Flexible Inflation Targeting Framework (FITF)

The Shift to Rule-Based Monetary Policy

விதி சார்ந்த பணவியல் கொள்கைக்கான மாற்றம் नियम-आधारित मौद्रिक नीति की ओर बदलाव

Modern monetary policy requires a clear, credible anchor to stabilize public expectations and protect purchasing power. Before 2016, India’s central bank operated under a discretionary framework that tracked numerous economic indicators simultaneously. This approach made policy responses unpredictable and contributed to persistent high inflation cycles. பொதுமக்களின் எதிர்பார்ப்புகளை நிலைப்படுத்தவும், வாங்கும் திறனைப் பாதுகாக்கவும் நவீன பணவியல் கொள்கைக்கு தெளிவான, நம்பகமானதொரு நங்கூரம் அவசியமாகிறது. 2016 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னர், ஒரே நேரத்தில் பல பொருளாதாரக் குறிகாட்டிகளைக் கண்காணிக்கும் தன்னிச்சையான அதிகார வரம்பு கொண்ட முறையின்கீழ் இந்தியாவின் மத்திய வங்கி செயல்பட்டு வந்தது. இந்த அணுகுமுறை கொள்கை முடிவுகளைக் கணிக்க முடியாததாக மாற்றியதோடு, தொடர்ந்து நீடித்த உயர் பணவீக்க சுழற்சிகளுக்கும் வழிவகுத்தது. जनता की अपेक्षाओं को स्थिर करने और क्रय शक्ति की रक्षा के लिए आधुनिक मौद्रिक नीति में एक स्पष्ट और विश्वसनीय आधार (anchor) की आवश्यकता होती है। 2016 से पहले, भारत का केंद्रीय बैंक एक विवेकाधीन ढांचे के तहत काम करता था, जो एक साथ कई आर्थिक संकेतकों पर नज़र रखता था। इस दृष्टिकोण ने नीतिगत कदमों को अप्रत्याशित बना दिया और लगातार उच्च मुद्रास्फीति के चक्रों को बढ़ावा दिया।

The adoption of the Flexible Inflation Targeting Framework (FITF) marked a historic transition in Indian macroeconomic management. By replacing discretionary decision-making with a transparent, rule-bound statutory mandate, the framework established price stability as the primary objective of monetary policy while preserving the flexibility needed to support economic growth. நெகிழ்வான பணவீக்க இலக்குக் கட்டமைப்பை (FITF) நடைமுறைப்படுத்தியது இந்தியப் பேரியல் பொருளாதார நிர்வாகத்தில் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மாற்றத்தைக் குறித்தது. தன்னிச்சையான முடிவெடுக்கும் முறைக்கு மாற்றாக வெளிப்படையான, விதி சார்ந்த சட்டப்பூர்வ அதிகார வரம்பை அறிமுகப்படுத்தியதன் மூலம், இக்கட்டமைப்பு பொருளாதார வளர்ச்சிக்குத் தேவையான நெகிழ்வுத்தன்மையைப் பேணிக்கொண்டே, விலை நிலைத்தன்மையை பணவியல் கொள்கையின் முதன்மை நோக்கமாக நிலைநிறுத்தியது. लचीले मुद्रास्फीति लक्ष्यीकरण ढांचे (FITF) को अपनाना भारतीय समष्टि आर्थिक (macroeconomic) प्रबंधन में एक ऐतिहासिक बदलाव था। विवेकाधीन निर्णय-प्रक्रिया के स्थान पर एक पारदर्शी और नियम-बद्ध वैधानिक जनादेश लागू करके, इस ढांचे ने आर्थिक वृद्धि को समर्थन देने के लिए आवश्यक लचीलापन बनाए रखते हुए मूल्य स्थिरता को मौद्रिक नीति का प्राथमिक उद्देश्य स्थापित किया।

Evolution from the Multiple Indicator Approach

பல்வேறு குறிகாட்டிகள் அணுகுமுறையிலிருந்து பரிணாம வளர்ச்சி बहु संकेतक दृष्टिकोण (Multiple Indicator Approach) से विकास

From 1998 until 2015, the Reserve Bank of India followed the Multiple Indicator Approach. Under this system, the central bank monitored a wide basket of variables, including currency growth, bank credit, output, trade balances, exchange rates, and wholesale prices. While this gave policymakers wide discretion, it lacked a formal nominal anchor. 1998 முதல் 2015 வரை, இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) பல்வேறு குறிகாட்டிகள் அணுகுமுறையை (Multiple Indicator Approach) பின்பற்றி வந்தது. இம்முறையின்கீழ், பணப்புழக்க வளர்ச்சி, வங்கிக் கடன், உற்பத்தி, வர்த்தக இருப்பு, மாற்று விகிதங்கள் மற்றும் மொத்த விற்பனை விலைகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு மாறிகளைக் கொண்ட விரிவான தொகுப்பை மத்திய வங்கி கண்காணித்தது. இது கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு பரந்த அளவிலான தன்னிச்சையான அதிகாரத்தை வழங்கியபோதிலும், முறையானதொரு பெயரளவு நங்கூரம் (nominal anchor) இதில் இருக்கவில்லை. 1998 से 2015 तक, भारतीय रिज़र्व बैंक (RBI) ने बहु संकेतक दृष्टिकोण (Multiple Indicator Approach) का पालन किया। इस प्रणाली के तहत, केंद्रीय बैंक मुद्रा वृद्धि, बैंक ऋण, उत्पादन, व्यापार संतुलन, विनिमय दर और थोक कीमतों सहित कई चरों की एक विस्तृत श्रृंखला की निगरानी करता था। हालांकि इसने नीति निर्माताओं को व्यापक विवेकाधिकार दिया, लेकिन इसमें एक औपचारिक सांकेतिक आधार (nominal anchor) की कमी थी।

Without a single transparent anchor, public inflation expectations remained volatile. Following the 2008 global financial crisis, India experienced persistent double-digit retail inflation that eroded savings and widened the current account deficit. Balancing competing goals without clear priority diluted policy accountability. ஒரேயொரு வெளிப்படையான நங்கூரம் இல்லாததால், பொதுமக்களின் பணவீக்க எதிர்பார்ப்புகள் நிலையற்றதாகவே நீடித்தன. 2008 ஆம் ஆண்டின் உலகளாவிய நிதி நெருக்கடியைத் தொடர்ந்து, இந்தியாவில் நீடித்த இரட்டை இலக்க சில்லறைப் பணவீக்கம் நிலவியது; இது சேமிப்புகளைக் கரைத்து, நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறையையும் அதிகரித்தது. தெளிவான முன்னுரிமை ஏதுமின்றி ஒன்றோடொன்று போட்டியிடும் இலக்குகளை சமநிலைப்படுத்த முயன்றது கொள்கைக்கான பொறுப்புணர்வை நீர்த்துப்போகச் செய்தது. बिना किसी एकल पारदर्शी आधार के, जनता की मुद्रास्फीति संबंधी अपेक्षाएं अस्थिर बनी रहीं। 2008 के वैश्विक वित्तीय संकट के बाद, भारत में लगातार दोहरे अंकों की खुदरा मुद्रास्फीति देखी गई, जिसने बचत को नुकसान पहुंचाया और चालू खाता घाटे को बढ़ाया। स्पष्ट प्राथमिकता के बिना परस्पर प्रतिस्पर्धी लक्ष्यों को संतुलित करने से नीतिगत जवाबदेही कमजोर हुई।

