Quantitative Monetary Policy Tools: CRR, SLR, Repo, MSF, and SDF

Understanding Quantitative Monetary Tools

அளவியல் பணவியல் கருவிகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல் मात्रात्मक मौद्रिक साधनों को समझना

In the previous lesson, we examined how the Monetary Policy Committee sets the policy direction to balance price stability and economic growth. Translating these strategic decisions into actual money flow across the Indian economy requires precise operational instruments. The Reserve Bank of India manages overall liquidity and credit volume using quantitative monetary tools. முந்தைய பாடத்தில், விலை ஸ்திரத்தன்மையையும் பொருளாதார வளர்ச்சியையும் சமநிலைப்படுத்துவதற்காக பணவியல் கொள்கைக் குழு (MPC) எவ்வாறு கொள்கை வழிகாட்டுதல்களை நிர்ணயிக்கிறது என்பதை நாம் ஆராய்ந்தோம். இந்த உத்திசார்ந்த முடிவுகளை இந்தியப் பொருளாதாரத்தில் உண்மையான பணப்புழக்கமாக மாற்றுவதற்கு துல்லியமான செயல்பாட்டுக் கருவிகள் தேவைப்படுகின்றன. இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) அளவியல் பணவியல் கருவிகளைப் (Quantitative Monetary Tools) பயன்படுத்தி ஒட்டுமொத்த பணப்புழக்கத்தையும் கடன் அளவையும் நிர்வகிக்கிறது.

पिछले पाठ में, हमने देखा कि मूल्य स्थिरता और आर्थिक विकास में संतुलन बनाए रखने के लिए मौद्रिक नीति समिति (MPC) नीतिगत दिशा कैसे निर्धारित करती है। इन रणनीतिक निर्णयों को भारतीय अर्थव्यवस्था में वास्तविक धन प्रवाह में बदलने के लिए सटीक परिचालन उपकरणों की आवश्यकता होती है। भारतीय रिज़र्व बैंक (RBI) मात्रात्मक मौद्रिक साधनों का उपयोग करके समग्र तरलता और ऋण की मात्रा का प्रबंधन करता है।

Quantitative tools, also known as general or indirect tools, influence the total volume, cost, and availability of bank credit across the entire financial system. Unlike qualitative tools that target specific sectors or types of loans, quantitative instruments operate universally across all commercial banks. When the central bank adjusts a quantitative tool, it alters the reserves of commercial banks, which directly reshapes their lending capacity and market interest rates. பொதுவான அல்லது மறைமுகக் கருவிகள் என்றும் அழைக்கப்படும் அளவியல் கருவிகள், ஒட்டுமொத்த நிதி அமைப்பிலும் வங்கிக் கடன்களின் மொத்த அளவு, செலவு மற்றும் கிடைக்கும் தன்மையைப் பாதிக்கின்றன. குறிப்பிட்ட துறைகள் அல்லது குறிப்பிட்ட கடன் வகைகளைக் குறிவைக்கும் பண்புசார் கருவிகளைப் போல் அல்லாமல், அளவியல் கருவிகள் அனைத்து வணிக வங்கிகளுக்கும் பொதுவானதாகச் செயல்படுகின்றன. மைய வங்கி ஓர் அளவியல் கருவியை மாற்றியமைக்கும் போது, அது வணிக வங்கிகளின் கையிருப்பை மாற்றுகிறது; இது நேரடியாக அவற்றின் கடன் வழங்கும் திறனையும் சந்தை வட்டி விகிதங்களையும் மறுவடிவமைக்கிறது.

मात्रात्मक साधन, जिन्हें सामान्य या अप्रत्यक्ष साधन भी कहा जाता है, पूरी वित्तीय प्रणाली में बैंक ऋण की कुल मात्रा, लागत और उपलब्धता को प्रभावित करते हैं। विशिष्ट क्षेत्रों या ऋणों के प्रकारों को लक्षित करने वाले गुणात्मक साधनों के विपरीत, मात्रात्मक साधन सभी वाणिज्यिक बैंकों पर सार्वभौमिक रूप से लागू होते हैं। जब केंद्रीय बैंक किसी मात्रात्मक साधन में बदलाव करता है, तो यह वाणिज्यिक बैंकों के रिज़र्व को बदल देता है, जिससे उनकी ऋण देने की क्षमता और बाजार ब्याज दरें सीधे तौर पर प्रभावित होती हैं।

These instruments fall into two functional groups. Reserve requirements, namely the Cash Reserve Ratio and the Statutory Liquidity Ratio, mandate the minimum buffer of liquid assets banks must preserve against their deposit liabilities. Operational facilities, anchored by the Liquidity Adjustment Facility corridor and the Bank Rate, manage short-term liquidity mismatches and steer money market rates. இக்கருவிகள் இரண்டு செயல்பாட்டுக் குழுக்களாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. இருப்புத் தேவைகளான ரொக்க இருப்பு விகிதம் (CRR) மற்றும் சட்டப்பூர்வ நீர்மை விகிதம் (SLR) ஆகியவை, வங்கிகள் தங்களின் வைப்புப் பொறுப்புகளுக்கு எதிராக வைத்திருக்க வேண்டிய குறைந்தபட்ச நீர்மைச் சொத்துக்களின் இருப்பை கட்டாயமாக்குகின்றன. நீர்மை சரிசெய்தல் வசதி (LAF) நடைபாதை மற்றும் வங்கி விகிதம் (Bank Rate) ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட செயல்பாட்டு வசதிகள் குறுகிய கால பணப்புழக்க முரண்பாடுகளை நிர்வகித்து, பணச் சந்தை விகிதங்களை வழிநடத்துகின்றன.

ये साधन दो कार्यात्मक समूहों में विभाजित हैं। रिज़र्व आवश्यकताएँ, जैसे कि नकद आरक्षित अनुपात (CRR) और वैधानिक तरलता अनुपात (SLR), तरल संपत्तियों का वह न्यूनतम बफर अनिवार्य करती हैं जिसे बैंकों को अपनी जमा देनदारियों के मुकाबले बनाए रखना होता है। चलनिधि समायोजन सुविधा (LAF) कॉरिडोर और बैंक दर (Bank Rate) पर आधारित परिचालन सुविधाएँ अल्पकालिक तरलता के असंतुलन का प्रबंधन करती हैं और मुद्रा बाजार की दरों को दिशा देती हैं।

The Foundation of Reserve Requirements: NDTL

இருப்புத் தேவைகளின் அடிப்படை: NDTL रिज़र्व आवश्यकताओं का आधार: NDTL

Before calculating reserve requirements, every bank must determine its total deposit base. The Reserve Bank measures this base using Net Demand and Time Liabilities (NDTL). NDTL captures the aggregate liabilities a bank owes to its depositors and the outside financial system, minus eligible interbank adjustments. இருப்புத் தேவைகளைக் கணக்கிடுவதற்கு முன், ஒவ்வொரு வங்கியும் அதன் மொத்த வைப்புத் தொகையின் அடிப்படையைத் தீர்மானிக்க வேண்டும். RBI இந்த அடிப்படையை நிகர கேட்பு மற்றும் காலப் பொறுப்புகள் (NDTL) மூலம் அளவிடுகிறது. NDTL என்பது தகுதியான வங்கிகளுக்கு இடையேயான சரிசெய்தல்களைக் கழித்த பிறகு, ஒரு வங்கி தனது வைப்பாளர்களுக்கும் வெளிப்புற நிதி அமைப்பிற்கும் செலுத்த வேண்டிய மொத்தப் பொறுப்புகளைக் குறிக்கிறது.

रिज़र्व आवश्यकताओं की गणना करने से पहले, प्रत्येक बैंक को अपने कुल जमा आधार का निर्धारण करना होता है। RBI इस आधार को शुद्ध मांग और सावधि देनदारियों (NDTL) के माध्यम से मापता है। NDTL उन कुल देनदारियों को दर्शाता है जो किसी बैंक पर उसके जमाकर्ताओं और बाहरी वित्तीय प्रणाली की बनती हैं, जिनमें से पात्र अंतर-बैंक समायोजनों को घटा दिया जाता है।

Demand liabilities include funds that customers can withdraw on demand without prior notice, such as current account deposits, the demand portion of savings bank deposits, overdue fixed deposits, and unpaid demand drafts. Time liabilities comprise deposits repayable after a fixed maturity period, such as fixed deposits, recurring deposits, cash certificates, and the time liability portion of savings accounts. Other demand and time liabilities encompass miscellaneous obligations like accrued interest payable on deposits and unpaid dividends. நடப்புக் கணக்கு வைப்புத்தொகைகள், சேமிப்புக் கணக்கு வைப்புத்தொகைகளின் கேட்புப் பகுதி, முதிர்வடைந்தும் திரும்பப் பெறப்படாத நிலையான வைப்புத்தொகைகள் மற்றும் வழங்கப்படாத வங்கி வரைவோலைகள் (Demand Drafts) போன்ற வாடிக்கையாளர்கள் முன்னறிவிப்பின்றி எப்போது வேண்டுமானாலும் திரும்பப் பெறக்கூடிய நிதிகள் கேட்புப் பொறுப்புகளில் அடங்கும். நிலையான வைப்புத்தொகைகள் (Fixed Deposits), தொடர் வைப்புத்தொகைகள் (Recurring Deposits), ரொக்கச் சான்றிதழ்கள் மற்றும் சேமிப்புக் கணக்குகளின் காலப் பொறுப்புப் பகுதி போன்ற ஒரு குறிப்பிட்ட முதிர்வுக் காலத்திற்குப் பிறகு திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய வைப்புத்தொகைகள் காலப் பொறுப்புகளில் அடங்கும். பிற கேட்பு மற்றும் காலப் பொறுப்புகள் என்பது வைப்புகளின் மீது திரட்டப்பட்ட செலுத்த வேண்டிய வட்டி மற்றும் வழங்கப்படாத ஈவுத்தொகை போன்ற இதர கடப்பாடுகளைக் குறிக்கும்.

