The North Star of Monetary Policy

Every time the Monetary Policy Committee (MPC) meets to decide on interest rates, they are looking at one specific “North Star”: the Inflation Target. While the Reserve Bank of India (RBI) has multiple responsibilities, its primary legal mandate under the modern framework is to maintain price stability while keeping the objective of growth in mind.பணவியல் கொள்கைக் குழு (MPC) வட்டி விகிதங்கள் குறித்து முடிவெடுக்கக் கூடும் ஒவ்வொரு முறையும், அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட “வழிகாட்டியைத்” (North Star) தான் கவனிக்கிறார்கள்: அதுதான் பணவீக்க இலக்கு (Inflation Target). இந்திய ரிசர்வ் வங்கிக்கு (RBI) பல பொறுப்புகள் இருந்தாலும், நவீன கட்டமைப்பின் கீழ் அதன் முதன்மையான சட்டபூர்வமான பணி, வளர்ச்சியைக் கருத்தில் கொண்டு விலை நிலைத்தன்மையை (price stability) பேணுவதாகும்.जब भी मौद्रिक नीति समिति (MPC) ब्याज दरों पर निर्णय लेने के लिए मिलती है, तो वे एक विशिष्ट “मार्गदर्शक सितारे” (North Star) की ओर देख रहे होते हैं: वह है मुद्रास्फीति लक्ष्य (Inflation Target)। हालांकि भारतीय रिज़र्व बैंक (RBI) की कई ज़म्मेदारियाँ हैं, लेकिन आधुनिक ढांचे के तहत इसका प्राथमिक कानूनी जनादेश विकास के उद्देश्य को ध्यान में रखते हुए मूल्य स्थिरता (price stability) बनाए रखना है।

In the previous lesson, we saw how the members of the MPC are appointed and the rigor involved in their selection. But once they are in office, what exactly are they trying to achieve? The answer lies in a simple yet powerful formula: 4% with a tolerance band of +/- 2%. This framework ensures that the economy doesn’t overheat with high prices, nor does it freeze with low demand.முந்தைய பாடத்தில், MPC உறுப்பினர்கள் எவ்வாறு நியமிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதையும், அவர்களின் தேர்வில் உள்ள கண்டிப்பையும் பார்த்தோம். ஆனால் அவர்கள் பொறுப்பேற்றவுடன், சரியாக எதைச் சாதிக்க முயல்கிறார்கள்? இதற்கான பதில் ஒரு எளிமையான அதே சமயம் சக்திவாய்ந்த சூத்திரத்தில் உள்ளது: 4% மற்றும் +/- 2% சகிப்புத்தன்மை வரம்பு (tolerance band). இந்த கட்டமைப்பு பொருளாதாரம் அதிக விலைகளால் வெப்பமடையாமல் இருப்பதையும், குறைந்த தேவையால் முடங்கிவிடாமல் இருப்பதையும் உறுதி செய்கிறது.पिछले पाठ में, हमने देखा कि MPC के सदस्यों की नियुक्ति कैसे की जाती है और उनके चयन में कितनी सख्ती बरती जाती है। लेकिन एक बार जब वे पद ग्रहण कर लेते हैं, तो वे वास्तव में क्या हासिल करने की कोशिश कर रहे होते हैं? इसका उत्तर एक सरल लेकिन शक्तिशाली सूत्र में निहित है: 4% के साथ +/- 2% का सहिष्णुता बैंड (tolerance band)। यह ढांचा यह सुनिश्चित करता है कि अर्थव्यवस्था न तो ऊंची कीमतों से बहुत गर्म हो, और न ही कम मांग से जम जाए।

The 4% +/- 2% Formula

India follows what is known as the Flexible Inflation Targeting (FIT) framework. Under this regime, the government doesn’t just ask the RBI to “keep inflation low”, it provides a specific, numerical target that must be hit.இந்தியா, நெகிழ்வான பணவீக்க இலக்கு (Flexible Inflation Targeting - FIT) எனப்படும் முறையைப் பின்பற்றுகிறது. இந்த முறையின் கீழ், அரசாங்கம் RBI-யிடம் சும்மா “பணவீக்கத்தைக் குறைவாக வைத்திருங்கள்” என்று மட்டும் சொல்வதில்லை, அடைய வேண்டிய ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணியல் இலக்கை வழங்குகிறது.भारत लचीला मुद्रास्फीति लक्ष्यीकरण (Flexible Inflation Targeting - FIT) ढांचे का पालन करता है। इस व्यवस्था के तहत, सरकार RBI से केवल यह नहीं कहती कि “मुद्रास्फीति को कम रखें”, बल्कि यह एक विशिष्ट, संख्यात्मक लक्ष्य प्रदान करती है जिसे हासिल करना आवश्यक होता है।