To resolve these structural weaknesses, the RBI appointed an Expert Committee to Revise and Strengthen the Monetary Policy Framework in September 2013, chaired by then Deputy Governor Dr. Urjit Patel. Submitted in January 2014, the Urjit Patel Committee Report recommended that the central bank abandon the multiple indicator regime and adopt flexible inflation targeting with consumer inflation as the sole nominal anchor. இத்தகைய கட்டமைப்பு ரீதியான பலவீனங்களைக் களைவதற்காக, அப்போதைய துணை ஆளுநர் டாக்டர் உர்ஜித் படேல் தலைமையில் பணவியல் கொள்கைக் கட்டமைப்பை மறுஆய்வு செய்து வலுப்படுத்துவதற்கான நிபுணர் குழுவை 2013 செப்டம்பரில் RBI நியமித்தது. 2014 ஜனவரியில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட உர்ஜித் படேல் கமிட்டி அறிக்கை, மத்திய வங்கி பல்வேறு குறிகாட்டிகள் முறையைக் கைவிட்டு, நுகர்வோர் பணவீக்கத்தை மட்டுமே பெயரளவு நங்கூரமாகக் கொண்டு நெகிழ்வான பணவீக்க இலக்கு நிர்ணய முறையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தது. इन संरचनात्मक कमियों को दूर करने के लिए, RBI ने तत्कालीन डिप्टी गवर्नर डॉ. उर्जित पटेल की अध्यक्षता में सितंबर 2013 में मौद्रिक नीति ढांचे को संशोधित और मजबूत करने के लिए एक विशेषज्ञ समिति नियुक्त की। जनवरी 2014 में प्रस्तुत अपनी रिपोर्ट में, उर्जित पटेल समिति की रिपोर्ट ने सिफारिश की कि केंद्रीय बैंक बहु संकेतक व्यवस्था को समाप्त करे और उपभोक्ता मुद्रास्फीति को एकमात्र सांकेतिक आधार मानकर लचीले मुद्रास्फीति लक्ष्यीकरण को अपनाए।

Because retail inflation stood near 10 percent at the time, the committee designed a gradual disinflation roadmap called the glide path: அக்காலகட்டத்தில் சில்லறைப் பணவீக்கம் கிட்டத்தட்ட 10 சதவீதமாக இருந்ததால், பணவீக்கத்தை படிப்படியாகக் குறைப்பதற்கான சரிவுப் பாதை (glide path) என்ற வரைபடத்தை இக்குழு உருவாக்கியது: चूंकि उस समय खुदरा मुद्रास्फीति लगभग 10 प्रतिशत थी, इसलिए समिति ने ग्लाइड पाथ (glide path) नामक क्रमिक मुद्रास्फीति-कमी (disinflation) की एक रूपरेखा तैयार की:

• Stage 1 (January 2015): Reduce consumer inflation to 8 percent. நிலை 1 (ஜனவரி 2015): நுகர்வோர் பணவீக்கத்தை 8 சதவீதமாகக் குறைத்தல். चरण 1 (जनवरी 2015): उपभोक्ता मुद्रास्फीति को घटाकर 8 प्रतिशत पर लाना।

• Stage 2 (January 2016): Bring inflation down further to 6 percent. நிலை 2 (ஜனவரி 2016): பணவீக்கத்தை மேலும் 6 சதவீதமாகக் கொண்டு வருதல். चरण 2 (जनवरी 2016): मुद्रास्फीति को और कम करके 6 प्रतिशत पर लाना।

• Steady State (Medium Term): Settle inflation around the target of 4 percent, with an allowable tolerance band of plus or minus 2 percent. நிலையான நிலை (இடைக்காலம்): கூட்டல் அல்லது கழித்தல் 2 சதவீத அனுமதிக்கப்பட்ட சகிப்புத்தன்மை வரம்புடன், பணவீக்கத்தை 4 சதவீத இலக்கில் நிலைநிறுத்துதல். स्थिर स्थिति (मध्यम अवधि): प्लस या माइनस 2 प्रतिशत के स्वीकार्य टॉलरेंस बैंड के साथ, मुद्रास्फीति को 4 प्रतिशत के लक्ष्य के आसपास स्थिर करना।

The Government of India and the RBI signed the landmark Monetary Policy Framework Agreement (MPFA) on February 20, 2015, formally accepting the glide path and committing both institutions to institutionalized inflation targeting. இந்திய அரசும் RBI-யும் 2015 பிப்ரவரி 20 அன்று வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பணவியல் கொள்கை கட்டமைப்பு ஒப்பந்தத்தில் (MPFA) கையெழுத்திட்டன; இதன் மூலம் சரிவுப் பாதையை முறைப்படி ஏற்றுக்கொண்டு, பணவீக்க இலக்கு நிர்ணயத்தை நிறுவனமயமாக்க இரு அமைப்புகளும் உறுதியளித்தன. भारत सरकार और RBI ने 20 फरवरी 2015 को ऐतिहासिक मौद्रिक नीति ढांचा समझौते (MPFA) पर हस्ताक्षर किए, जिससे ग्लाइड पाथ को औपचारिक रूप से स्वीकार किया गया और दोनों संस्थानों ने संस्थागत मुद्रास्फीति लक्ष्यीकरण के प्रति अपनी प्रतिबद्धता जताई।

Legislative Architecture and Section 45ZA

சட்டக் கட்டமைப்பும் பிரிவு 45ZA-வும் विधायी संरचना और धारा 45ZA

Statutory backing followed in May 2016 through the Finance Act, 2016, which amended the Reserve Bank of India Act, 1934. The amendment inserted Chapter III-F (Sections 45Z to 45ZO) into the Act, giving inflation targeting permanent legal status. இதைத் தொடர்ந்து, 2016 மே மாதத்தில் இந்திய ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டம், 1934-ஐ (Reserve Bank of India Act, 1934) திருத்திய நிதிச் சட்டம், 2016 (Finance Act, 2016) மூலம் இதற்கு சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்டது. இத்திருத்தமானது அச்சட்டத்தில் அத்தியாயம் III-F-ஐ (பிரிவுகள் 45Z முதல் 45ZO வரை) இணைத்து, பணவீக்க இலக்கு நிர்ணய முறைக்கு நிரந்தர சட்ட அந்தஸ்தை அளித்தது. इसके बाद मई 2016 में वित्त अधिनियम, 2016 (Finance Act, 2016) के माध्यम से इसे वैधानिक दर्जा मिला, जिसने भारतीय रिज़र्व बैंक अधिनियम, 1934 (Reserve Bank of India Act, 1934) में संशोधन किया। इस संशोधन ने अधिनियम में अध्याय III-F (धारा 45Z से 45ZO) को शामिल किया, जिससे मुद्रास्फीति लक्ष्यीकरण को स्थायी कानूनी दर्जा प्राप्त हुआ।

The foundation of this framework rests on Section 45ZA of the RBI Act: இக்கட்டமைப்பின் அடித்தளம் RBI சட்டத்தின் பிரிவு 45ZA-வின் மீது அமைந்துள்ளது: इस ढांचे की नींव RBI अधिनियम की धारा 45ZA पर आधारित है:

• Mandate: The Central Government, in consultation with the Reserve Bank, determines the inflation target in terms of the Consumer Price Index once every five years. அதிகார ஆணை: மத்திய அரசு, ரிசர்வ் வங்கியுடன் கலந்தாலோசித்து, ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நுகர்வோர் விலை குறியீட்டின் அடிப்படையில் பணவீக்க இலக்கை நிர்ணயிக்கிறது. जनादेश: केंद्र सरकार, रिज़र्व बैंक के परामर्श से, प्रत्येक पांच वर्ष में एक बार उपभोक्ता मूल्य सूचकांक (CPI) के संदर्भ में मुद्रास्फीति लक्ष्य निर्धारित करती है।

• Gazette Notification: The target and its acceptable tolerance limits are published officially in the Gazette of India. அரசிதழ் அறிவிப்பு: இந்த இலக்கும் அதன் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய சகிப்புத்தன்மை வரம்புகளும் இந்திய அரசிதழில் (Gazette of India) அதிகாரப்பூர்வமாக வெளியிடப்படுகின்றன. राजपत्र अधिसूचना: इस लक्ष्य और इसकी स्वीकार्य टॉलरेंस सीमाओं को आधिकारिक रूप से भारत के राजपत्र (Gazette of India) में प्रकाशित किया जाता है।