मांग देनदारियों में वह धनराशि शामिल होती है जिसे ग्राहक बिना किसी पूर्व सूचना के मांग पर निकाल सकते हैं, जैसे कि चालू खाता जमा, बचत बैंक जमा का मांग हिस्सा, अतिदेय सावधि जमा और अदत्त मांग ड्राफ्ट। सावधि देनदारियों में एक निश्चित परिपक्वता अवधि के बाद देय जमा शामिल होते हैं, जैसे कि सावधि जमा (FD), आवर्ती जमा (RD), नकद प्रमाण पत्र और बचत खातों का सावधि देनदारी वाला हिस्सा। अन्य मांग और सावधि देनदारियों में विविध दायित्व शामिल हैं जैसे कि जमा पर देय संचित ब्याज और अदत्त लाभांश।

To establish the net liability figure, banks calculate their liabilities to the domestic banking system and deduct their assets held with the banking system. If interbank liabilities exceed interbank assets, the net positive difference is added to liabilities to the public. If interbank assets exceed liabilities, the difference is ignored rather than deducted from public deposits. Paid-up capital, internal reserves, loans taken from the Reserve Bank, and refinance assistance from developmental institutions such as NABARD and SIDBI are statutorily excluded from NDTL. நிகரப் பொறுப்புத் தொகையைக் கணக்கிட, வங்கிகள் உள்நாட்டு வங்கி அமைப்பிற்கான தங்களது பொறுப்புகளைக் கணக்கிட்டு, வங்கி அமைப்பில் தங்களுக்கு உள்ள சொத்துக்களைக் கழிக்கின்றன. வங்கிகளுக்கு இடையேயான பொறுப்புகள் அவற்றின் சொத்துக்களை விட அதிகமாக இருந்தால், அந்த நிகர நேர்மறை வித்தியாசம் பொதுமக்களுக்கான பொறுப்புகளுடன் கூட்டப்படுகிறது. மாறாக வங்கிகளுக்கு இடையேயான சொத்துக்கள் பொறுப்புகளை விட அதிகமாக இருந்தால், அந்த வித்தியாசம் பொதுமக்களின் வைப்புகளிலிருந்து கழிக்கப்படாமல் புறக்கணிக்கப்படுகிறது. செலுத்தப்பட்ட மூலதனம், உள்நாட்டு இருப்புக்கள், RBI-யிடம் இருந்து பெறப்பட்ட கடன்கள் மற்றும் நபார்டு (NABARD) மற்றும் சிட்பி (SIDBI) போன்ற மேம்பாட்டு நிறுவனங்களின் மறுநிதி உதவி ஆகியவை NDTL-இலிருந்து சட்டப்பூர்வமாக விலக்கப்பட்டுள்ளன.

शुद्ध देनदारी का आंकड़ा प्राप्त करने के लिए, बैंक घरेलू बैंकिंग प्रणाली के प्रति अपनी देनदारियों की गणना करते हैं और बैंकिंग प्रणाली के पास रखी अपनी संपत्तियों को घटाते हैं। यदि अंतर-बैंक देनदारियाँ अंतर-बैंक संपत्तियों से अधिक होती हैं, तो शुद्ध सकारात्मक अंतर को जनता के प्रति देनदारियों में जोड़ दिया जाता है। यदि अंतर-बैंक संपत्तियाँ देनदारियों से अधिक होती हैं, तो इस अंतर को जनता की जमा राशि से घटाने के बजाय अनदेखा कर दिया जाता है। चुकता पूंजी, आंतरिक रिज़र्व, RBI से लिए गए ऋण और राष्ट्रीय कृषि और ग्रामीण विकास बैंक (NABARD) तथा भारतीय लघु उद्योग विकास बैंक (SIDBI) जैसे विकास संस्थानों से प्राप्त पुनर्वित्त सहायता को वैधानिक रूप से NDTL से बाहर रखा जाता है।

Cash Reserve Ratio (CRR)

ரொக்க இருப்பு விகிதம் (CRR) नकद आरक्षित अनुपात (CRR)

The Cash Reserve Ratio (CRR) is the proportion of a bank’s total Net Demand and Time Liabilities that must be deposited with the Reserve Bank of India in the form of cash. It is governed by Section 42(1) of the Reserve Bank of India Act, 1934. ரொக்க இருப்பு விகிதம் (CRR) என்பது ஒரு வங்கியின் மொத்த நிகர கேட்பு மற்றும் காலப் பொறுப்புகளில் (NDTL) ரொக்கமாக RBI-யிடம் டெபாசிட் செய்யப்பட வேண்டிய விகிதமாகும். இது இந்திய ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டம், 1934-இன் பிரிவு 42(1) (Section 42(1) of the Reserve Bank of India Act, 1934) மூலம் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.

नकद आरक्षित अनुपात (CRR) किसी बैंक की कुल शुद्ध मांग और सावधि देनदारियों (NDTL) का वह अनुपात है जिसे नकद के रूप में RBI के पास जमा करना अनिवार्य होता है। यह भारतीय रिज़र्व बैंक अधिनियम, 1934 की धारा 42(1) (Section 42(1) of the Reserve Bank of India Act, 1934) द्वारा शासित होता है।

Every scheduled commercial bank must maintain this cash balance directly in an account opened with the Reserve Bank. Crucially, the Reserve Bank does not pay any interest on balances maintained under the CRR mandate. Because these locked reserves earn zero return, banks treat CRR as a non-earning asset, often factoring this cost into their lending spreads. ஒவ்வொரு அட்டவணைப்படுத்தப்பட்ட வணிக வங்கியும் இந்த ரொக்க இருப்பை நேரடியாக RBI-யில் தொடங்கப்பட்ட கணக்கில் பராமரிக்க வேண்டும். மிக முக்கியமாக, CRR விதியின் கீழ் பராமரிக்கப்படும் இருப்புகளுக்கு RBI எந்த வட்டியையும் வழங்குவதில்லை. முடக்கப்பட்ட இந்த இருப்புகளுக்கு வருமானம் எதுவும் கிடைக்காததால், வங்கிகள் CRR-ஐ வருமானம் ஈட்டாத சொத்தாகக் கருதுகின்றன; பெரும்பாலும் இந்தச் செலவை தங்களின் கடன் வழங்கும் கூடுதல் விகிதங்களில் (Lending Spreads) காரணியாகச் சேர்க்கின்றன.

प्रत्येक अनुसूचित वाणिज्यिक बैंक को यह नकद शेष सीधे RBI के पास खोले गए खाते में बनाए रखना होता है। महत्वपूर्ण बात यह है कि RBI, CRR अधिदेश के तहत रखे गए शेष पर कोई ब्याज नहीं देता है। चूंकि इन ब्लॉक किए गए रिज़र्व पर शून्य रिटर्न मिलता है, इसलिए बैंक CRR को एक गैर-कमाई वाली संपत्ति मानते हैं और अक्सर इस लागत को अपने ऋण स्प्रेड में शामिल करते हैं।

Mechanics of CRR Maintenance

CRR பராமரிப்பின் செயல்பாட்டு முறை CRR रखरखाव की कार्यप्रणाली

The operational maintenance of CRR follows a structured fortnightly cycle rather than a rigid static daily balance. The required reserve amount for any ongoing fortnight is computed based on the bank’s NDTL as of the reporting Friday of the second preceding fortnight. CRR-இன் செயல்பாட்டுப் பராமரிப்பானது கடுமையான தினசரி நிலையான இருப்புக்கு பதிலாக, ஒரு முறையான இருவார சுழற்சியைப் பின்பற்றுகிறது. நடப்பு இருவார காலத்திற்கான தேவையான இருப்புத் தொகை, முந்தைய இரண்டாவது அறிக்கை வெள்ளிக்கிழமை (Reporting Friday) நிலவரப்படியான வங்கியின் NDTL-ஐ அடிப்படையாகக் கொண்டு கணக்கிடப்படுகிறது.

CRR का परिचालन रखरखाव एक कठोर दैनिक स्थिर शेष के बजाय एक संरचित पाक्षिक चक्र का पालन करता है। किसी भी चल रहे पखवाड़े के लिए आवश्यक आरक्षित राशि की गणना दूसरे पूर्ववर्ती पखवाड़े के रिपोर्टिंग शुक्रवार (Reporting Friday) के बैंक NDTL के आधार पर की जाती है।

To provide banks operational flexibility in handling daily fund swings, the Reserve Bank permits them to maintain CRR on an average basis across the 14-day cycle. However, to prevent acute volatility, banks must maintain a mandatory minimum daily balance of 90 percent of the required CRR on all days of the fortnight. By the close of the 14th day (the alternate Friday), the cumulative daily balances divided by 14 must equal 100 percent of the required ratio. தினசரி நிதி ஏற்ற இறக்கங்களைக் கையாள்வதில் வங்கிகளுக்கு செயல்பாட்டு நெகிழ்வுத்தன்மையை வழங்க, 14 நாட்கள் சுழற்சியில் சராசரி அடிப்படையில் CRR-ஐ பராமரிக்க RBI அனுமதிக்கிறது. இருப்பினும், கடுமையான ஏற்ற இறக்கங்களைத் தவிர்க்க, இந்த இருவாரத்தின் அனைத்து நாட்களிலும் தேவையான CRR தொகையில் குறைந்தபட்சம் 90 சதவீதத்தை கட்டாய தினசரி இருப்பாக வங்கிகள் வைத்திருக்க வேண்டும். 14-வது நாளின் முடிவில் (மாற்று வெள்ளிக்கிழமை), ஒட்டுமொத்த தினசரி இருப்புகளை 14 ஆல் வகுத்தால் கிடைக்கும் தொகை தேவையான விகிதத்தின் 100 சதவீதத்திற்கு சமமாக இருக்க வேண்டும்.

दैनिक फंड के उतार-चढ़ाव से निपटने में बैंकों को परिचालन लचीलापन प्रदान करने के लिए, RBI उन्हें 14 दिनों के चक्र में औसत आधार पर CRR बनाए रखने की अनुमति देता है। हालांकि, अत्यधिक अस्थिरता को रोकने के लिए, बैंकों को पखवाड़े के सभी दिनों में आवश्यक CRR का न्यूनतम 90 प्रतिशत अनिवार्य दैनिक शेष बनाए रखना होता है। 14वें दिन (वैकल्पिक शुक्रवार) के अंत तक, कुल दैनिक शेष को 14 से विभाजित करने पर आवश्यक अनुपात का 100 प्रतिशत होना चाहिए।

Economic Impact and Statutory Limits

பொருளாதார தாக்கம் மற்றும் சட்டப்பூர்வ வரம்புகள் आर्थिक प्रभाव और वैधानिक सीमाएँ

The primary monetary objective of CRR is controlling credit creation and overall liquidity. When the central bank hikes the CRR, it impounds excess cash directly from bank vaults into central bank accounts, reducing the lendable funds available for credit expansion. Conversely, lowering the CRR releases cash into the banking system, enabling banks to step up lending activities. கடன் உருவாக்கத்தையும் ஒட்டுமொத்த பணப்புழக்கத்தையும் கட்டுப்படுத்துவதே CRR-இன் முதன்மையான பணவியல் நோக்கமாகும். மைய வங்கி CRR-ஐ உயர்த்தும்போது, அது வங்கி பெட்டகங்களிலிருந்து உபரிப் பணத்தை நேரடியாக மைய வங்கிக் கணக்குகளுக்குள் முடக்கி, கடன் விரிவாக்கத்திற்குக் கிடைக்கும் கடன் தொகையைக் குறைக்கிறது. மாறாக, CRR-ஐக் குறைப்பது வங்கி அமைப்பிற்குள் கூடுதல் பணப்புழக்கத்தை வெளியிட்டு, வங்கிகள் கடன் வழங்கும் நடவடிக்கைகளை அதிகரிக்க உதவுகிறது.