The target is centered at 4%. However, because an economy is dynamic and subject to various shocks (like monsoon failures or global oil price spikes), the law allows for a tolerance band. This means inflation is considered “within target” as long as it stays between 2% to 6%.இதன் இலக்கு 4% ஆகும். இருப்பினும், பொருளாதாரம் என்பது மாறுதலுக்கு உட்பட்டது என்பதாலும், பல்வேறு பாதிப்புகளுக்கு (மழை பொய்த்தல் அல்லது உலகளாவிய கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வு போன்றவை) உள்ளாகக்கூடும் என்பதாலும், சட்டம் ஒரு சகிப்புத்தன்மை வரம்பை (tolerance band) அனுமதிக்கிறது. அதாவது, பணவீக்கம் 2% முதல் 6% வரை இருக்கும் வரை, அது “இலக்கிற்குள்” இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.लक्ष्य 4% पर केंद्रित है। हालांकि, चूंकि एक अर्थव्यवस्था गतिशील होती है और विभिन्न झटकों (जैसे मानसून की विफलता या वैश्विक तेल की कीमतों में उछाल) के अधीन होती है, इसलिए कानून एक सहिष्णुता बैंड (tolerance band) की अनुमति देता है। इसका मतलब है कि मुद्रास्फीति को तब तक “लक्ष्य के भीतर” माना जाता है जब तक कि यह 2% से 6% के बीच रहती है।

If inflation stays above 6% or below 2% for three consecutive quarters, it is legally defined as a failure of monetary policy, requiring the RBI to explain itself to the government.பணவீக்கம் தொடர்ச்சியாக மூன்று காலாண்டுகளுக்கு (three consecutive quarters) 6% க்கு மிகையாகவோ அல்லது 2% க்கு குறைவாகவோ இருந்தால், அது சட்டப்படி பணவியல் கொள்கையின் தோல்வியாகக் கருதப்படுகிறது. அத்தகைய சூழலில், RBI இதற்கான காரணத்தை அரசாங்கத்திற்கு விளக்க வேண்டும்.यदि मुद्रास्फीति लगातार तीन तिमाहियों (three consecutive quarters) तक 6% से ऊपर या 2% से नीचे रहती है, तो इसे कानूनी रूप से मौद्रिक नीति की विफलता के रूप में परिभाषित किया जाता है, जिसके लिए RBI को सरकार को स्पष्टीकरण देना होता है।

The Anchor: Why CPI-Combined?

For decades, India used the Wholesale Price Index (WPI) as its main measure of inflation. However, the WPI only tracks prices at the factory or mandi level. It doesn’t reflect the actual prices you and I pay at the local grocery store.பல தசாப்தங்களாக, இந்தியா மொத்த விலை குறியீட்டைத் (Wholesale Price Index - WPI) தான் பணவீக்கத்தின் முக்கிய அளவீடாகப் பயன்படுத்தியது. இருப்பினும், WPI என்பது தொழிற்சாலை அல்லது மண்டி மட்டத்தில் உள்ள விலைகளை மட்டுமே கண்காணிக்கிறது. அது நீங்களும் நானும் உள்ளூர் மளிகைக் கடையில் செலுத்தும் உண்மையான விலையைப் பிரதிபலிப்பதில்லை.दशकों तक, भारत ने मुद्रास्फीति के अपने मुख्य उपाय के रूप में थोक मूल्य सूचकांक (Wholesale Price Index - WPI) का उपयोग किया। हालांकि, WPI केवल कारखाने या मंडी स्तर पर कीमतों को ट्रैक करता है। यह उन वास्तविक कीमतों को नहीं दर्शाता है जो आप और मैं स्थानीय किराने की दुकान पर भुगतान करते हैं।

Based on the recommendations of the Urjit Patel Committee (2014), the RBI shifted its “nominal anchor” to the Consumer Price Index (CPI-Combined), often called Retail Inflation.உர்ஜித் படேல் குழுவின் (2014) பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில், RBI தனது “முக்கிய அளவீட்டை” (nominal anchor) நுகர்வோர் விலை குறியீட்டிற்கு (Consumer Price Index - Combined) மாற்றியது. இது பொதுவாக சில்லறை பணவீக்கம் (Retail Inflation) என்று அழைக்கப்படுகிறது.ऊर्जित पटेल समिति (2014) की सिफारिशों के आधार पर, RBI ने अपने “नाममात्र आधार” (nominal anchor) को उपभोक्ता मूल्य सूचकांक (Consumer Price Index - Combined) में स्थानांतरित कर दिया, जिसे अक्सर खुदरा मुद्रास्फीति (Retail Inflation) कहा जाता है।

Why the shift to CPI?