• Review Cycle: The five-year cycle ensures regular re-examination of the economy’s structural growth capacity and inflation dynamics. மறுஆய்வு சுழற்சி: இந்த ஐந்தாண்டு சுழற்சியானது பொருளாதாரத்தின் கட்டமைப்பு ரீதியான வளர்ச்சித் திறன் மற்றும் பணவீக்க இயக்கவியலைத் தொடர்ந்து மறுஆய்வு செய்வதை உறுதி செய்கிறது. समीक्षा चक्र: यह पांच-वर्षीय चक्र अर्थव्यवस्था की संरचनात्मक विकास क्षमता और मुद्रास्फीति की गतिशीलता की नियमित पुनः जांच सुनिश्चित करता है।

The Central Government issued the first formal statutory notification under Section 45ZA on August 5, 2016 (Notification S.O. 2642(E)), setting the retail inflation target at 4 percent with a tolerance band of plus or minus 2 percent for the period ending March 31, 2021. Following a comprehensive review, the government reaffirmed this target through a second notification on March 31, 2021 (Notification S.O. 1422(E)), keeping the identical 4 percent target and tolerance band active until March 31, 2026. மத்திய அரசு பிரிவு 45ZA-வின் கீழ் முதல் முறையான சட்டப்பூர்வ அறிவிப்பை 2016 ஆகஸ்ட் 5 அன்று வெளியிட்டது (அறிவிக்கை S.O. 2642(E)); இது 2021 மார்ச் 31 உடன் முடிவடையும் காலத்திற்கு, கூட்டல் அல்லது கழித்தல் 2 சதவீத சகிப்புத்தன்மை வரம்புடன் கூடிய 4 சதவீத சில்லறைப் பணவீக்க இலக்கை நிர்ணயித்தது. ஒரு விரிவான மறுஆய்வுக்குப் பிறகு, அரசு 2021 மார்ச் 31 அன்று இரண்டாவது அறிவிக்கையின் மூலம் (அறிவிக்கை S.O. 1422(E)) இந்த இலக்கை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தி, அதே 4 சதவீத இலக்கையும் சகிப்புத்தன்மை வரம்பையும் 2026 மார்ச் 31 வரை நீட்டித்தது. केंद्र सरकार ने 31 मार्च 2021 को समाप्त होने वाली अवधि के लिए प्लस या माइनस 2 प्रतिशत के टॉलरेंस बैंड के साथ खुदरा मुद्रास्फीति लक्ष्य को 4 प्रतिशत निर्धारित करते हुए, 5 अगस्त 2016 को धारा 45ZA के तहत पहली औपचारिक वैधानिक अधिसूचना (अधिसूचना S.O. 2642(E)) जारी की। एक व्यापक समीक्षा के बाद, सरकार ने 31 मार्च 2021 को एक दूसरी अधिसूचना (अधिसूचना S.O. 1422(E)) के माध्यम से इसी लक्ष्य की पुनः पुष्टि की, जिससे समान 4 प्रतिशत लक्ष्य और टॉलरेंस बैंड 31 मार्च 2026 तक प्रभावी रहा।

Target Parameters and Index Selection

இலக்கு அளபுருக்கள் மற்றும் குறியீட்டுத் தேர்வு लक्ष्य पैरामीटर और सूचकांक का चयन

The statutory framework defines both the precise price index used to gauge inflation and the numeric tolerance boundaries within which the central bank must operate. பணவீக்கத்தை அளவிடுவதற்குப் பயன்படும் துல்லியமான விலைக் குறியீடு மற்றும் மத்திய வங்கி செயல்பட வேண்டிய எண்சார்ந்த சகிப்புத்தன்மை வரம்புகள் ஆகிய இரண்டையுமே இச்சட்டப்பூர்வக் கட்டமைப்பு வரையறுக்கிறது. यह वैधानिक ढांचा मुद्रास्फीति को मापने के लिए उपयोग किए जाने वाले सटीक मूल्य सूचकांक और उन संख्यात्मक टॉलरेंस सीमाओं (tolerance boundaries) दोनों को परिभाषित करता है जिनके भीतर केंद्रीय बैंक को काम करना होता है।

The Anchor Index: Headline CPI-Combined

நங்கூரக் குறியீடு: ஒருங்கிணைந்த தலைப்பு CPI (Headline CPI-Combined) आधार सूचकांक: हेडलाइन CPI-कंबाइंड

India’s inflation target is anchored strictly to the Consumer Price Index Combined (CPI-Combined), with Base Year 2012=100. The index is compiled and released on the 12th of every month by the National Statistical Office (NSO) under the Ministry of Statistics and Programme Implementation (MoSPI). இந்தியாவின் பணவீக்க இலக்கு அடிப்படை ஆண்டு 2012=100 கொண்ட ஒருங்கிணைந்த நுகர்வோர் விலை குறியீட்டுடன் (CPI-Combined) கண்டிப்பாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இக்குறியீடு புள்ளியியல் மற்றும் திட்ட அமலாக்க அமைச்சகத்தின் (MoSPI) கீழ் இயங்கும் தேசிய புள்ளியியல் அலுவலகத்தால் (NSO) ஒவ்வொரு மாதமும் 12 ஆம் தேதி தொகுக்கப்பட்டு வெளியிடப்படுகிறது. भारत का मुद्रास्फीति लक्ष्य पूरी तरह से उपभोक्ता मूल्य सूचकांक संयुक्त (CPI-Combined) पर आधारित है, जिसका आधार वर्ष 2012=100 है। यह सूचकांक सांख्यिकी और कार्यक्रम कार्यान्वयन मंत्रालय (MoSPI) के तहत राष्ट्रीय सांख्यिकी कार्यालय (NSO) द्वारा प्रत्येक महीने की 12 तारीख को संकलित और जारी किया जाता है।

The framework deliberately chose Headline CPI-Combined over other price metrics: பிற விலைக் குறியீடுகளைக் காட்டிலும் ஒருங்கிணைந்த தலைப்பு CPI-ஐ இக்கட்டமைப்பு திட்டமிட்டே தேர்ந்தெடுத்தது: इस ढांचे ने अन्य मूल्य पैमानों की तुलना में सोच-समझकर हेडलाइन CPI-कंबाइंड को चुना:

• CPI-Combined over WPI: The Wholesale Price Index (WPI) tracks goods transactions at the wholesale level and excludes services entirely. Because services represent more than 50 percent of India’s Gross Domestic Product (GDP), WPI failed to reflect true domestic economic activity. In contrast, CPI measures retail prices paid by end consumers across both rural and urban India, capturing essential services like healthcare, education, transport, and housing. WPI-ஐ விட CPI-Combined தேர்வு: மொத்த விற்பனை விலை குறியீடு (WPI) மொத்த விற்பனை மட்டத்திலான சரக்கு பரிவர்த்தனைகளை மட்டுமே கண்காணிக்கிறது, சேவைகளை முற்றிலும் விலக்கிவிடுகிறது. இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) சேவைகள் 50 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக இருப்பதால், உண்மையான உள்நாட்டுப் பொருளாதார நடவடிக்கைகளை WPI பிரதிபலிக்கத் தவறிவிட்டது. இதற்கு மாறாக, CPI கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள இறுதி நுகர்வோரால் செலுத்தப்படும் சில்லறை விலைகளை அளவிடுவதோடு, மருத்துவம், கல்வி, போக்குவரத்து மற்றும் வீட்டுவசதி போன்ற அத்தியாவசிய சேவைகளையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. WPI की तुलना में CPI-कंबाइंड: थोक मूल्य सूचकांक (WPI) केवल थोक स्तर पर वस्तुओं के लेन-देन को ट्रैक करता है और सेवाओं को पूरी तरह से बाहर रखता है। चूंकि सेवाएं भारत के सकल घरेलू उत्पाद (GDP) के 50 प्रतिशत से अधिक का प्रतिनिधित्व करती हैं, इसलिए WPI वास्तविक घरेलू आर्थिक गतिविधि को दर्शाने में विफल रहा। इसके विपरीत, CPI ग्रामीण और शहरी दोनों क्षेत्रों में अंतिम उपभोक्ताओं द्वारा भुगतान की जाने वाली खुदरा कीमतों को मापता है, जिसमें स्वास्थ्य सेवा, शिक्षा, परिवहन और आवास जैसी आवश्यक सेवाएं शामिल हैं।