CRR का प्राथमिक मौद्रिक उद्देश्य ऋण निर्माण और समग्र तरलता को नियंत्रित करना है। जब केंद्रीय बैंक CRR में वृद्धि करता है, तो यह बैंक तिजोरियों से अतिरिक्त नकदी सीधे केंद्रीय बैंक के खातों में ले लेता है, जिससे ऋण विस्तार के लिए उपलब्ध उधार योग्य धनराशि कम हो जाती है। इसके विपरीत, CRR घटाने से बैंकिंग प्रणाली में नकदी का प्रवाह बढ़ता है, जिससे बैंक ऋण देने की गतिविधियों में तेजी लाने में सक्षम होते हैं।

Historically, Section 42(1) contained a statutory floor of 3 percent and a ceiling of 20 percent for CRR. The Reserve Bank of India (Amendment) Act, 2006 removed both the floor and the ceiling, granting the central bank complete operational flexibility to fix CRR at any percentage without legislative intervention. வரலாற்று ரீதியாக, பிரிவு 42(1) ஆனது CRR-க்கு குறைந்தபட்ச வரம்பாக 3 சதவீதத்தையும், உச்ச வரம்பாக 20 சதவீதத்தையும் கொண்டிருந்தது. இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (திருத்தச்) சட்டம், 2006 (Reserve Bank of India (Amendment) Act, 2006) இந்த குறைந்தபட்ச மற்றும் உச்ச வரம்புகள் இரண்டையுமே நீக்கியது; இதன் மூலம் சட்டமியற்றும் தலையீடுகள் ஏதுமின்றி எந்தவொரு சதவீதத்திலும் CRR-ஐ நிர்ணயிக்கும் முழுமையான செயல்பாட்டு நெகிழ்வுத்தன்மையை மைய வங்கிக்கு வழங்கியது.

ऐतिहासिक रूप से, धारा 42(1) में CRR के लिए 3 प्रतिशत की न्यूनतम वैधानिक सीमा और 20 प्रतिशत की अधिकतम सीमा थी। भारतीय रिज़र्व बैंक (संशोधन) अधिनियम, 2006 (Reserve Bank of India (Amendment) Act, 2006) ने न्यूनतम और अधिकतम दोनों सीमाओं को समाप्त कर दिया, जिससे केंद्रीय बैंक को विधायी हस्तक्षेप के बिना किसी भी प्रतिशत पर CRR निर्धारित करने का पूर्ण परिचालन लचीलापन मिल गया।

Penalties for CRR Default

CRR இயல்புநிலைத் தவறுகளுக்கான அபராதங்கள் CRR उल्लंघन के लिए दंड

Under Section 42(3) of the RBI Act, 1934, default in maintaining the prescribed CRR attracts strict statutory penalties. If a scheduled bank experiences a shortfall on the first day, it must pay penal interest at the rate of 3 percent per annum above the Bank Rate on the deficit amount. RBI சட்டம், 1934-இன் பிரிவு 42(3)-இன் கீழ், பரிந்துரைக்கப்பட்ட CRR-ஐப் பராமரிப்பதில் ஏற்படும் தவறு கடுமையான சட்டப்பூர்வ அபராதங்களை ஈர்க்கிறது. ஓர் அட்டவணைப்படுத்தப்பட்ட வங்கி முதல் நாளில் பற்றாக்குறையை எதிர்கொண்டால், அது பற்றாக்குறைத் தொகைக்கு வங்கி விகிதத்திற்கு மேல் ஆண்டுக்கு 3 சதவீதம் என்ற விகிதத்தில் அபராத வட்டி செலுத்த வேண்டும்.

RBI अधिनियम, 1934 की धारा 42(3) के तहत, निर्धारित CRR बनाए रखने में विफलता पर सख्त वैधानिक दंड लगाया जाता है। यदि किसी अनुसूचित बैंक को पहले दिन कमी का सामना करना पड़ता है, तो उसे कमी की राशि पर बैंक दर से 3 प्रतिशत प्रति वर्ष अधिक की दर से दंडात्मक ब्याज देना होगा।

If the shortfall continues on subsequent days, the penal interest rate escalates to 5 percent per annum above the Bank Rate for the entire period of continuing default. Persistent or intentional non-compliance empowers the Reserve Bank to prohibit the defaulting institution from accepting fresh deposits from the public. அடுத்தடுத்த நாட்களிலும் பற்றாக்குறை தொடர்ந்தால், தொடரும் தவறுக்கான முழு காலத்திற்கும் அபராத வட்டி விகிதம் வங்கி விகிதத்திற்கு மேல் ஆண்டுக்கு 5 சதவீதம் ஆக உயர்த்தப்படும். தொடர்ச்சியான அல்லது வேண்டுமென்றே இணங்க மறுக்கும் நிறுவனங்கள் பொதுமக்களிடமிருந்து புதிய வைப்புத்தொகைகளை ஏற்பதைத் தடைசெய்ய RBI-க்கு அதிகாரம் உள்ளது.

यदि बाद के दिनों में भी यह कमी जारी रहती है, तो निरंतर चूक की पूरी अवधि के लिए दंडात्मक ब्याज दर बढ़कर बैंक दर से 5 प्रतिशत प्रति वर्ष अधिक हो जाती है। लगातार या जानबूझकर किए गए गैर-अनुपालन के मामले में RBI को चूककर्ता संस्थान को जनता से नई जमा स्वीकार करने से प्रतिबंधित करने का अधिकार है।

Statutory Liquidity Ratio (SLR)

சட்டப்பூர்வ நீர்மை விகிதம் (SLR) वैधानिक तरलता अनुपात (SLR)

While CRR ensures that banks hold a portion of deposits as idle cash with the central bank, the Statutory Liquidity Ratio (SLR) mandates that banks maintain another portion of their deposit liabilities in high-quality, liquid domestic assets. Governed by Section 24 of the Banking Regulation Act, 1949, SLR serves as a prudential solvency shield and a liquidity reserve. மைய வங்கியிடம் வங்கிகள் தங்கள் வைப்புத்தொகையின் ஒரு பகுதியைச் செயல்படாத ரொக்கமாக வைத்திருப்பதை CRR உறுதி செய்யும் அதே வேளையில், சட்டப்பூர்வ நீர்மை விகிதம் (SLR) ஆனது வங்கிகள் தங்கள் வைப்புப் பொறுப்புகளின் மற்றொரு பகுதியை உயர்தர, நீர்மைத் தன்மை கொண்ட உள்நாட்டுச் சொத்துக்களாகப் பராமரிக்க வேண்டும் என்று கட்டாயமாக்குகிறது. வங்கி ஒழுங்குமுறைச் சட்டம், 1949-இன் பிரிவு 24 (Section 24 of the Banking Regulation Act, 1949) மூலம் நிர்வகிக்கப்படும் SLR, ஒரு விவேகமான நிதித்திறன் பாதுகாப்புக் கேடயமாகவும் நீர்மை இருப்பாகவும் செயல்படுகிறது.

जबकि CRR यह सुनिश्चित करता है कि बैंक केंद्रीय बैंक के पास निष्क्रिय नकदी के रूप में जमा का एक हिस्सा रखें, वहीं वैधानिक तरलता अनुपात (SLR) यह अनिवार्य करता है कि बैंक अपनी जमा देनदारियों का एक अन्य हिस्सा उच्च-गुणवत्ता वाली, तरल घरेलू संपत्तियों में बनाए रखें। बैंकिंग विनियमन अधिनियम, 1949 की धारा 24 (Section 24 of the Banking Regulation Act, 1949) द्वारा शासित, SLR एक विवेकपूर्ण शोधनक्षमता ढाल और तरलता रिज़र्व के रूप में कार्य करता है।

Unlike CRR, which must be transferred to the Reserve Bank of India, SLR reserves remain with the commercial bank itself. Banks hold these assets in their own vaults or in dematerialized investment accounts with custodians. Furthermore, because a significant portion of SLR is held in government securities, banks earn regular interest income on these holdings, unlike the zero return on CRR balances. RBI-யிடம் மாற்றப்பட வேண்டிய CRR-ஐப் போலன்றி, SLR இருப்புகள் வணிக வங்கியிடமே இருக்கும். வங்கிகள் இந்தச் சொத்துக்களை தங்களது சொந்த பெட்டகங்களிலோ அல்லது பாதுகாவலர்களிடம் உள்ள மின்னணு முதலீட்டுக் கணக்குகளிலோ (Demat Accounts) வைத்திருக்கின்றன. மேலும், SLR-இன் குறிப்பிடத்தக்க பகுதி அரசுப் பத்திரங்களில் வைக்கப்படுவதால், CRR இருப்புகளுக்கான பூஜ்ஜிய வருமானம் போலன்றி, இந்த முதலீடுகளுக்கு வங்கிகள் வழக்கமான வட்டி வருமானத்தைப் பெறுகின்றன.

CRR के विपरीत, जिसे RBI को हस्तांतरित करना पड़ता है, SLR रिज़र्व वाणिज्यिक बैंक के पास ही रहता है। बैंक इन संपत्तियों को अपनी तिजोरियों में या कस्टोडियन के पास डीमैटरियलाइज्ड (Demat) निवेश खातों में रखते हैं। इसके अलावा, चूंकि SLR का एक बड़ा हिस्सा सरकारी प्रतिभूतियों में रखा जाता है, इसलिए बैंक इन होल्डिंग्स पर नियमित ब्याज आय अर्जित करते हैं, जो CRR शेष पर मिलने वाले शून्य रिटर्न से बिल्कुल अलग है।

Eligible SLR Assets

தகுதியான SLR சொத்துக்கள் पात्र SLR संपत्तियाँ

To qualify for SLR compliance, assets must be completely unencumbered, meaning they cannot be pledged or burdened with any lien. Banks can satisfy their SLR obligation through four approved asset classes: SLR இணக்கத்திற்குத் தகுதி பெற, சொத்துக்கள் எந்தவிதப் பற்றுகளோ அல்லது பொறுப்புகளோ இன்றி முழுமையாகச் சுமையற்றதாக (Unencumbered) இருக்க வேண்டும்; அதாவது அவற்றை அடமானம் வைக்கவோ அல்லது எந்தவொரு பற்றுரிமைக்கும் உட்படுத்தவோ முடியாது. வங்கிகள் நான்கு அங்கீகரிக்கப்பட்ட சொத்துப் பிரிவுகள் மூலம் தங்களின் SLR கடமையை நிறைவேற்ற முடியும்:

SLR अनुपालन के लिए पात्र होने के लिए, संपत्तियाँ पूरी तरह से भारमुक्त होनी चाहिए, अर्थात उन्हें किसी भी ग्रहणाधिकार के तहत गिरवी या भारित नहीं किया जा सकता। बैंक चार स्वीकृत संपत्ति वर्गों के माध्यम से अपने SLR दायित्व को पूरा कर सकते हैं:

• Cash in Hand: Physical cash held in the bank’s own vaults and currency chests, excluding cash balances held with the Reserve Bank under CRR. கைவசம் உள்ள ரொக்கம்: CRR-இன் கீழ் RBI-யிடம் வைக்கப்பட்டுள்ள ரொக்க இருப்புகளைத் தவிர்த்து, வங்கியின் சொந்த பெட்டகங்கள் மற்றும் பணப் பெட்டகங்களில் (Currency Chests) வைக்கப்பட்டுள்ள நேரடி ரொக்கம். हाथ में नकदी: बैंक की अपनी तिजोरियों और करेंसी चेस्ट में रखी भौतिक नकदी, जिसमें CRR के तहत RBI के पास रखी नकदी शेष शामिल नहीं है।

• Gold Holdings: Physical gold owned by the bank, valued at an amount not exceeding the current prevailing market price. தங்க இருப்புகள்: தற்போதைய சந்தை விலைக்கு மிகாமல் மதிப்பிடப்பட்ட, வங்கியின் வசம் உள்ள நேரடித் தங்கம். स्वर्ण धारिता: बैंक के स्वामित्व वाला भौतिक सोना, जिसका मूल्य वर्तमान प्रचलित बाजार मूल्य से अधिक नहीं आंका गया हो।

• Approved Government Securities: Dated securities issued by the Central Government or State Governments, Treasury Bills, and other securities specifically recognized by the Reserve Bank. அங்கீகரிக்கப்பட்ட அரசுப் பத்திரங்கள்: மத்திய அரசு அல்லது மாநில அரசுகளால் வெளியிடப்பட்ட தேதியிட்ட பத்திரங்கள், கருவூலப் பத்திரங்கள் (Treasury Bills) மற்றும் RBI-யால் குறிப்பாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட பிற பத்திரங்கள். स्वीकृत सरकारी प्रतिभूतियाँ: केंद्र सरकार या राज्य सरकारों द्वारा जारी दिनांकित प्रतिभूतियाँ, ट्रेजरी बिल और RBI द्वारा विशेष रूप से मान्यता प्राप्त अन्य प्रतिभूतियाँ।

• Standing Deposit Facility Balances: Unencumbered balances placed with the Reserve Bank under the Standing Deposit Facility, recognized as eligible liquid assets. நிலையான வைப்பு வசதி இருப்புகள்: தகுதியான நீர்மைச் சொத்துக்களாக அங்கீகரிக்கப்பட்டு, நிலையான வைப்பு வசதியின் (SDF) கீழ் RBI-யிடம் வைக்கப்பட்டுள்ள சுமையற்ற இருப்புகள். स्थायी जमा सुविधा शेष: स्थायी जमा सुविधा (SDF) के तहत RBI के पास रखी गई भारमुक्त शेष राशि, जिसे पात्र तरल संपत्तियों के रूप में मान्यता प्राप्त है।

Statutory Ceiling and Compliance Mechanics

சட்டப்பூர்வ உச்சவரம்பு மற்றும் இணக்க செயல்பாட்டு முறை वैधानिक सीमा और अनुपालन की कार्यप्रणाली

Section 24(2A) of the Banking Regulation Act, 1949 empowers the Reserve Bank to specify the SLR percentage up to a statutory ceiling of 40 percent of total NDTL. Historically, the act prescribed a statutory floor of 25 percent. The Banking Regulation (Amendment) Act, 2007 abolished this floor, providing the regulator the legal latitude to scale SLR downward as banking sector efficiency improved. வங்கி ஒழுங்குமுறைச் சட்டம், 1949-இன் பிரிவு 24(2A), மொத்த NDTL-இல் 40 சதவீதம் என்ற சட்டப்பூர்வ உச்சவரம்பு வரை SLR சதவீதத்தைக் குறிப்பிடுவதற்கு RBI-க்கு அதிகாரம் அளிக்கிறது. வரலாற்று ரீதியாக, இச்சட்டம் 25 சதவீதம் என்ற சட்டப்பூர்வ குறைந்தபட்ச வரம்பை நிர்ணயித்திருந்தது. வங்கி ஒழுங்குமுறை (திருத்தச்) சட்டம், 2007 (Banking Regulation (Amendment) Act, 2007) இந்தக் குறைந்தபட்ச வரம்பை ரத்து செய்தது; இது வங்கித்துறையின் செயல்திறன் மேம்பட்டவுடன் SLR-ஐக் குறைப்பதற்கான சட்டப்பூர்வ நெகிழ்வுத்தன்மையை ஒழுங்குமுறை ஆணையத்திற்கு வழங்கியது.

बैंकिंग विनियमन अधिनियम, 1949 की धारा 24(2A) RBI को कुल NDTL के 40 प्रतिशत की वैधानिक सीमा तक SLR प्रतिशत निर्दिष्ट करने का अधिकार देती है। ऐतिहासिक रूप से, अधिनियम में 25 प्रतिशत की न्यूनतम वैधानिक सीमा निर्धारित थी। बैंकिंग विनियमन (संशोधन) अधिनियम, 2007 ने इस न्यूनतम सीमा को समाप्त कर दिया, जिससे बैंकिंग क्षेत्र की दक्षता में सुधार होने पर नियामक को SLR को कम करने का कानूनी अधिकार मिल गया।

Unlike CRR, which allows a fortnightly averaging mechanism, banks must satisfy the prescribed SLR requirement on a daily basis. Every bank must ensure that at the close of business on any given day, its holding of eligible unencumbered assets is not less than the mandated percentage of its NDTL calculated as of the second preceding reporting Friday. இருவார சராசரி கணக்கீட்டு முறையை அனுமதிக்கும் CRR-ஐப் போலன்றி, வங்கிகள் பரிந்துரைக்கப்பட்ட SLR தேவையை தினசரி அடிப்படையில் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். எந்தவொரு குறிப்பிட்ட வணிக நாளின் முடிவிலும், முந்தைய இரண்டாவது அறிக்கை வெள்ளிக்கிழமை நிலவரப்படி கணக்கிடப்பட்ட NDTL-இன் கட்டாய சதவீதத்தை விட, தகுதியான சுமையற்ற சொத்துக்களின் இருப்பு குறைவாக இல்லை என்பதை ஒவ்வொரு வங்கியும் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

CRR के विपरीत, जिसमें पाक्षिक औसत तंत्र की अनुमति होती है, बैंकों को दैनिक आधार पर निर्धारित SLR आवश्यकता को पूरा करना अनिवार्य होता है। प्रत्येक बैंक को यह सुनिश्चित करना होगा कि किसी भी दिन कारोबार की समाप्ति पर, पात्र भारमुक्त संपत्तियों की उसकी धारिता दूसरे पूर्ववर्ती रिपोर्टिंग शुक्रवार के अनुसार गणना किए गए उसके NDTL के अनिवार्य प्रतिशत से कम न हो।

Penalties for SLR Default

SLR இயல்புநிலைத் தவறுகளுக்கான அபராதங்கள் SLR उल्लंघन के लिए दंड

Default in SLR compliance invokes financial penalties under Section 24(4) of the Banking Regulation Act, 1949. If a bank fails to maintain the required minimum SLR at the close of any business day, it is liable to pay penal interest on the shortfall amount: வங்கி ஒழுங்குமுறைச் சட்டம், 1949-இன் பிரிவு 24(4)-இன் கீழ், SLR இணக்கத்தில் ஏற்படும் தவறு நிதி அபராதங்களை விதிக்கிறது. எந்தவொரு வணிக நாளின் முடிவிலும் தேவையான குறைந்தபட்ச SLR-ஐப் பராமரிக்க ஒரு வங்கி தவறினால், அது பற்றாக்குறைத் தொகைக்கு அபராத வட்டி செலுத்தக் கடமைப்பட்டுள்ளது:

बैंकिंग विनियमन अधिनियम, 1949 की धारा 24(4) के तहत SLR अनुपालन में चूक पर वित्तीय दंड लगाया जाता है। यदि कोई बैंक किसी भी कार्य दिवस की समाप्ति पर आवश्यक न्यूनतम SLR बनाए रखने में विफल रहता है, तो वह कमी की राशि पर दंडात्मक ब्याज का भुगतान करने के लिए उत्तरदायी है:

• For the first day of default, penal interest is levied at 3 percent per annum above the Bank Rate. முதல் நாள் தவறுக்கு, வங்கி விகிதத்திற்கு மேல் ஆண்டுக்கு 3 சதவீதம் என்ற விகிதத்தில் அபராத வட்டி விதிக்கப்படும். डिफ़ॉल्ट के पहले दिन के लिए, बैंक दर से 3 प्रतिशत प्रति वर्ष अधिक की दर से दंडात्मक ब्याज लगाया जाता है।

• If the default continues on subsequent working days, the penal rate increases to 5 percent per annum above the Bank Rate. அடுத்தடுத்த வேலை நாட்களிலும் இத்தவறு தொடர்ந்தால், அபராத விகிதம் வங்கி விகிதத்திற்கு மேல் ஆண்டுக்கு 5 சதவீதம் ஆக உயர்த்தப்படும். यदि बाद के कार्य दिवसों में भी डिफ़ॉल्ट जारी रहता है, तो दंडात्मक दर बढ़कर बैंक दर से 5 प्रतिशत प्रति वर्ष अधिक हो जाती है।

The defaulting bank must remit the penal interest within 14 days of receiving a formal demand notice from the Reserve Bank. Continued non-compliance can result in legal enforcement through court certificates or regulatory sanctions against bank management. தவறிழைத்த வங்கி, RBI-யிடம் இருந்து முறையான கோரிக்கை அறிவிப்பைப் பெற்ற 14 நாட்களுக்குள் அபராத வட்டியைச் செலுத்த வேண்டும். தொடர்ந்து இணங்கத் தவறினால், நீதிமன்றச் சான்றிதழ்கள் மூலமாகவோ அல்லது வங்கி நிர்வாகத்திற்கு எதிரான ஒழுங்குமுறை நடவடிக்கைகள் மூலமாகவோ சட்ட அமலாக்கம் மேற்கொள்ளப்படலாம்.

चूककर्ता बैंक को RBI से औपचारिक मांग नोटिस प्राप्त होने के 14 दिनों के भीतर दंडात्मक ब्याज जमा करना होगा। निरंतर गैर-अनुपालन के परिणामस्वरूप अदालती प्रमाणपत्रों के माध्यम से कानूनी प्रवर्तन या बैंक प्रबंधन के खिलाफ विनियामक प्रतिबंध लगाए जा सकते हैं।

Analogy · Emergency Reserves in an Indian Household Expand analogy

Think of a prudent Indian family managing its monthly income. The Cash Reserve Ratio is like a mandatory emergency contribution handed over to a trusted community elder that cannot be touched or invested, earning zero return. The Statutory Liquidity Ratio is like the physical gold jewelry and government savings certificates locked inside the family safe at home. These safe assets stay under the family roof, protect against sudden shocks, and continue to earn steady interest or retain real value.