• Real-world Impact: It accounts for services (like education and healthcare) which WPI ignores.உண்மையான பாதிப்பு: WPI கவனிக்காத சேவைகளை (கல்வி மற்றும் மருத்துவம் போன்றவை) இது கணக்கில் கொள்கிறது.वास्तविक दुनिया पर प्रभाव: यह उन सेवाओं (जैसे शिक्षा और स्वास्थ्य सेवा) को ध्यान में रखता है जिन्हें WPI नज़रअंदाज़ कर देता है।

• Better Signaling: Since consumers base their spending on retail prices, CPI is a better tool to influence public expectations about future inflation.சிறந்த சமிக்ஞை: நுகர்வோர் தங்களின் செலவுகளை சில்லறை விலைகளின் அடிப்படையிலேயே தீர்மானிப்பதால், எதிர்கால பணவீக்கம் குறித்த மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளைத் தீர்மானிக்க CPI ஒரு சிறந்த கருவியாகும்.बेहतर संकेत: चूंकि उपभोक्ता अपना खर्च खुदरा कीमतों के आधार पर करते हैं, इसलिए CPI भविष्य की मुद्रास्फीति के बारे में जनता की अपेक्षाओं को प्रभावित करने के लिए एक बेहतर उपकरण है।

• Global Standard: Most modern central banks use a consumer price index for targeting, making Indian policy more comparable and credible to global investors.உலகளாவிய தரம்: பெரும்பாலான நவீன மத்திய வங்கிகள் பணவீக்க இலக்கை நிர்ணயிக்க நுகர்வோர் விலை குறியீட்டையே பயன்படுத்துகின்றன. இது இந்தியக் கொள்கையை உலகளாவிய முதலீட்டாளர்களிடையே ஒப்பிடக்கூடியதாகவும் நம்பகமானதாகவும் மாற்றுகிறது.वैश्विक मानक: अधिकांश आधुनिक केंद्रीय बैंक लक्ष्यीकरण के लिए उपभोक्ता मूल्य सूचकांक का उपयोग करते हैं, जिससे भारतीय नीति वैश्विक निवेशकों के लिए अधिक तुलनीय और विश्वसनीय बन जाती है।

Who Sets the Target?

A common misconception is that the RBI sets its own target. In reality, the Government of India sets the inflation target in consultation with the RBI.RBI தனது சொந்த இலக்கை நிர்ணயிக்கிறது என்பது ஒரு பொதுவான தவறான கருத்து. உண்மையில், இந்திய அரசாங்கம், RBI-யுடன் ஆலோசித்த பின்னரே பணவீக்க இலக்கை நிர்ணயிக்கிறது.एक आम गलतफहमी यह है कि RBI अपना लक्ष्य खुद तय करता है। वास्तव में, भारत सरकार, RBI के परामर्श से मुद्रास्फीति का लक्ष्य निर्धारित करती है।

According to the RBI Act, 1934 (as amended in 2016), the target must be reviewed and notified once every five years. This ensures that the target remains relevant to the changing structure of the Indian economy.ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டம், 1934 (2016-இல் திருத்தப்பட்டபடி), பணவீக்க இலக்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்டு அறிவிக்கப்பட வேண்டும். இது இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் மாறிவரும் கட்டமைப்பிற்கு ஏற்ப இலக்கு பொருத்தமாக இருப்பதை உறுதி செய்கிறது.RBI अधिनियम, 1934 (2016 में यथा संशोधित) के अनुसार, लक्ष्य की समीक्षा की जानी चाहिए और हर पाँच साल में एक बार अधिसूचित किया जाना चाहिए। यह सुनिश्चित करता है कि लक्ष्य भारतीय अर्थव्यवस्था की बदलती संरचना के लिए प्रासंगिक बना रहे।

Target Periods and Updates

1. 2016 – 2021: The first period where the 4% (+/- 2%) target was formally adopted.2016 – 2021: 4% (+/- 2%) இலக்கு முறையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட முதல் காலம்.2016 – 2021: पहली अवधि जहाँ 4% (+/- 2%) लक्ष्य को औपचारिक रूप से अपनाया गया था।