• Headline CPI over Core CPI: Core CPI strips out food and fuel prices to isolate underlying demand pressures. However, food and beverages alone account for approximately 45.86 percent of India’s CPI consumption basket, while fuel and light account for 6.84 percent. Together, food and energy represent over half of an average household’s monthly budget. Targeting Core CPI would ignore the real expenses that shape public inflation expectations and wage demands. கோர் CPI-ஐ விட தலைப்பு CPI தேர்வு: அடிப்படைக் தேவை அழுத்தங்களைத் தனிமைப்படுத்திக் காட்டுவதற்காக, கோர் CPI (Core CPI) உணவு மற்றும் எரிபொருள் விலைகளை விலக்கி விடுகிறது. எனினும், இந்தியாவின் CPI நுகர்வு கூடையில் உணவு மற்றும் பானங்கள் மட்டுமே சுமார் 45.86 சதவீதமாகவும், எரிபொருள் மற்றும் விளக்குகள் 6.84 சதவீதமாகவும் உள்ளன. இரண்டும் சேர்ந்து, ஒரு சராசரி குடும்பத்தின் மாதாந்திர வரவு செலவுத் திட்டத்தில் பாதிக்கும் மேலாக உணவு மற்றும் ஆற்றல் தேவைகளே உள்ளன. எனவே கோர் CPI-ஐ இலக்காகக் கொள்வது, பொதுமக்களின் பணவீக்க எதிர்பார்ப்புகளையும் ஊதியக் கோரிக்கைகளையும் வடிவமைக்கும் உண்மையான செலவுகளைப் புறக்கணிப்பதாகிவிடும். कोर CPI की तुलना में हेडलाइन CPI: मुख्य मांग दबावों को अलग करने के लिए कोर CPI (Core CPI) में से खाद्य और ईंधन की कीमतों को हटा दिया जाता है। हालांकि, भारत के CPI उपभोग बास्केट में अकेले खाद्य और पेय पदार्थों की हिस्सेदारी लगभग 45.86 प्रतिशत है, जबकि ईंधन और प्रकाश की हिस्सेदारी 6.84 प्रतिशत है। भोजन और ऊर्जा मिलकर एक औसत परिवार के मासिक बजट के आधे से अधिक हिस्से का प्रतिनिधित्व करते हैं। कोर CPI को लक्षित करने से उन वास्तविक खर्चों की अनदेखी होती, जो जनता की मुद्रास्फीति संबंधी अपेक्षाओं और वेतन मांगों को तय करते हैं।

While the RBI closely analyzes Core CPI to monitor demand pressures, Headline CPI remains the sole legal target because it mirrors the actual cost of living. தேவை அழுத்தங்களைக் கண்காணிக்க RBI கோர் CPI-ஐ உன்னிப்பாக ஆய்வு செய்தாலும், உண்மையான வாழ்க்கைச் செலவைப் பிரதிபலிப்பதால் தலைப்பு CPI மட்டுமே ஒரே சட்டப்பூர்வ இலக்காகத் தொடர்கிறது. यद्यपि RBI मांग के दबाव पर नज़र रखने के लिए कोर CPI का बारीकी से विश्लेषण करता है, लेकिन हेडलाइन CPI ही एकमात्र कानूनी लक्ष्य बना हुआ है क्योंकि यह वास्तविक जीवन-यापन की लागत को दर्शाता है।

The 4 Percent Target and the Tolerance Band

4 சதவீத இலக்கும் சகிப்புத்தன்மை வரம்பும் 4 प्रतिशत का लक्ष्य और टॉलरेंस बैंड (Tolerance Band)

The statutory framework fixes the inflation target at 4 percent, bounded by a symmetric tolerance band of plus or minus 2 percent: இச்சட்டப்பூர்வக் கட்டமைப்பு பணவீக்க இலக்கை 4 சதவீதமாக நிர்ணயித்துள்ளது; இது கூட்டல் அல்லது கழித்தல் 2 சதவீதம் என்ற சமச்சீரான சகிப்புத்தன்மை வரம்பிற்குள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது: यह वैधानिक ढांचा प्लस या माइनस 2 प्रतिशत के एक सममित (symmetric) टॉलरेंस बैंड के साथ मुद्रास्फीति लक्ष्य को 4 प्रतिशत पर निर्धारित करता है:

• Target Rate: 4.0 percent இலக்கு விகிதம்: 4.0 சதவீதம் लक्ष्य दर: 4.0 प्रतिशत

• Upper Tolerance Limit: 6.0 percent உச்சக்கட்ட சகிப்புத்தன்மை வரம்பு: 6.0 சதவீதம் ऊपरी टॉलरेंस सीमा: 6.0 प्रतिशत

• Lower Tolerance Limit: 2.0 percent குறைந்தபட்ச சகிப்புத்தன்மை வரம்பு: 2.0 சதவீதம் निचली टॉलरेंस सीमा: 2.0 प्रतिशत

• Target Range: 2.0 percent to 6.0 percent இலக்கு வரம்பு: 2.0 சதவீதம் முதல் 6.0 சதவீதம் வரை लक्ष्य दायरा: 2.0 प्रतिशत से 6.0 प्रतिशत

Why did policymakers select 4 percent instead of zero or 2 percent? In a rapidly developing economy like India, positive inflation is necessary to allow relative price adjustments, accommodate rising real wages, and attract productive capital. Research by the RBI in its Report on Currency and Finance (2020-21) confirmed that India’s long-term trend inflation converges naturally between 3.8 percent and 4.3 percent. பூஜ்ஜியம் அல்லது 2 சதவீதத்திற்குப் பதிலாக 4 சதவீதத்தை கொள்கை வகுப்பாளர்கள் ஏன் தேர்ந்தெடுத்தனர்? இந்தியாவைப் போன்ற வேகமாக வளரும் பொருளாதாரத்தில், ஒப்பீட்டு விலை மாற்றங்களைச் செயல்படுத்தவும், உயர்ந்து வரும் உண்மையான ஊதியங்களை ஈடுகட்டவும், ஆக்கப்பூர்வமான மூலதனத்தை ஈர்க்கவும் மிதமான நேர்மறை பணவீக்கம் அவசியமாகும். RBI தனது நாணயம் மற்றும் நிதி குறித்த அறிக்கையில் (Report on Currency and Finance 2020-21) மேற்கொண்ட ஆராய்ச்சி, இந்தியாவின் நீண்டகாலப் பணவீக்கப் போக்கு இயல்பாகவே 3.8 சதவீதம் முதல் 4.3 சதவீதத்திற்குள் அமைவதனை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. नीति निर्माताओं ने शून्य या 2 प्रतिशत के बजाय 4 प्रतिशत को क्यों चुना? भारत जैसी तेजी से विकासशील अर्थव्यवस्था में, सापेक्ष मूल्य समायोजन की अनुमति देने, बढ़ती वास्तविक मजदूरी को समायोजित करने और उत्पादक पूंजी को आकर्षित करने के लिए सकारात्मक मुद्रास्फीति आवश्यक है। अपनी करेंसी एंड फाइनेंस रिपोर्ट (2020-21) में RBI के शोध ने पुष्टि की कि भारत की दीर्घकालिक रुझान मुद्रास्फीति स्वाभाविक रूप से 3.8 प्रतिशत और 4.3 प्रतिशत के बीच केंद्रित होती है।