Comparative Analysis: CRR versus SLR

ஒப்பீட்டு பகுப்பாய்வு: CRR மற்றும் SLR तुलनात्मक विश्लेषण: CRR बनाम SLR

Understanding the operational and legal differences between CRR and SLR is fundamental to grasping Indian monetary policy: CRR மற்றும் SLR ஆகியவற்றிற்கு இடையேயான செயல்பாட்டு மற்றும் சட்டப்பூர்வ வேறுபாடுகளைப் புரிந்துகொள்வது இந்திய பணவியல் கொள்கையைப் புரிந்துகொள்வதற்கு அடிப்படையானதாகும்:

CRR और SLR के बीच परिचालन और कानूनी अंतर को समझना भारतीय मौद्रिक नीति को समझने के लिए आवश्यक है:

The Liquidity Adjustment Facility (LAF) Corridor

நீர்மை சரிசெய்தல் வசதி (LAF) நடைபாதை चलनिधि समायोजन सुविधा (LAF) कॉरिडोर

While reserve requirements set the macro boundary for bank lending over fortnights and quarters, daily liquidity in the interbank market constantly fluctuates due to government spending cycles, tax collections, currency withdrawals, and capital flows. To smooth these day-to-day liquidity shocks, the Reserve Bank introduced the Liquidity Adjustment Facility (LAF) in June 2000 following the recommendations of the Narasimham Committee on Banking Sector Reforms (1998). இருப்புத் தேவைகள் இருவாரங்கள் மற்றும் காலாண்டுகளில் வங்கிக் கடன்களுக்கான மேக்ரோ எல்லைகளை அமைக்கும் அதே வேளையில், அரசின் செலவின சுழற்சிகள், வரி வசூலிப்புகள், கரன்சி திரும்பப் பெறுதல்கள் மற்றும் மூலதன வரத்து காரணமாக வங்கிகளுக்கு இடையேயான சந்தையில் தினசரி பணப்புழக்கம் தொடர்ந்து ஏற்ற இறக்கங்களைச் சந்திக்கிறது. இந்த அன்றாட பணப்புழக்க அதிர்வுகளைச் சீராக்க, வங்கித் துறை சீர்திருத்தங்கள் குறித்த நரசிம்மம் குழுவின் (1998) பரிந்துரைகளைத் தொடர்ந்து, ஜூன் 2000-இல் RBI நீர்மை சரிசெய்தல் வசதியை (LAF) அறிமுகப்படுத்தியது.

यद्यपि रिज़र्व आवश्यकताएँ पखवाड़े और तिमाहियों में बैंक ऋण के लिए व्यापक सीमा निर्धारित करती हैं, लेकिन सरकारी खर्च चक्र, कर संग्रह, मुद्रा निकासी और पूंजी प्रवाह के कारण अंतर-बैंक बाजार में दैनिक तरलता लगातार बदलती रहती है। तरलता के इन दैनिक झटकों को नियंत्रित करने के लिए, RBI ने बैंकिंग क्षेत्र सुधारों पर नरसिम्हम समिति (1998) की सिफारिशों के बाद जून 2000 में चलनिधि समायोजन सुविधा (LAF) की शुरुआत की।

The modern LAF operates as a corridor bounded by two standing facilities that surround the benchmark policy rate: நவீன LAF ஆனது கொள்கை அளவுகோல் விகிதத்தைச் சூழ்ந்துள்ள இரண்டு நிரந்தர வசதிகளால் வரம்பிடப்பட்ட ஒரு நடைபாதையாகச் செயல்படுகிறது:

आधुनिक LAF एक कॉरिडोर के रूप में कार्य करता है जो बेंचमार्क नीतिगत दर के दोनों ओर स्थित दो स्थायी सुविधाओं से घिरा हुआ है:

• Ceiling (Upper Bound): Marginal Standing Facility (MSF) rate, which provides emergency overnight liquidity. உச்சவரம்பு (மேல் எல்லை): அவசரகால ஒரே இரவுக்கான பணப்புழக்கத்தை வழங்கும் விளிம்புநிலை நிரந்தர வசதி (MSF) விகிதம். उच्चतम सीमा: सीमांत स्थायी सुविधा (MSF) दर, जो आपातकालीन ओवरनाइट तरलता प्रदान करती है।

• Center (Anchor): Policy Repo Rate, which sets the target operational rate. மையம் (நங்கூரம்): இலக்கு செயல்பாட்டு விகிதத்தை நிர்ணயிக்கும் கொள்கை ரெப்போ விகிதம் (Policy Repo Rate). केंद्र: नीतिगत रेपो दर (Policy Repo Rate), जो लक्षित परिचालन दर निर्धारित करती है।

• Floor (Lower Bound): Standing Deposit Facility (SDF) rate, which passively absorbs overnight surplus liquidity. தரைமட்டம் (கீழ் எல்லை): ஒரே இரவுக்கான உபரி பணப்புழக்கத்தை ஈர்த்துக் கொள்ளும் நிலையான வைப்பு வசதி (SDF) விகிதம். न्यूनतम सीमा: स्थायी जमा सुविधा (SDF) दर, जो ओवरनाइट अतिरिक्त तरलता को निष्क्रिय रूप से अवशोषित करती है।

The corridor is designed to be symmetric. Both the floor and ceiling are set at an equal spread of 25 basis points around the policy repo rate, establishing a tight, predictable 50-basis-point corridor for overnight interbank call money rates. இந்த நடைபாதை சமச்சீராக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. கொள்கை ரெப்போ விகிதத்தை மையமாகக் கொண்டு கீழ் எல்லை மற்றும் மேல் எல்லை ஆகிய இரண்டும் தலா 25 அடிப்படைப் புள்ளிகள் சம இடைவெளியில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; இது ஒரே இரவுக்கான வங்கிகளுக்கு இடையேயான அழைப்புப் பண விகிதங்களுக்கு 50 அடிப்படைப் புள்ளிகள் கொண்ட ஒரு இறுக்கமான, கணிக்கக்கூடிய நடைபாதையை உருவாக்குகிறது.

यह कॉरिडोर सममित होने के लिए डिज़ाइन किया गया है। न्यूनतम और अधिकतम दोनों सीमाएँ नीतिगत रेपो दर के दोनों ओर 25 आधार अंकों के समान अंतर पर निर्धारित की गई हैं, जिससे ओवरनाइट अंतर-बैंक कॉल मनी दरों के लिए 50 आधार अंकों का एक संकीर्ण और अनुमानित कॉरिडोर बनता है।

Policy Repo Rate

கொள்கை ரெப்போ விகிதம் नीतिगत रेपो दर (Policy Repo Rate)

The term Repo stands for Repurchase Agreement or Repurchase Option. It is a money market instrument where a commercial bank borrows short-term funds from the central bank by selling government securities, with a legal agreement to repurchase those exact securities at a predetermined future date and price. ரெப்போ (Repo) என்ற சொல் மறுவாங்கல் ஒப்பந்தம் (Repurchase Agreement) அல்லது மறுவாங்கல் விருப்பம் (Repurchase Option) என்பதைக் குறிக்கிறது. இது ஒரு பணச் சந்தைக் கருவியாகும்; இதில் ஒரு வணிக வங்கி அரசுப் பத்திரங்களை மைய வங்கிக்கு விற்பனை செய்வதன் மூலம் குறுகிய கால நிதியைக் கடனாகப் பெறுகிறது; அதே சமயம் எதிர்காலத்தில் முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்ட தேதி மற்றும் விலையில் அதே பத்திரங்களை மீண்டும் வாங்கிக் கொள்வதற்கான சட்டப்பூர்வ ஒப்பந்தத்தையும் மேற்கொள்கிறது.

रेपो (Repo) शब्द का अर्थ पुनर्खरीद समझौता (Repurchase Agreement) या पुनर्खरीद विकल्प (Repurchase Option) है। यह मुद्रा बाजार का एक ऐसा साधन है जहाँ कोई वाणिज्यिक बैंक सरकारी प्रतिभूतियों को बेचकर केंद्रीय बैंक से अल्पकालिक धन उधार लेता है, जिसमें एक पूर्व निर्धारित भविष्य की तारीख और कीमत पर उन्हीं प्रतिभूतियों को वापस खरीदने का कानूनी समझौता होता है।

The interest rate charged by the Reserve Bank on these short-term borrowings is the Policy Repo Rate. When commercial banks face a transitory liquidity deficit, they borrow funds under the LAF window against eligible collateral. இந்தக் குறுகிய காலக் கடன்களுக்கு RBI விதிக்கும் வட்டி விகிதமே கொள்கை ரெப்போ விகிதம் (Policy Repo Rate) ஆகும். வணிக வங்கிகள் தற்காலிக பணப்புழக்கப் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும்போது, தகுதியான பிணையங்களுக்கு எதிராக LAF சாளரத்தின் கீழ் நிதியைக் கடனாகப் பெறுகின்றன.

इन अल्पकालिक ऋणों पर RBI द्वारा ली जाने वाली ब्याज दर नीतिगत रेपो दर (Policy Repo Rate) कहलाती है। जब वाणिज्यिक बैंकों को अस्थायी तरलता घाटे का सामना करना पड़ता है, तो वे पात्र संपार्श्विक (Collateral) के बदले LAF विंडो के तहत धन उधार लेते हैं।

Crucially, securities pledged for repo borrowings must come from the bank’s excess investment portfolio, over and above the mandated Statutory Liquidity Ratio. Banks cannot pledge their mandatory SLR quota securities for ordinary repo operations. Furthermore, the Reserve Bank applies a regulatory haircut (collateral margin) on the market value of pledged securities to insulate itself against market fluctuations. மிக முக்கியமாக, ரெப்போ கடன்களுக்காக அடமானம் வைக்கப்படும் பத்திரங்கள், கட்டாய சட்டப்பூர்வ நீர்மை விகிதத்திற்கு (SLR) அப்பாற்பட்ட வங்கியின் உபரி முதலீட்டுப் போர்ட்ஃபோலியோவிலிருந்து மட்டுமே பெறப்பட வேண்டும். சாதாரண ரெப்போ நடவடிக்கைகளுக்காக வங்கிகள் தங்களின் கட்டாய SLR ஒதுக்கீட்டுப் பத்திரங்களை அடமானம் வைக்க முடியாது. மேலும், சந்தை ஏற்ற இறக்கங்களிலிருந்து தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள அடமானம் வைக்கப்பட்ட பத்திரங்களின் சந்தை மதிப்பின் மீது RBI ஒழுங்குமுறை ஹேர்கட் (Haircut - பிணைய விளிம்புத்தொகை) முறையைப் பயன்படுத்துகிறது.