2. 2021 – 2026: The government retained the same target, noting its success in anchoring inflation.2021 – 2026: பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதில் கிடைத்த வெற்றியை அடுத்து, அரசாங்கம் அதே இலக்கைத் தொடர்ந்தது.2021 – 2026: सरकार ने मुद्रास्फीति को स्थिर करने में इसकी सफलता को देखते हुए उसी लक्ष्य को बरकरार रखा।

3. 2026 – 2031: In March 2026, the Government of India officially reaffirmed the 4% target with the same 2-6% band for the next five-year cycle. This continuity provides much-needed certainty to the financial markets.2026 – 2031: 2026 மார்ச் மாதத்தில், இந்திய அரசாங்கம் அடுத்த ஐந்தாண்டு சுழற்சிக்காக அதே 2-6% வரம்புடன் 4% இலக்கை அதிகாரப்பூர்வமாக மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியது. இந்தத் தொடர்ச்சி நிதிச் சந்தைகளுக்குத் தேவையான உறுதியை வழங்குகிறது.2026 – 2031: मार्च 2026 में, भारत सरकार ने आधिकारिक तौर पर अगले पांच साल के चक्र के लिए उसी 2-6% बैंड के साथ 4% लक्ष्य की पुष्टि की। यह निरंतरता वित्तीय बाजारों को आवश्यक निश्चितता प्रदान करती है।

The Path to Inflation Targeting

The adoption of a formal inflation target was the biggest structural change in Indian central banking since independence. It moved the RBI from a “Multiple Indicator Approach” (where it tried to manage growth, exchange rates, and inflation all at once) to a single, clear mandate.ஒரு முறையான பணவீக்க இலக்கை ஏற்றுக்கொண்டது, சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இந்திய மத்திய வங்கி முறையிலேயே ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய மாற்றமாகும். இது RBI-யை “பல குறிகாட்டிகள் அணுகுமுறை” (வளர்ச்சி, மாற்று விகிதங்கள் 및 பணவீக்கம் ஆகிய அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் நிர்வகிக்கும் முறை) என்பதிலிருந்து ஒரு தெளிவான ஒற்றைப் பணிக்கு மாற்றியது.औपचारिक मुद्रास्फीति लक्ष्य को अपनाना स्वतंत्रता के बाद से भारतीय केंद्रीय बैंकिंग में सबसे बड़ा संरचनात्मक परिवर्तन था। इसने RBI को “मल्टीपल इंडिकेटर अप्रोच” (जहाँ वह एक साथ विकास, विनिमय दरों और मुद्रास्फीति को प्रबंधित करने की कोशिश करता था) से एक एकल, स्पष्ट जनादेश की ओर स्थानांतरित कर दिया।

This transition was made legal through the Finance Act, 2016, which amended the RBI Act, 1934. This amendment provided the statutory (legal) basis for:இந்த மாற்றம் நிதிச் சட்டம், 2016 (Finance Act, 2016) மூலம் சட்டப்பூர்வமாக்கப்பட்டது. இது ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டம், 1934-ஐ திருத்தியது. இந்தத் திருத்தம் பின்வருவனவற்றிற்கு சட்டபூர்வமான அடிப்படையை வழங்கியது:यह परिवर्तन वित्त अधिनियम, 2016 (Finance Act, 2016) के माध्यम से कानूनी बना दिया गया, जिसने RBI अधिनियम, 1934 में संशोधन किया। इस संशोधन ने निम्नलिखित के लिए वैधानिक (कानूनी) आधार प्रदान किया:

• The Inflation Target itself.பணவீக்க இலக்கு (Inflation Target).स्वयं मुद्रास्फीति लक्ष्य (Inflation Target)।

• The establishment of the Monetary Policy Committee (MPC) to achieve that target.அந்த இலக்கை அடைய பணவியல் கொள்கைக் குழுவை (MPC) நிறுவுதல்.उस लक्ष्य को प्राप्त करने के लिए मौद्रिक नीति समिति (MPC) की स्थापना।

• The Accountability Framework, where the RBI must report to the government if the target is missed.இலக்கை அடையத் தவறினால் RBI அரசாங்கத்திற்கு அறிக்கை அளிக்க வேண்டிய பொறுப்புக்கூறல் கட்டமைப்பு (Accountability Framework).जवाबदेही ढांचा (Accountability Framework), जहाँ लक्ष्य चूक जाने पर RBI को सरकार को रिपोर्ट देनी होती है।

