊகத் தரம் (Speculative Grade) என்றும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. भारत में क्रेडिट रेटिंग एजेंसियां 1999 के नियमों के तहत SEBI द्वारा विनियमित होती हैं, जिसमें BBB- और उससे ऊपर की रेटिंग को निवेश श्रेणी (Investment Grade) और निचली रेटिंग को सट्टा श्रेणी (Speculative Grade) के रूप में नामित किया गया है।

• Under SEBI ICDR Regulations, public issues require a minimum subscription of 90%, and while underwriting is optional for mainboard issues, it is 100% mandatory for SME IPOs with a minimum 15% underwritten by the lead merchant banker. SEBI ICDR ஒழுங்குமுறைகளின் கீழ், பொது வெளியீடுகள் குறைந்தபட்சம் 90% சந்தாவைப் பெற வேண்டும்; பிரதான பலகை வெளியீடுகளுக்கு எழுத்துறுதி விருப்பத் தேர்வாக இருந்தாலும், முன்னணி வணிக வங்கியாளரால் குறைந்தபட்சம் 15% எழுத்துறுதி செய்யப்பட வேண்டிய நிபந்தனையுடன் SME IPO-களுக்கு இது 100% கட்டாயமாகும். SEBI ICDR विनियमों के तहत, सार्वजनिक निर्गमों के लिए न्यूनतम 90% अभिदान अनिवार्य है, और जहाँ मेनबोर्ड निर्गमों के लिए हामीदारी वैकल्पिक है, वहीं SME IPOs के लिए यह 100% अनिवार्य है जिसमें न्यूनतम 15% की हामीदारी प्रमुख मर्चेंट बैंकर द्वारा की जानी चाहिए।

In the next lesson, we will explore the landmark banking and financial committees whose policy recommendations shaped India’s modern banking architecture and regulatory institutions. அடுத்த பாடத்தில், இந்தியாவின் நவீன வங்கி கட்டமைப்பு மற்றும் ஒழுங்குமுறை நிறுவனங்களை வடிவமைத்த முக்கியக் கொள்கைப் பரிந்துரைகளை வழங்கிய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வங்கி மற்றும் நிதிக் குழுக்களைப் பற்றி நாம் ஆராய்வோம். अगले पाठ में, हम उन ऐतिहासिक बैंकिंग और वित्तीय समितियों का पता लगाएंगे जिनकी नीतिगत सिफारिशों ने भारत के आधुनिक बैंकिंग ढांचे और नियामक संस्थानों को आकार दिया।