महत्वपूर्ण बात यह है कि रेपो उधार के लिए गिरवी रखी गई प्रतिभूतियाँ बैंक के अतिरिक्त निवेश पोर्टफोलियो से होनी चाहिए, जो अनिवार्य SLR से अधिक हों। बैंक सामान्य रेपो संचालन के लिए अपनी अनिवार्य SLR कोटा प्रतिभूतियों को गिरवी नहीं रख सकते हैं। इसके अलावा, बाजार के उतार-चढ़ाव से खुद को सुरक्षित रखने के लिए RBI गिरवी रखी गई प्रतिभूतियों के बाजार मूल्य पर एक विनियामक हेयरकट (संपार्श्विक मार्जिन) लागू करता है।

An adjustment in the repo rate triggers an immediate transmission through the banking system. When the central bank hikes the repo rate, the marginal cost of borrowing for commercial banks increases. Banks quickly pass this increased cost onto borrowers by raising interest rates on floating loans, dampening consumption and business investment to contain inflationary pressure. ரெப்போ விகிதத்தில் செய்யப்படும் ஒரு மாற்றம், வங்கி அமைப்பு முழுவதிலும் உடனடித் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மைய வங்கி ரெப்போ விகிதத்தை உயர்த்தும்போது, வணிக வங்கிகளுக்கான கடன் வாங்குதலின் விளிம்புநிலைச் செலவு அதிகரிக்கிறது. வங்கிகள் மிதக்கும் கடன்களுக்கான (Floating Loans) வட்டி விகிதங்களை உயர்த்துவதன் மூலம் இந்த அதிகரித்த செலவை உடனடியாகக் கடன் வாங்குபவர்களுக்கு மாற்றுகின்றன; இது நுகர்வையும் வணிக முதலீடுகளையும் குறைத்து பணவீக்க அழுத்தத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

रेपो दर में कोई भी बदलाव बैंकिंग प्रणाली के माध्यम से तत्काल संचरण शुरू करता है। जब केंद्रीय बैंक रेपो दर बढ़ाता है, तो वाणिज्यिक बैंकों के लिए उधार लेने की सीमांत लागत बढ़ जाती है। बैंक फ्लोटिंग ऋणों पर ब्याज दरें बढ़ाकर इस बढ़ी हुई लागत को तुरंत उधारकर्ताओं पर डाल देते हैं, जिससे मुद्रास्फीति के दबाव को नियंत्रित करने के लिए उपभोग और व्यावसायिक निवेश में कमी आती है।

Standing Deposit Facility (SDF)

நிலையான வைப்பு வசதி (SDF) स्थायी जमा सुविधा (SDF)

For decades, the Reserve Bank absorbed surplus liquidity using the legacy fixed-rate reverse repo mechanism. Under that framework, when banks parked surplus money with the central bank, the Reserve Bank had to transfer government securities from its own balance sheet to the banks as collateral. பல தசாப்தங்களாக, பழைய நிலையான விகித ரிவர்ஸ் ரெப்போ (Reverse Repo) முறையைப் பயன்படுத்தி RBI உபரிப் பணப்புழக்கத்தை ஈர்த்து வந்தது. அந்த அமைப்பின் கீழ், வங்கிகள் உபரிப் பணத்தை மைய வங்கியிடம் வைப்பு வைக்கும் போது, RBI தனது சொந்த இருப்புநிலைக் குறிப்பிலிருந்து (Balance Sheet) அரசுப் பத்திரங்களைப் பிணையமாக வங்கிகளுக்கு மாற்ற வேண்டியிருந்தது.

दशकों से, RBI पुरानी निश्चित-दर रिवर्स रेपो प्रणाली का उपयोग करके अतिरिक्त तरलता को अवशोषित करता था। उस व्यवस्था के तहत, जब बैंक केंद्रीय बैंक के पास अतिरिक्त धन जमा करते थे, तो RBI को संपार्श्विक के रूप में अपनी बैलेंस शीट से सरकारी प्रतिभूतियाँ बैंकों को हस्तांतरित करनी पड़ती थीं।

During major liquidity surges, such as the post-demonetization deposit surge in 2016 and the post-pandemic stimulus in 2020, surplus funds in commercial banks dramatically exceeded the Reserve Bank’s stock of available government bonds. This legal bottleneck was known as the collateral constraint. 2016-ஆம் ஆண்டின் பணமதிப்பிழப்பு நடவடிக்கைக்குப் பிந்தைய வைப்புத்தொகை பெருக்கம் மற்றும் 2020-ஆம் ஆண்டின் பெருந்தொற்றுக்குப் பிந்தைய ஊக்கத்தொகை வழங்கல் போன்ற பெரிய பணப்புழக்க அதிகரிப்பின் போது, வணிக வங்கிகளில் இருந்த உபரி நிதி RBI வசம் இருந்த அரசுப் பத்திரங்களின் கையிருப்பை விடக் கணிசமாக அதிகரித்தது. இந்தச் சட்டப்பூர்வத் தடை பிணையத் தடை (Collateral Constraint) என்று அழைக்கப்பட்டது.

तरलता में भारी वृद्धि के दौरान, जैसे कि 2016 में विमुद्रीकरण के बाद जमा में उछाल और 2020 में महामारी के बाद प्रोत्साहन, वाणिज्यिक बैंकों में अधिशेष धन RBI के पास उपलब्ध सरकारी बांडों के भंडार से काफी अधिक हो गया था। यह कानूनी बाधा संपार्श्विक बाधा (Collateral Constraint) के रूप में जानी जाती थी।

To eliminate this constraint, the Urjit Patel Committee (2014) recommended establishing a standing deposit facility. The Union Parliament amended Section 17 of the Reserve Bank of India Act, 1934 through the Finance Act, 2018, inserting Section 17(1A) to empower the central bank to accept deposits without providing collateral. இந்தத் தடையை நீக்க, உர்ஜித் படேல் குழு (2014) நிலையான வைப்பு வசதியை உருவாக்கப் பரிந்துரைத்தது. மத்திய நாடாளுமன்றம் நிதிச் சட்டம், 2018 (Finance Act, 2018) மூலம் இந்திய ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டம், 1934-இன் பிரிவு 17-ஐத் திருத்தி, பிணையம் எதுவும் வழங்காமல் டெபாசிட்களை ஏற்கும் அதிகாரத்தை மைய வங்கிக்கு வழங்க பிரிவு 17(1A)-ஐச் சேர்த்தது.

इस बाधा को दूर करने के लिए, उर्जित पटेल समिति (2014) ने एक स्थायी जमा सुविधा स्थापित करने की सिफारिश की। केंद्रीय संसद ने वित्त अधिनियम, 2018 (Finance Act, 2018) के माध्यम से भारतीय रिज़र्व बैंक अधिनियम, 1934 की धारा 17 में संशोधन किया और धारा 17(1A) जोड़ी, जिससे केंद्रीय बैंक को संपार्श्विक प्रदान किए बिना जमा स्वीकार करने का अधिकार मिला।

The Reserve Bank formally operationalized the Standing Deposit Facility (SDF) on April 8, 2022: ஏப்ரல் 8, 2022 அன்று RBI நிலையான வைப்பு வசதியை (SDF) முறைப்படி செயல்பாட்டிற்கு கொண்டு வந்தது:

RBI ने औपचारिक रूप से 8 अप्रैल 2022 को स्थायी जमा सुविधा (SDF) की शुरुआत की:

• Uncollateralized Absorption: Eligible banks can deposit their surplus overnight funds with the central bank without receiving any government securities as collateral. பிணையமற்ற பண ஈர்ப்பு: தகுதியான வங்கிகள் அரசுப் பத்திரங்களை பிணையமாகப் பெறாமலேயே, தங்களின் ஒரே இரவுக்கான உபரி நிதியை மைய வங்கியிடம் வைப்பு வைக்க முடியும். बिना संपार्श्विक के अवशोषण: पात्र बैंक संपार्श्विक के रूप में कोई भी सरकारी प्रतिभूति प्राप्त किए बिना अपने अतिरिक्त ओवरनाइट फंड को केंद्रीय बैंक के पास जमा कर सकते हैं।

• LAF Floor: The SDF rate is permanently pegged at 25 basis points below the policy repo rate, replacing the fixed-rate reverse repo as the operative floor of the LAF corridor. LAF தரைமட்டம்: SDF விகிதம் நிரந்தரமாக கொள்கை ரெப்போ விகிதத்தை விட 25 அடிப்படைப் புள்ளிகள் குறைவாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது; இது பழைய நிலையான விகித ரிவர்ஸ் ரெப்போவிற்குப் பதிலாக LAF நடைபாதையின் செயல்பாட்டுக் கீழ் எல்லையாக மாறியுள்ளது. LAF न्यूनतम सीमा: निश्चित-दर रिवर्स रेपो को LAF कॉरिडोर की प्रभावी न्यूनतम सीमा के रूप में प्रतिस्थापित करते हुए SDF दर को स्थायी रूप से नीतिगत रेपो दर से 25 आधार अंक नीचे निर्धारित किया गया है।

• Discretion of Banks: Being a standing facility, banks access the SDF window at their own discretion without needing prior approval or auction quotas. வங்கிகளின் சுய விருப்பம்: இது ஒரு நிரந்தர வசதியாக இருப்பதால், முன் அனுமதியோ அல்லது ஏலப் பங்கீடுகளோ தேவைப்படாமல் வங்கிகள் தங்களின் சொந்த விருப்பத்தின் பேரிலேயே SDF சாளரத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும். बैंकों का स्वविवेक: एक स्थायी सुविधा होने के नाते, बैंक बिना किसी पूर्व स्वीकृति या नीलामी कोटे के अपने स्वविवेक से SDF विंडो का उपयोग करते हैं।

• Prudential Recognition: Balances deposited by banks under the SDF are recognized as eligible liquid assets for meeting their Statutory Liquidity Ratio under the cash category. விவேகமான அங்கீகாரம்: SDF-இன் கீழ் வங்கிகளால் டெபாசிட் செய்யப்படும் இருப்புகள், ரொக்கப் பிரிவின் கீழ் சட்டப்பூர்வ நீர்மை விகிதத்தை (SLR) பூர்த்தி செய்வதற்கான தகுதியான நீர்மைச் சொத்துக்களாக அங்கீகரிக்கப்படுகின்றன. विवेकपूर्ण मान्यता: SDF के तहत बैंकों द्वारा जमा किए गए शेष को नकद श्रेणी के अंतर्गत अपने वैधानिक तरलता अनुपात (SLR) को पूरा करने के लिए पात्र तरल संपत्तियों के रूप में मान्यता दी गई है।

Marginal Standing Facility (MSF)

விளிம்புநிலை நிரந்தர வசதி (MSF) सीमांत स्थायी सुविधा (MSF)

To manage sudden, unexpected cash crunches in the interbank market, the Reserve Bank introduced the Marginal Standing Facility (MSF) in May 2011. It serves as an emergency safety valve for scheduled commercial banks when all other overnight borrowing sources, including the call money market and regular repo windows, are exhausted. வங்கிகளுக்கு இடையேயான சந்தையில் ஏற்படும் திடீர், எதிர்பாராத பணத் தட்டுப்பாட்டை நிர்வகிப்பதற்காக, மே 2011-இல் RBI விளிம்புநிலை நிரந்தர வசதியை (MSF) அறிமுகப்படுத்தியது. அழைப்புப் பணச் சந்தை மற்றும் வழக்கமான ரெப்போ சாளரங்கள் உட்பட ஒரே இரவுக்கான பிற கடன் பெறும் ஆதாரங்கள் அனைத்தும் தீர்ந்துபோகும் போது, அட்டவணைப்படுத்தப்பட்ட வணிக வங்கிகளுக்கு இது ஓர் அவசரகால பாதுகாப்பு வால்வாக செயல்படுகிறது.