The tolerance band of plus or minus 2 percent provides an essential buffer. Inflation persistently above 6 percent acts as a regressive tax on low-income households, impairs savings, and dampens capital investment. Conversely, inflation slipping below 2 percent signals weak consumer demand, excess idle capacity, and the threat of economic stagnation. கூட்டல் அல்லது கழித்தல் 2 சதவீத சகிப்புத்தன்மை வரம்பு அவசியமானதொரு பாதுகாப்பை வழங்குகிறது. தொடர்ந்து 6 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக இருக்கும் பணவீக்கம், குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்கள் மீது சுமத்தப்படும் மறைமுக வரியாகச் செயல்பட்டு, சேமிப்புகளைப் பாதித்து, மூலதன முதலீட்டையும் முடக்குகிறது. மாறாக, பணவீக்கம் 2 சதவீதத்திற்குக் கீழ் குறைவது பலவீனமான நுகர்வோர் தேவை, தேங்கிக் கிடக்கும் உபரி உற்பத்தித் திறன் மற்றும் பொருளாதாரத் தேக்கத்தின் அச்சுறுத்தலைக் குறிக்கிறது. प्लस या माइनस 2 प्रतिशत का टॉलरेंस बैंड एक आवश्यक बफर प्रदान करता है। लगातार 6 प्रतिशत से ऊपर रहने वाली मुद्रास्फीति कम आय वाले परिवारों पर एक प्रतिगामी कर (regressive tax) के रूप में कार्य करती है, बचत को नुकसान पहुंचाती है और पूंजी निवेश को धीमा करती है। इसके विपरीत, 2 प्रतिशत से नीचे फिसलती मुद्रास्फीति कमजोर उपभोक्ता मांग, अतिरिक्त अप्रयुक्त क्षमता और आर्थिक ठहराव के खतरे का संकेत देती है।

Analogy · The Air Conditioner Comfort Band Expand analogy

Think of the Flexible Inflation Targeting Framework like setting an air conditioner thermostat at 24 degrees Celsius, with an acceptable comfort band between 22 degrees and 26 degrees Celsius. The central target of 24 degrees maintains an ideal room climate. Temporary heat drafts from an opened door represent short-lived price shocks that the system accommodates without strain. However, if the room temperature remains stubbornly stuck above 26 degrees or plunges below 22 degrees, the unit must adjust its output deliberately to restore the desired temperature.

The “Flexible” Mandate and Shock Absorption

”நெகிழ்வான” அதிகார ஆணையும் அதிர்ச்சித் தணிப்பும் ”लचीला” जनादेश और झटकों को सहने की क्षमता (Shock Absorption)

Unlike strict inflation targeting regimes that focus solely on price metrics regardless of output costs, India operates a flexible framework. The Preamble of the RBI Act explicitly directs the central bank “to maintain price stability while keeping in mind the objective of growth.” This creates a dual mandate where price stability serves as the primary prerequisite for sustainable economic expansion. உற்பத்திச் செலவுகளைப் பொருட்படுத்தாமல் விலைக் குறியீடுகளை மட்டுமே மையமாகக் கொண்டு செயல்படும் கடுமையான பணவீக்க இலக்கு நிர்ணய முறைகளைப் போலன்றி, இந்தியா ஒரு நெகிழ்வான கட்டமைப்பைச் செயல்படுத்துகிறது. “பொருளாதார வளர்ச்சியின் நோக்கத்தை மனதில் கொண்டு விலை நிலைத்தன்மையைப் பேண வேண்டும்” என்று RBI சட்டத்தின் முகப்புரை (Preamble) மத்திய வங்கிக்கு வெளிப்படையாக வழிகாட்டுகிறது. இது ஒரு இரட்டை அதிகார ஆணையை (dual mandate) உருவாக்குகிறது; இதில் நிலையான பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு விலை நிலைத்தன்மையே முதன்மையான முன்நிபந்தனையாகச் செயல்படுகிறது. कड़े मुद्रास्फीति लक्ष्यीकरण शासनों के विपरीत, जो उत्पादन लागतों की परवाह किए बिना केवल मूल्य पैमानों पर ध्यान केंद्रित करते हैं, भारत एक लचीले ढांचे का संचालन करता है। RBI अधिनियम की प्रस्तावना स्पष्ट रूप से केंद्रीय बैंक को “विकास के उद्देश्य को ध्यान में रखते हुए मूल्य स्थिरता बनाए रखने” का निर्देश देती है। यह एक दोहरा जनादेश तैयार करता है जिसमें मूल्य स्थिरता सतत आर्थिक विस्तार के लिए प्राथमिक पूर्व-शर्त के रूप में कार्य करती है।

Absorbing Transitory Supply Shocks

தற்காலிக விநியோக அதிர்ச்சிகளைத் தணித்தல் अस्थायी आपूर्ति झटकों को समाहित करना

Developing economies encounter frequent supply-side bottlenecks. In India, agricultural production depends heavily on the southwest monsoon. Unseasonal rains, prolonged dry spells, and pest infestations frequently trigger sudden price spikes in perishable commodities like tomatoes, onions, and edible oils. Similarly, global crude oil disruptions directly raise domestic fuel costs. வளரும் பொருளாதாரங்கள் அடிக்கடி விநியோகத் தரப்புத் தடைகளை எதிர்கொள்கின்றன. இந்தியாவில், விவசாய உற்பத்தி தென்மேற்குப் பருவமழையை பெரிதும் நம்பியுள்ளது. பருவம் தவறிய மழை, நீண்ட வறட்சி மற்றும் பூச்சித் தாக்குதல்கள் தக்காளி, வெங்காயம் மற்றும் சமையல் எண்ணெய் போன்ற எளிதில் அழுகக்கூடிய பொருட்களின் விலைகளில் திடீர் உயர்வை அடிக்கடி ஏற்படுத்துகின்றன. இதேபோல், உலகளாவிய கச்சா எண்ணெய் விநியோகத் தடைகள் உள்நாட்டு எரிபொருள் விலையை நேரடியாக உயர்த்துகின்றன. विकासशील अर्थव्यवस्थाओं को अक्सर आपूर्ति-पक्ष की बाधाओं का सामना करना पड़ता है। भारत में, कृषि उत्पादन काफी हद तक दक्षिण-पश्चिम मानसून पर निर्भर करता है। बेमौसम बारिश, लंबे समय तक सूखा और कीटों के प्रकोप से टमाटर, प्याज और खाद्य तेल जैसी जल्दी खराब होने वाली वस्तुओं की कीमतों में अचानक तेजी आ जाती है। इसी प्रकार, वैश्विक कच्चे तेल की आपूर्ति में व्यवधान सीधे घरेलू ईंधन लागत को बढ़ा देता है।

Monetary policy tools influence aggregate demand by adjusting credit availability and borrowing costs. They cannot build cold storage facilities, harvest vegetables, or extract crude oil. If the central bank responded to every brief harvest disruption by hiking interest rates, it would stifle commercial borrowing and slow factory production without solving the underlying supply shortage. பணவியல் கொள்கைக் கருவிகள் கடன் கிடைக்கும் தன்மை மற்றும் கடன் வாங்குவதற்கான செலவை மாற்றி அமைப்பதன் மூலம் மொத்தத் தேவையை மட்டுமே கட்டுப்படுத்துகின்றன. அவற்றால் குளிர்பதனக் கிடங்குகளைக் கட்டவோ, காய்கறிகளை அறுவடை செய்யவோ அல்லது கச்சா எண்ணெயை எடுக்கவோ முடியாது. ஒவ்வொரு குறுகிய கால அறுவடைப் பாதிப்புக்கும் வட்டி விகிதங்களை உயர்த்தி மத்திய வங்கி பதிலளித்தால், அது அடிப்படை விநியோகப் பற்றாக்குறையைத் தீர்க்காமல் வர்த்தகக் கடன்களை முடக்கி தொழிற்சாலை உற்பத்தியையும் குறைத்துவிடும். मौद्रिक नीति के उपकरण ऋण की उपलब्धता और उधार लागत को समायोजित करके कुल मांग (aggregate demand) को प्रभावित करते हैं। वे कोल्ड स्टोरेज सुविधाएं नहीं बना सकते, सब्जियों की कटाई नहीं कर सकते या कच्चा तेल नहीं निकाल सकते। यदि केंद्रीय बैंक प्रत्येक छोटे फसल व्यवधान पर ब्याज दरों में वृद्धि करके प्रतिक्रिया देता, तो यह अंतर्निहित आपूर्ति की कमी को हल किए बिना वाणिज्यिक उधार को दबा देता और कारखानों के उत्पादन को धीमा कर देता।