By clearly defining what success looks like (hitting 4%), the law has made the RBI more transparent and the Indian economy more predictable for businesses and common citizens alike.வெற்றி என்பது எது (4%-ஐ அடைவது) என்பதைத் தெளிவாக வரையறுப்பதன் மூலம், இந்தச் சட்டம் RBI-யை அதிக வெளிப்படைத்தன்மை கொண்டதாக மாற்றியுள்ளது. மேலும், வணிகங்கள் மற்றும் சாதாரண குடிமக்கள் இருவருக்குமே இந்தியப் பொருளாதாரத்தைக் கணிக்கக்கூடியதாக மாற்றியுள்ளது.सफलता कैसी दिखती है (4% तक पहुँचना) इसे स्पष्ट रूप से परिभाषित करके, कानून ने RBI को अधिक पारदर्शी और भारतीय अर्थव्यवस्था को व्यवसायों और आम नागरिकों दोनों के लिए अधिक पूर्वानुमानित बना दिया है।

Key Takeaways

• India’s primary monetary policy objective is price stability while supporting economic growth.பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளிக்கும் அதே வேளையில், விலை நிலைத்தன்மையை (price stability) பேணுவதே இந்தியாவின் முதன்மையான பணவியல் கொள்கை நோக்கமாகும்.आर्थिक विकास का समर्थन करते हुए मूल्य स्थिरता (price stability) बनाए रखना भारत का प्राथमिक मौद्रिक नीति उद्देश्य है।

• The current inflation target is 4%, with a tolerance band of +/- 2% (2% to 6% range).தற்போதைய பணவீக்க இலக்கு 4% ஆகும், இதன் சகிப்புத்தன்மை வரம்பு +/- 2% (2% முதல் 6% வரை) ஆகும்.वर्तमान मुद्रास्फीति लक्ष्य 4% है, जिसमें +/- 2% का सहिष्णुता बैंड (2% से 6% की सीमा) है।

• The “nominal anchor” used for this target is the Consumer Price Index (CPI-Combined), also known as retail inflation.இந்த இலக்கிற்குப் பயன்படுத்தப்படும் “முக்கிய அளவீடு” நுகர்வோர் விலை குறியீடு (CPI-Combined) ஆகும்; இது சில்லறை பணவீக்கம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.इस लक्ष्य के लिए उपयोग किया जाने वाला “नाममात्र आधार” उपभोक्ता मूल्य सूचकांक (CPI-Combined) है, जिसे खुदरा मुद्रास्फीति के रूप में भी जाना जाता है।

• The Central Government sets the target in consultation with the RBI every five years.மத்திய அரசாங்கம் RBI-யுடன் கலந்தாலோசித்து ஒவ்வொரு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை இந்த இலக்கை நிர்ணயிக்கிறது.केंद्र सरकार हर पाँच साल में RBI के परामर्श से लक्ष्य निर्धारित करती है।

• The most recent extension (notified in March 2026) keeps the 4% target in place until March 31, 2031.சமீபத்திய நீட்டிப்பு (2026 மார்ச்சில் அறிவிக்கப்பட்டது) 4% இலக்கை 2031 மார்ச் 31 வரை நடைமுறையில் வைத்திருக்கிறது.सबसे हालिया विस्तार (मार्च 2026 में अधिसूचित) 4% लक्ष्य को 31 मार्च, 2031 तक प्रभावी रखता है।

• Moving from Wholesale Price Index (WPI) to CPI was a key recommendation of the Urjit Patel Committee.மொத்த விலை குறியீட்டிலிருந்து (WPI) நுகர்வோர் விலை குறியீட்டிற்கு (CPI) மாறியது உர்ஜித் படேல் குழுவின் முக்கிய பரிந்துரையாகும்.थोक मूल्य सूचकांक (WPI) से CPI की ओर बढ़ना ऊर्जित पटेल समिति की एक प्रमुख सिफारिश थी।

• In the next lesson, we will explore Decision Making & Transparency where we cover interesting topics such as the voting process, the RBI Governor’s casting vote, the 14-day rule for publishing minutes, and the silent period.அடுத்த பாடத்தில், MPC கூட்டங்கள் எவ்வாறு நடத்தப்படுகின்றன, நிர்ணய வாக்கு (casting vote) மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மை விதிகள் குறித்த முடிவெடுத்தல் மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மை (Decision Making & Transparency) பற்றி விரிவாகக் காண்போம்.अगले पाठ में, हम निर्णय प्रक्रिया और पारदर्शिता (Decision Making & Transparency) के बारे में जानेंगे, जहाँ हम मतदान प्रक्रिया, गवर्नर का निर्णायक मत और पारदर्शिता के नियमों जैसे विषयों पर चर्चा करेंगे।