अंतर-बैंक बाजार में अचानक और अप्रत्याशित नकदी संकट से निपटने के लिए, RBI ने मई 2011 में सीमांत स्थायी सुविधा (MSF) की शुरुआत की। जब कॉल मनी मार्केट और नियमित रेपो विंडो सहित ओवरनाइट उधार के अन्य सभी स्रोत समाप्त हो जाते हैं, तब यह अनुसूचित वाणिज्यिक बैंकों के लिए एक आपातकालीन सुरक्षा वाल्व के रूप में कार्य करता है।

Under the MSF, scheduled commercial banks can borrow overnight funds from the Reserve Bank up to a prescribed percentage of their Net Demand and Time Liabilities (typically up to 2 percent of NDTL). The minimum application amount under MSF is ₹1 crore, with additional borrowing permitted in integral multiples of ₹1 crore. MSF-இன் கீழ், அட்டவணைப்படுத்தப்பட்ட வணிக வங்கிகள் தங்களின் நிகர கேட்பு மற்றும் காலப் பொறுப்புகளில் (NDTL) பரிந்துரைக்கப்பட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதம் வரை (பொதுவாக NDTL-இல் 2 சதவீதம் வரை) RBI-யிடம் இருந்து ஒரே இரவுக் கடனாகப் பெற முடியும். MSF-இன் கீழ் குறைந்தபட்ச விண்ணப்பத் தொகை ₹1 கோடி ஆகும்; கூடுதல் கடன்கள் ₹1 கோடியின் முழு மடங்குகளில் அனுமதிக்கப்படுகின்றன.

MSF के तहत, अनुसूचित वाणिज्यिक बैंक अपनी शुद्ध मांग और सावधि देनदारियों (NDTL) के एक निर्धारित प्रतिशत (आमतौर पर NDTL का 2 प्रतिशत तक) तक RBI से ओवरनाइट फंड उधार ले सकते हैं। MSF के तहत न्यूनतम आवेदन राशि ₹1 करोड़ है, जिसके बाद ₹1 करोड़ के गुणकों में अतिरिक्त उधार लेने की अनुमति है।

The SLR Dipping Provision

SLR ஒதுக்கீட்டிலிருந்து பயன்படுத்தும் விதிமுறை SLR डिपिंग का प्रावधान

The most distinct feature of the Marginal Standing Facility is its unique collateral rule. Under normal repo operations, a bank can only pledge surplus government securities that exceed its mandatory SLR requirement. Under the MSF, however, the Reserve Bank permits banks to dip into their mandatory SLR quota up to the prescribed limit to obtain overnight liquidity. விளிம்புநிலை நிரந்தர வசதியின் (MSF) தனித்துவமான அம்சம் அதன் பிணைய விதியாகும். வழக்கமான ரெப்போ நடவடிக்கைகளின் போது, ஒரு வங்கி தனது கட்டாய SLR தேவைக்கு அதிகமாக உள்ள உபரி அரசுப் பத்திரங்களை மட்டுமே அடமானம் வைக்க முடியும். இருப்பினும், MSF-இன் கீழ், ஒரே இரவுக்கான பணப்புழக்கத்தைப் பெறுவதற்காக, பரிந்துரைக்கப்பட்ட வரம்பு வரை வங்கிகள் தங்களின் கட்டாய SLR ஒதுக்கீட்டிலிருந்தே பயன்படுத்திக் கொள்ள RBI அனுமதிக்கிறது.

सीमांत स्थायी सुविधा की सबसे विशिष्ट विशेषता इसका अनूठा संपार्श्विक नियम है। सामान्य रेपो संचालन के तहत, कोई बैंक केवल उन्हीं अधिशेष सरकारी प्रतिभूतियों को गिरवी रख सकता है जो उसकी अनिवार्य SLR आवश्यकता से अधिक हों। हालांकि, MSF के तहत, RBI ओवरनाइट तरलता प्राप्त करने के लिए बैंकों को निर्धारित सीमा तक अपने अनिवार्य SLR कोटे का उपयोग करने की अनुमति देता है।

If a bank’s holdings of government securities temporarily fall below its mandated SLR level due to an MSF operation, the bank is granted a statutory waiver and does not incur any penal interest for that specific SLR deficit. Because the MSF rate is pegged at 25 basis points above the policy repo rate, it acts as the upper ceiling of the LAF corridor, preventing interbank call money rates from spiking beyond this level. MSF நடவடிக்கையின் காரணமாக ஒரு வங்கியின் அரசுப் பத்திரங்களின் இருப்பு தற்காலிகமாக அதன் கட்டாய SLR அளவை விடக் குறைந்தாலும், அந்த குறிப்பிட்ட SLR பற்றாக்குறைக்கு வங்கிக்குச் சட்டப்பூர்வ விலக்கு அளிக்கப்படுகிறது; மேலும் எந்த அபராத வட்டியும் விதிக்கப்படுவதில்லை. MSF விகிதம் கொள்கை ரெப்போ விகிதத்தை விட 25 அடிப்படைப் புள்ளிகள் அதிகமாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளதால், இது LAF நடைபாதையின் மேல் உச்சவரம்பாக செயல்பட்டு, வங்கிகளுக்கு இடையேயான அழைப்புப் பண விகிதங்கள் இந்த அளவிற்கு மேல் உயர்வதைத் தடுக்கிறது.

यदि MSF संचालन के कारण किसी बैंक की सरकारी प्रतिभूतियों की धारिता अस्थायी रूप से उसके अनिवार्य SLR स्तर से नीचे चली जाती है, तो बैंक को वैधानिक छूट दी जाती है और उस विशिष्ट SLR घाटे के लिए कोई दंडात्मक ब्याज नहीं लगाया जाता है। चूंकि MSF दर को नीतिगत रेपो दर से 25 आधार अंक ऊपर निर्धारित किया गया है, इसलिए यह LAF कॉरिडोर की ऊपरी सीमा के रूप में कार्य करती है, जिससे अंतर-बैंक कॉल मनी दरों को इस स्तर से अधिक बढ़ने से रोका जा सकता है।

The Bank Rate

வங்கி விகிதம் बैंक दर (Bank Rate)

Governed by Section 49 of the Reserve Bank of India Act, 1934, the Bank Rate is statutorily defined as the standard rate at which the central bank is prepared to buy or rediscount eligible commercial bills of exchange or other commercial papers. இந்திய ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டம், 1934-இன் பிரிவு 49-ஆல் நிர்வகிக்கப்படும் வங்கி விகிதம் (Bank Rate) என்பது, தகுதியான வணிக மாற்றுச் சீட்டுகள் (Commercial Bills of Exchange) அல்லது பிற வணிகத் தாள்களை மைய வங்கி வாங்குவதற்கு அல்லது மறுதள்ளுபடி செய்வதற்குத் தயாராக இருக்கும் நிலையான விகிதமாக சட்டப்பூர்வமாக வரையறுக்கப்படுகிறது.

भारतीय रिज़र्व बैंक अधिनियम, 1934 की धारा 49 द्वारा शासित, बैंक दर (Bank Rate) को वैधानिक रूप से उस मानक दर के रूप में परिभाषित किया गया है जिस पर केंद्रीय बैंक पात्र वाणिज्यिक विनिमय बिलों या अन्य वाणिज्यिक पत्रों को खरीदने या फिर से भुनाने के लिए तैयार रहता है।

In the early decades of Indian central banking, the Bank Rate served as the primary instrument for signaling policy direction and managing commercial bank credit. When commercial banks discounted trade bills for their corporate clients, they brought those eligible bills to the Reserve Bank for rediscounting at the official Bank Rate. இந்திய மைய வங்கிச் செயல்பாட்டின் தொடக்க தசாப்தங்களில், கொள்கை வழிகாட்டுதலைக் குறிப்பதற்கும் வணிக வங்கிக் கடன்களை நிர்வகிப்பதற்கும் வங்கி விகிதமே முதன்மைக் கருவியாகச் செயல்பட்டது. வணிக வங்கிகள் தங்களின் பெருநிறுவன வாடிக்கையாளர்களுக்கு வர்த்தக மசோதாக்களைத் தள்ளுபடி செய்தபோது, அந்தத் தகுதியான மசோதாக்களை அதிகாரப்பூர்வ வங்கி விகிதத்தில் மறுதள்ளுபடி செய்வதற்காக RBI-யிடம் கொண்டு வந்தன.

भारतीय केंद्रीय बैंकिंग के शुरुआती दशकों में, बैंक दर नीतिगत दिशा का संकेत देने और वाणिज्यिक बैंक ऋण के प्रबंधन के लिए प्राथमिक साधन के रूप में कार्य करती थी। जब वाणिज्यिक बैंक अपने कॉर्पोरेट ग्राहकों के लिए व्यापारिक बिलों को भुनाते थे, तो वे आधिकारिक बैंक दर पर पुनर्भुनाई के लिए उन पात्र बिलों को RBI के पास लाते थे।

Structural Realignment and Current Role

கட்டமைப்பு மறுசீரமைப்பு மற்றும் தற்போதைய பங்கு संरचनात्मक पुनर्गठन और वर्तमान भूमिका

As the Indian financial markets modernized, commercial bill rediscounting fell into complete disuse. Liquidity management shifted decisively toward short-term repo operations under the LAF, leaving the traditional Bank Rate without an active operational role. இந்திய நிதிச் சந்தைகள் நவீனமயமானதால், வணிக மசோதா மறுதள்ளுபடி நடைமுறை முற்றிலும் வழக்கொழிந்து போனது. பணப்புழக்க மேலாண்மையானது LAF-இன் கீழ் குறுகிய கால ரெப்போ நடவடிக்கைகளை நோக்கித் தீர்க்கமாக மாறியதால், பாரம்பரிய வங்கி விகிதம் தீவிர செயல்பாட்டுப் பங்கு ஏதுமின்றி போனது.

जैसे-जैसे भारतीय वित्तीय बाजारों का आधुनिकीकरण हुआ, वाणिज्यिक बिलों की पुनर्भुनाई पूरी तरह से बंद हो गई। तरलता प्रबंधन पूरी तरह से LAF के तहत अल्पकालिक रेपो संचालन की ओर स्थानांतरित हो गया, जिससे पारंपरिक बैंक दर बिना किसी सक्रिय परिचालन भूमिका के रह गई।

To resolve this obsolescence, the Reserve Bank restructured the Bank Rate in February 2012 by formally aligning it to the Marginal Standing Facility (MSF) rate. Today, the Bank Rate automatically adjusts whenever the MSF rate changes, requiring no independent policy announcement. இந்தத் தேவையின்மையைத் தீர்க்க, பிப்ரவரி 2012-இல் RBI வங்கி விகிதத்தை விளிம்புநிலை நிரந்தர வசதி (MSF) விகிதத்துடன் முறைப்படி இணைத்து மறுசீரமைத்தது. இன்று, MSF விகிதம் மாறும் போதெல்லாம் வங்கி விகிதமும் தானாகவே மாற்றியமைக்கப்படுகிறது; இதற்குத் தனியான கொள்கை அறிவிப்பு எதுவும் தேவையில்லை.