Under the flexible framework, the central bank chooses to “look through” transient supply shocks. It allows temporary price spikes in volatile items to dissipate naturally as fresh harvests arrive or supply chains normalize. நெகிழ்வான கட்டமைப்பின் கீழ், மத்திய வங்கி தற்காலிக விநியோக அதிர்ச்சிகளைப் “பொருட்படுத்தாமல் கடந்து செல்ல” (“look through”) தேர்வு செய்கிறது. புதிய அறுவடைகள் சந்தைக்கு வரும்போதோ அல்லது விநியோகச் சங்கிலிகள் சீராகும்போதோ நிலையற்ற பொருட்களின் தற்காலிக விலை உயர்வு இயல்பாகவே தணிய இது அனுமதிக்கிறது. लचीले ढांचे के तहत, केंद्रीय बैंक अस्थायी आपूर्ति झटकों को “नज़रअंदाज़” (“look through”) करने का विकल्प चुनता है। यह नई फसलों के आने या आपूर्ति श्रृंखला सामान्य होने पर अस्थिर वस्तुओं की कीमतों में आए अस्थायी उछाल को स्वाभाविक रूप से समाप्त होने देता है।

Guarding Against Second-Round Effects

இரண்டாம் சுற்று விளைவுகளிலிருந்து பாதுகாத்தல் दूसरे दौर के प्रभावों (Second-Round Effects) से बचाव

While monetary authorities tolerate temporary supply disruptions, they remain vigilant against second-round effects. These occur when persistent food and fuel price hikes alter public perceptions. When workers demand higher wages to compensate for rising grocery bills, and manufacturers raise product prices to cover increased transportation costs, temporary price shocks transform into generalized inflation. பணவியல் ஒழுங்குமுறை அதிகாரிகள் தற்காலிக விநியோகத் தடைகளைப் பொறுத்துக்கொண்டாலும், இரண்டாம் சுற்று விளைவுகள் (second-round effects) குறித்து மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் இருக்கின்றனர். உணவு மற்றும் எரிபொருள் விலைகளில் ஏற்படும் தொடர்ச்சியான உயர்வு பொதுமக்களின் எண்ணப்போக்கை மாற்றும்போது இத்தகைய விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன. மளிகைப் பொருட்களின் விலை உயர்வை ஈடுகட்ட தொழிலாளர்கள் கூடுதல் ஊதியம் கோரும்போதும், அதிகரித்த போக்குவரத்துச் செலவுகளை ஈடுகட்ட உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் பொருட்களின் விலைகளை உயர்த்தும்போதும், தற்காலிக விலை அதிர்ச்சிகள் பரவலான பணவீக்கமாக உருவெடுக்கின்றன. यद्यपि मौद्रिक प्राधिकरण अस्थायी आपूर्ति व्यवधानों को सहन करते हैं, फिर भी वे दूसरे दौर के प्रभावों (second-round effects) के प्रति सतर्क रहते हैं। ये तब होते हैं जब खाद्य और ईंधन की कीमतों में लगातार वृद्धि जनता की धारणा को बदल देती है। जब श्रमिक किराने के बढ़ते बिलों की भरपाई के लिए अधिक मजदूरी की मांग करते हैं, और निर्माता बढ़ी हुई परिवहन लागत को कवर करने के लिए उत्पाद की कीमतें बढ़ाते हैं, तो अस्थायी मूल्य झटके सामान्य मुद्रास्फीति में बदल जाते हैं।

When supply disruptions persist long enough to threaten underlying Core CPI and shift long-term inflation expectations, the monetary authority steps in with interest rate hikes to anchor stability. விநியோகத் தடைகள் நீண்ட காலம் நீடித்து அடிப்படைக் கோர் CPI-க்கு அச்சுறுத்தலாகவும், நீண்டகாலப் பணவீக்க எதிர்பார்ப்புகளை மாற்றுவதாகவும் மாறும்போது, விலை நிலைத்தன்மையை நிலைநிறுத்த பணவியல் ஆணையம் வட்டி விகிதங்களை உயர்த்தி களமிறங்குகிறது. जब आपूर्ति में व्यवधान इतने लंबे समय तक बना रहता है कि वह अंतर्निहित कोर CPI के लिए खतरा बन जाए और दीर्घकालिक मुद्रास्फीति अपेक्षाओं को बदल दे, तब मौद्रिक प्राधिकरण स्थिरता सुनिश्चित करने के लिए ब्याज दरों में वृद्धि का कदम उठाता है।

The Statutory Failure Clause and Accountability (Section 45ZN)

சட்டப்பூர்வ தோல்வி விதியும் பொறுப்புணர்வும் (பிரிவு 45ZN) वैधानिक विफलता खंड और जवाबदेही (धारा 45ZN)

To prevent institutional complacency, the framework introduces an explicit legal accountability mechanism. Prior to 2016, the central bank faced no formal statutory penalties or reporting obligations if inflation drifted away from expected levels. நிறுவன மெத்தனத்தைத் தடுப்பதற்காக, இக்கட்டமைப்பு ஒரு வெளிப்படையான சட்டப்பூர்வ பொறுப்புணர்வு வழிமுறையை அறிமுகப்படுத்துகிறது. 2016 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னர், பணவீக்கம் எதிர்பார்க்கப்பட்ட அளவிலிருந்து விலகிச் சென்றால் மத்திய வங்கி எந்தவொரு முறையான சட்டப்பூர்வ அபராதங்களையோ அல்லது அறிக்கை சமர்ப்பிக்கும் கடப்பாடுகளையோ எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கவில்லை. संस्थागत शिथिलता को रोकने के लिए, यह ढांचा एक स्पष्ट कानूनी जवाबदेही तंत्र प्रस्तुत करता है। 2016 से पहले, यदि मुद्रास्फीति अपेक्षित स्तरों से भटक जाती थी, तो केंद्रीय बैंक पर कोई औपचारिक वैधानिक दंड या रिपोर्टिंग दायित्व नहीं था।

Legal Definition of Failure

தோல்வி என்பதற்கான சட்டப்பூர்வ விளக்கம் विफलता की कानूनी परिभाषा

Under Section 45ZN of the Reserve Bank of India Act, 1934, read with Regulation 7 of the RBI Monetary Policy Committee and Monetary Policy Process Regulations, 2016, a formal policy failure occurs if: இந்திய ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டம், 1934-ன் பிரிவு 45ZN மற்றும் RBI பணவியல் கொள்கைக் குழு மற்றும் பணவியல் கொள்கை செயல்முறை ஒழுங்குமுறைகள், 2016-ன் ஒழுங்குமுறை 7 ஆகியவற்றின்படி, பின்வரும் சூழ்நிலைகளில் ஒரு முறையான கொள்கைத் தோல்வி ஏற்பட்டதாகக் கருதப்படும்: भारतीय रिज़र्व बैंक अधिनियम, 1934 की धारा 45ZN और RBI मौद्रिक नीति समिति एवं मौद्रिक नीति प्रक्रिया विनियम, 2016 के विनियम 7 (Regulation 7) के तहत, औपचारिक नीतिगत विफलता तब मानी जाती है जब:

1. Average headline CPI inflation is more than the upper tolerance level of 6.0 percent for any three consecutive quarters, or சராசரி தலைப்பு CPI பணவீக்கம் தொடர்ந்து மூன்று காலாண்டுகளுக்கு உச்சக்கட்ட சகிப்புத்தன்மை வரம்பான 6.0 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக இருக்கும்போது, அல்லது औसत हेडलाइन CPI मुद्रास्फीति किसी भी लगातार तीन तिमाहियों के लिए 6.0 प्रतिशत की ऊपरी टॉलरेंस सीमा से अधिक हो, या

2. Average headline CPI inflation is less than the lower tolerance level of 2.0 percent for any three consecutive quarters. சராசரி தலைப்பு CPI பணவீக்கம் தொடர்ந்து மூன்று காலாண்டுகளுக்கு குறைந்தபட்ச சகிப்புத்தன்மை வரம்பான 2.0 சதவீதத்திற்கும் குறைவாக இருக்கும்போது. औसत हेडलाइन CPI मुद्रास्फीति किसी भी लगातार तीन तिमाहियों के लिए 2.0 प्रतिशत की निचली टॉलरेंस सीमा से कम हो।

A breach in an individual month or a single quarter does not constitute a legal failure. The requirement of three consecutive quarters recognizes the transmission lags of monetary policy and prevents knee-jerk administrative actions during short-lived external shocks. ஒரு தனிப்பட்ட மாதத்திலோ அல்லது ஒரேயொரு காலாண்டிலோ இந்த வரம்பு மீறப்படுவது சட்டப்பூர்வ தோல்வியாகக் கருதப்படாது. தொடர்ந்து மூன்று காலாண்டுகள் என்ற நிபந்தனையானது, பணவியல் கொள்கையின் தாக்க காலதாமதத்தை (transmission lags) அங்கீகரிப்பதோடு, குறுகிய கால வெளிப்புற அதிர்ச்சிகளின் போது அவசர நிர்வாக நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுவதையும் தடுக்கிறது. किसी एक महीने या एकल तिमाही में सीमा का उल्लंघन कानूनी विफलता नहीं माना जाता है। लगातार तीन तिमाहियों की अनिवार्यता मौद्रिक नीति के संचरण में लगने वाले समय (transmission lags) को स्वीकार करती है और अल्पकालिक बाहरी झटकों के दौरान जल्दबाजी में की जाने वाली प्रशासनिक कार्रवाइयों को रोकती है।

Mandated Reporting Requirements

கட்டாய அறிக்கை சமர்ப்பிக்கும் தேவைகள் अनिवार्य रिपोर्टिंग आवश्यकताएं

When a failure condition occurs, the Secretary to the Monetary Policy Committee must convene a dedicated meeting under Regulation 7. The Bank is legally mandated to submit a comprehensive written report directly to the Central Government detailing three specific items: தோல்விக்கான சூழ்நிலை ஏற்படும் போது, ஒழுங்குமுறை 7-ன் கீழ் பணவியல் கொள்கைக் குழுவின் (MPC) செயலாளர் இதற்கான பிரத்யேகக் கூட்டத்தைக் கூட்ட வேண்டும். மூன்று குறிப்பிட்ட விவரங்களை உள்ளடக்கிய விரிவான எழுத்துப்பூர்வ அறிக்கையை மத்திய அரசிடம் நேரடியாகச் சமர்ப்பிக்க ரிசர்வ் வங்கி சட்டப்பூர்வமாகக் கடமைப்பட்டுள்ளது: जब विफलता की स्थिति उत्पन्न होती है, तो मौद्रिक नीति समिति (MPC) के सचिव को विनियम 7 के तहत एक विशेष बैठक बुलानी होती है। बैंक कानूनी रूप से तीन विशिष्ट बिंदुओं का विवरण देते हुए सीधे केंद्र सरकार को एक व्यापक लिखित रिपोर्ट प्रस्तुत करने के लिए बाध्य है:

• Root Causes: The exact domestic and international factors responsible for the failure to achieve the inflation target. மூலக் காரணங்கள்: பணவீக்க இலக்கை அடைவதில் ஏற்பட்ட தோல்விக்கு காரணமான துல்லியமான உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச காரணிகள். मूल कारण: मुद्रास्फीति लक्ष्य को प्राप्त करने में विफलता के लिए जिम्मेदार सटीक घरेलू और अंतरराष्ट्रीय कारक।

• Remedial Measures: The specific policy actions, liquidity adjustments, or regulatory steps proposed to correct the imbalance. நிவாரண நடவடிக்கைகள்: இந்தச் சமநிலையின்மையை சரிசெய்வதற்காக முன்மொழியப்பட்ட குறிப்பிட்ட கொள்கை நடவடிக்கைகள், பணப்புழக்க மாற்றங்கள் அல்லது ஒழுங்குமுறை படிகள். उपचारात्मक उपाय: इस असंतुलन को ठीक करने के लिए प्रस्तावित विशिष्ट नीतिगत कार्रवाइयां, तरलता समायोजन या विनियामक कदम।

• Restoration Timeline: A realistic time estimate within which the remedial actions will bring inflation back to the target band. மீட்புக் காலக்கெடு: நிவாரண நடவடிக்கைகள் மூலம் பணவீக்கத்தை மீண்டும் இலக்கு வரம்பிற்குள் கொண்டுவருவதற்கான எதார்த்தமான கால மதிப்பீடு. पुनर्प्राप्ति समयसीमा: एक यथार्थवादी समय का अनुमान जिसके भीतर उपचारात्मक कार्रवाइयां मुद्रास्फीति को वापस लक्ष्य बैंड में ले आएंगी।

The statutory framework does not provide for the public release of this specific failure report, keeping the communication confidential between the Reserve Bank and the Ministry of Finance. இக்குறிப்பிட்ட தோல்வி அறிக்கையைப் பகிரங்கமாக வெளியிட இச்சட்டப்பூர்வக் கட்டமைப்பு வழிவகை செய்யவில்லை; இதனால் ரிசர்வ் வங்கிக்கும் நிதி அமைச்சகத்திற்கும் இடையிலான இத்தொடர்பு ரகசியமாகவே வைக்கப்படுகிறது. यह वैधानिक ढांचा इस विशिष्ट विफलता रिपोर्ट को सार्वजनिक करने का प्रावधान नहीं करता है, जिससे रिज़र्व बैंक और वित्त मंत्रालय के बीच यह संचार गोपनीय रहता है।

The Historic 2022 Failure Precedent

வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க 2022 தோல்வி முன்னுதாரணம் 2022 की विफलता की ऐतिहासिक मिसाल

The accountability clause faced its first real-world test in 2022. Following global supply chain bottlenecks and geopolitical conflict in Eastern Europe, international crude oil, fertilizer, and edible oil prices surged globally. இப்பொறுப்புணர்வு விதி 2022 ஆம் ஆண்டில் தனது முதல் நடைமுறை சோதனையை எதிர்கொண்டது. உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலித் தடங்கல்கள் மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பாவில் ஏற்பட்ட புவிசார் அரசியல் மோதலைத் தொடர்ந்து, சர்வதேச அளவில் கச்சா எண்ணெய், உரங்கள் மற்றும் சமையல் எண்ணெய் ஆகியவற்றின் விலைகள் விண்ணைத் தொட்டன. जवाबदेही खंड को 2022 में अपनी पहली वास्तविक परीक्षा का सामना करना पड़ा। वैश्विक आपूर्ति श्रृंखला की बाधाओं और पूर्वी यूरोप में भू-राजनीतिक संघर्ष के बाद, अंतरराष्ट्रीय स्तर पर कच्चे तेल, उर्वरक और खाद्य तेल की कीमतों में भारी उछाल आया।