इस अप्रचलन को दूर करने के लिए, RBI ने फरवरी 2012 में बैंक दर को औपचारिक रूप से सीमांत स्थायी सुविधा (MSF) दर के साथ संरेखित करके इसका पुनर्गठन किया। आज, जब भी MSF दर में बदलाव होता है, तो बैंक दर स्वचालित रूप से समायोजित हो जाती है, जिसके लिए किसी स्वतंत्र नीतिगत घोषणा की आवश्यकता नहीं होती है।

Although the Bank Rate is no longer used for daily liquidity injection, it retains critical statutory and punitive functions: தினசரி பணப்புழக்கத்தை உட்செலுத்துவதற்கு வங்கி விகிதம் இனி பயன்படுத்தப்படுவதில்லை என்றாலும், அது முக்கியமான சட்டப்பூர்வ மற்றும் தண்டனைச் செயல்பாடுகளைத் தக்க வைத்துக் கொண்டுள்ளது:

यद्यपि बैंक दर का उपयोग अब दैनिक तरलता डालने के लिए नहीं किया जाता है, फिर भी यह महत्वपूर्ण वैधानिक और दंडात्मक कार्यों को बनाए रखती है:

• Penal Interest Benchmark: It serves as the baseline reference rate for computing financial penalties when banks fail to maintain their statutory reserves (CRR under Section 42 of the RBI Act and SLR under Section 24 of the Banking Regulation Act). அபராத வட்டி அளவுகோல்: வங்கிகள் தங்களின் சட்டப்பூர்வ இருப்புகளைப் பராமரிக்கத் தவறும்போது (RBI சட்டத்தின் பிரிவு 42-இன் கீழ் CRR மற்றும் வங்கி ஒழுங்குமுறைச் சட்டத்தின் பிரிவு 24-இன் கீழ் SLR) விதிக்கப்படும் நிதி அபராதங்களைக் கணக்கிடுவதற்கான அடிப்படைக் குறிப்பு விகிதமாக இது செயல்படுகிறது. दंडात्मक ब्याज बेंचमार्क: जब बैंक अपने वैधानिक रिज़र्व (RBI अधिनियम की धारा 42 के तहत CRR और बैंकिंग विनियमन अधिनियम की धारा 24 के तहत SLR) को बनाए रखने में विफल रहते हैं, तो यह वित्तीय दंड की गणना के लिए आधार संदर्भ दर के रूप में कार्य करती है।

• Long-Term Refinance: It acts as the benchmark rate for specialized, long-term lending programs and financial accommodations extended by the Reserve Bank to specific financial institutions. நீண்ட கால மறுநிதி உதவி: குறிப்பிட்ட நிதி நிறுவனங்களுக்கு RBI வழங்கும் சிறப்பு, நீண்ட கால கடன் திட்டங்கள் மற்றும் நிதி உதவிகளுக்கான அளவுகோல் விகிதமாக இது செயல்படுகிறது. दीर्घकालिक पुनर्वित्त: यह विशिष्ट वित्तीय संस्थानों को RBI द्वारा दिए जाने वाले विशेष, दीर्घकालिक ऋण कार्यक्रमों और वित्तीय समायोजनों के लिए बेंचमार्क दर के रूप में कार्य करती है।

Key Takeaways

முக்கியக் குறிப்புகள் मुख्य निष्कर्ष

• Cash Reserve Ratio (CRR) is maintained purely as cash balances with the Reserve Bank under Section 42(1) of the RBI Act, 1934, earns zero interest, and has neither a statutory floor nor a ceiling. ரொக்க இருப்பு விகிதம் (CRR) என்பது RBI சட்டம், 1934-இன் பிரிவு 42(1)-இன் கீழ் முற்றிலும் ரொக்க இருப்புகளாக மட்டுமே RBI-யிடம் பராமரிக்கப்படுகிறது; இதற்கு பூஜ்ஜிய வட்டி கிடைக்கிறது; மேலும் இதற்கு சட்டப்பூர்வ குறைந்தபட்ச வரம்போ அல்லது உச்ச வரம்போ கிடையாது. नकद आरक्षित अनुपात (CRR) RBI अधिनियम, 1934 की धारा 42(1) के तहत विशुद्ध रूप से RBI के पास नकद शेष के रूप में बनाए रखा जाता है, इस पर कोई ब्याज नहीं मिलता है, और इसकी न तो कोई न्यूनतम वैधानिक सीमा है और न ही अधिकतम सीमा।

• Statutory Liquidity Ratio (SLR) is maintained by banks on a daily basis under Section 24 of the Banking Regulation Act, 1949 in unencumbered liquid assets (cash, gold, approved securities, and SDF balances) up to a statutory ceiling of 40 percent. சட்டப்பூர்வ நீர்மை விகிதம் (SLR) என்பது வங்கி ஒழுங்குமுறைச் சட்டம், 1949-இன் பிரிவு 24-இன் கீழ் 40 சதவீதம் என்ற சட்டப்பூர்வ உச்சவரம்பு வரை சுமையற்ற நீர்மைச் சொத்துக்களாக (ரொக்கம், தங்கம், அங்கீகரிக்கப்பட்ட பத்திரங்கள் மற்றும் SDF இருப்புகள்) வங்கிகளால் தினசரி அடிப்படையில் பராமரிக்கப்படுகிறது. वैधानिक तरलता अनुपात (SLR) बैंकिंग विनियमन अधिनियम, 1949 की धारा 24 के तहत बैंकों द्वारा दैनिक आधार पर 40 प्रतिशत की वैधानिक सीमा तक भारमुक्त तरल संपत्तियों (नकदी, सोना, स्वीकृत प्रतिभूतियाँ और SDF शेष) में बनाए रखा जाता है।

• Default in CRR or SLR attracts penal interest at 3 percent above the Bank Rate for the first day of shortfall, escalating to 5 percent above the Bank Rate for continuing default. CRR அல்லது SLR-இல் ஏற்படும் தவறுக்கு, பற்றாக்குறையின் முதல் நாளுக்கு வங்கி விகிதத்திற்கு மேல் 3 சதவீதம் என்றும், தவறு தொடர்ந்தால் வங்கி விகிதத்திற்கு மேல் 5 சதவீதம் என்றும் அபராத வட்டி விதிக்கப்படும். CRR या SLR में कमी होने पर पहले दिन बैंक दर से 3 प्रतिशत अधिक की दर से दंडात्मक ब्याज लगता है, जो निरंतर चूक के लिए बढ़कर बैंक दर से 5 प्रतिशत अधिक हो जाता है।

• The LAF interest rate corridor has a symmetric width of 50 basis points, anchored by the Policy Repo Rate, with the MSF rate at the ceiling (+25 basis points) and the SDF rate at the floor (-25 basis points). LAF வட்டி விகித நடைபாதை ஆனது கொள்கை ரெப்போ விகிதத்தை மையமாகக் கொண்டு 50 அடிப்படைப் புள்ளிகள் சமச்சீர் அகலத்தைக் கொண்டுள்ளது; இதில் மேல் உச்சவரம்பாக MSF விகிதமும் (+25 அடிப்படைப் புள்ளிகள்), கீழ் எல்லையாக SDF விகிதமும் (-25 அடிப்படைப் புள்ளிகள்) உள்ளன. LAF ब्याज दर कॉरिडोर की सममित चौड़ाई 50 आधार अंक है, जो नीतिगत रेपो दर द्वारा लंगरबद्ध है, जिसमें MSF दर उच्चतम सीमा (+25 आधार अंक) और SDF दर न्यूनतम सीमा (-25 आधार अंक) पर है।

• The Standing Deposit Facility (SDF), operationalized in April 2022 under Section 17(1A) of the RBI Act, enables the central bank to absorb surplus liquidity on an uncollateralized basis, resolving the legacy collateral constraint. RBI சட்டத்தின் பிரிவு 17(1A)-இன் கீழ் ஏப்ரல் 2022-இல் செயல்பாட்டிற்கு வந்த நிலையான வைப்பு வசதி (SDF), மைய வங்கி பிணையமற்ற முறையில் உபரிப் பணப்புழக்கத்தை ஈர்த்துக் கொள்ள உதவுகிறது; இதன் மூலம் பழைய பிணையத் தடை சிக்கலுக்குத் தீர்வு காணப்பட்டது. RBI अधिनियम की धारा 17(1A) के तहत अप्रैल 2022 में शुरू की गई स्थायी जमा सुविधा (SDF), केंद्रीय बैंक को बिना किसी संपार्श्विक के अतिरिक्त तरलता को अवशोषित करने में सक्षम बनाती है, जिससे पुरानी संपार्श्विक बाधा का समाधान हो गया।

• The Bank Rate under Section 49 of the RBI Act is automatically aligned with the MSF rate and functions as the statutory benchmark for penal rates and specialized refinance. RBI சட்டத்தின் பிரிவு 49-இன் கீழ் உள்ள வங்கி விகிதம் தானாகவே MSF விகிதத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது; இது அபராத விகிதங்கள் மற்றும் சிறப்பு மறுநிதி உதவிகளுக்கான சட்டப்பூர்வ அளவுகோலாகச் செயல்படுகிறது. RBI अधिनियम की धारा 49 के तहत बैंक दर स्वचालित रूप से MSF दर के साथ संरेखित है और दंडात्मक दरों तथा विशेष पुनर्वित्त के लिए वैधानिक बेंचमार्क के रूप में कार्य करती है।

In the next lesson, we will explore qualitative monetary tools and market liquidity operations, examining how instruments such as Open Market Operations, the Market Stabilisation Scheme, and selective credit controls guide credit allocation across the economy. அடுத்த பாடத்தில், நாம் பண்புசார் பணவியல் கருவிகள் மற்றும் சந்தை பணப்புழக்க செயல்பாடுகளை ஆராய்வோம்; திறந்த சந்தை செயல்பாடுகள் (Open Market Operations), சந்தை ஸ்திரப்படுத்தல் திட்டம் (Market Stabilisation Scheme) மற்றும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கடன் கட்டுப்பாடுகள் (Selective Credit Controls) போன்ற கருவிகள் பொருளாதாரம் முழுவதும் கடன் ஒதுக்கீட்டை எவ்வாறு வழிநடத்துகின்றன என்பதை விரிவாகப் பார்ப்போம்.

अगले पाठ में, हम गुणात्मक मौद्रिक साधनों और बाजार तरलता परिचालनों का अध्ययन करेंगे, जिसमें यह देखा जाएगा कि खुले बाजार की कार्रवाइयों (OMO), बाजार स्थिरीकरण योजना (MSS) और चयनात्मक साख नियंत्रण जैसे साधन अर्थव्यवस्था में ऋण आवंटन को कैसे दिशा देते हैं।