In India, average retail inflation breached the 6.0 percent upper tolerance ceiling for three successive quarters: இந்தியாவில், சராசரி சில்லறைப் பணவீக்கம் தொடர்ந்து மூன்று காலாண்டுகளுக்கு 6.0 சதவீத உச்சக்கட்ட சகிப்புத்தன்மை வரம்பை மீறியது: भारत में, औसत खुदरा मुद्रास्फीति लगातार तीन तिमाहियों तक 6.0 प्रतिशत की ऊपरी टॉलरेंस सीमा को पार कर गई:

• Quarter 4 of FY 2021-22 (January to March 2022) 2021-22 நிதியாண்டின் 4-வது காலாண்டு (ஜனவரி முதல் மார்ச் 2022 வரை) वित्त वर्ष 2021-22 की चौथी तिमाही (Q4) (जनवरी से मार्च 2022)

• Quarter 1 of FY 2022-23 (April to June 2022) 2022-23 நிதியாண்டின் 1-வது காலாண்டு (ஏப்ரல் முதல் ஜூன் 2022 வரை) वित्त वर्ष 2022-23 की पहली तिमाही (Q1) (अप्रैल से जून 2022)

• Quarter 2 of FY 2022-23 (July to September 2022) 2022-23 நிதியாண்டின் 2-வது காலாண்டு (ஜூலை முதல் செப்டம்பர் 2022 வரை) वित्त वर्ष 2022-23 की दूसरी तिमाही (Q2) (जुलाई से सितंबर 2022)

Because inflation remained above the upper limit for three consecutive quarters, the RBI invoked Section 45ZN for the first time since the framework’s inception. On November 3, 2022, the Monetary Policy Committee held an off-cycle meeting under Regulation 7 to approve its formal report to the Central Government, demonstrating the institutional credibility and accountability embedded in the law. பணவீக்கம் தொடர்ந்து மூன்று காலாண்டுகளுக்கு உச்ச வரம்பிற்கு மேல் நீடித்ததால், இக்கட்டமைப்பு தொடங்கப்பட்டதிலிருந்து முதல்முறையாக RBI பிரிவு 45ZN-ஐ அமல்படுத்தியது. மத்திய அரசுக்கு சமர்ப்பிக்க வேண்டிய முறையான அறிக்கைக்கு ஒப்புதல் அளிப்பதற்காக, 2022 நவம்பர் 3 அன்று ஒழுங்குமுறை 7-ன் கீழ் பணவியல் கொள்கைக் குழு வழக்கத்திற்கு மாறானதொரு சிறப்புக் கூட்டத்தைக் கூட்டியது; இது சட்டத்தில் பொதிந்துள்ள நிறுவன நம்பகத்தன்மையையும் பொறுப்புணர்வையும் வெளிப்படுத்தியது. चूंकि मुद्रास्फीति लगातार तीन तिमाहियों तक ऊपरी सीमा से अधिक बनी रही, इसलिए RBI ने इस ढांचे की शुरुआत के बाद से पहली बार धारा 45ZN को लागू किया। 3 नवंबर 2022 को, MPC ने केंद्र सरकार को अपनी औपचारिक रिपोर्ट को मंजूरी देने के लिए विनियम 7 के तहत एक विशेष (off-cycle) बैठक आयोजित की, जिसने कानून में निहित संस्थागत विश्वसनीयता और जवाबदेही को प्रदर्शित किया।

Key Takeaways

முக்கியக் குறிப்புகள் मुख्य बिंदु (Key Takeaways)

• The Flexible Inflation Targeting Framework (FITF) was institutionalized following the recommendations of the Dr. Urjit Patel Committee (2014) and given statutory backing through the Finance Act, 2016, which inserted Chapter III-F into the RBI Act, 1934. டாக்டர் உர்ஜித் படேல் கமிட்டியின் (2014) பரிந்துரைகளைத் தொடர்ந்து நெகிழ்வான பணவீக்க இலக்குக் கட்டமைப்பு (FITF) நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது; மேலும் RBI சட்டம், 1934-ல் அத்தியாயம் III-F-ஐ இணைத்த நிதிச் சட்டம், 2016-ன் மூலம் இதற்கு சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்டது. डॉ. उर्जित पटेल समिति (2014) की सिफारिशों के बाद लचीले मुद्रास्फीति लक्ष्यीकरण ढांचे (FITF) को संस्थागत रूप दिया गया और वित्त अधिनियम, 2016 के माध्यम से वैधानिक समर्थन दिया गया, जिसने RBI अधिनियम, 1934 में अध्याय III-F को शामिल किया।

• The statutory anchor is Headline CPI-Combined (Base Year 2012=100) published monthly by the National Statistical Office (NSO) under MoSPI, chosen because retail prices directly mirror household consumption and expectations. இதன் சட்டப்பூர்வ நங்கூரமாக MoSPI-ன் கீழ் இயங்கும் தேசிய புள்ளியியல் அலுவலகத்தால் (NSO) மாதந்தோறும் வெளியிடப்படும் ஒருங்கிணைந்த தலைப்பு CPI (அடிப்படை ஆண்டு 2012=100) விளங்குகிறது; சில்லறை விலைகள் குடும்ப நுகர்வையும் மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளையும் நேரடியாகப் பிரதிபலிப்பதால் இது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. वैधानिक आधार हेडलाइन CPI-कंबाइंड (आधार वर्ष 2012=100) है, जिसे MoSPI के तहत राष्ट्रीय सांख्यिकी कार्यालय (NSO) द्वारा मासिक रूप से प्रकाशित किया जाता है; इसे इसलिए चुना गया क्योंकि खुदरा कीमतें सीधे घरेलू उपभोग और अपेक्षाओं को दर्शाती हैं।

• Under Section 45ZA, the retail inflation target is set at 4.0 percent with a symmetric tolerance band of plus or minus 2.0 percent (lower limit of 2.0 percent and upper limit of 6.0 percent), subject to a five-year review cycle by the Central Government in consultation with the RBI. பிரிவு 45ZA-வின் கீழ், சில்லறைப் பணவீக்க இலக்கு கூட்டல் அல்லது கழித்தல் 2.0 சதவீதம் என்ற சமச்சீரான சகிப்புத்தன்மை வரம்புடன் (குறைந்தபட்ச வரம்பு 2.0 சதவீதம் மற்றும் உச்ச வரம்பு 6.0 சதவீதம்) 4.0 சதவீதமாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது; இது RBI-யுடன் கலந்தாலோசித்து மத்திய அரசால் மேற்கொள்ளப்படும் ஐந்தாண்டு மறுஆய்வு சுழற்சிக்கு உட்பட்டதாகும். धारा 45ZA के तहत, खुदरा मुद्रास्फीति लक्ष्य को प्लस या माइनस 2.0 प्रतिशत के सममित टॉलरेंस बैंड (2.0 प्रतिशत की निचली सीमा और 6.0 प्रतिशत की ऊपरी सीमा) के साथ 4.0 प्रतिशत निर्धारित किया गया है, जो RBI के परामर्श से केंद्र सरकार द्वारा पांच-वर्षीय समीक्षा चक्र के अधीन है।

• The framework is “flexible” because it permits the central bank to “look through” transient supply shocks in volatile food and fuel prices, balancing price stability with sustainable economic growth. நிலையற்ற உணவு மற்றும் எரிபொருள் விலைகளில் ஏற்படும் தற்காலிக விநியோக அதிர்ச்சிகளைப் “பொருட்படுத்தாமல் கடந்து செல்ல” (“look through”) மத்திய வங்கிக்கு அனுமதி அளிப்பதாலும், விலை நிலைத்தன்மையை நிலையான பொருளாதார வளர்ச்சியுடன் சமநிலைப்படுத்துவதாலும் இக்கட்டமைப்பு “நெகிழ்வானது” என அழைக்கப்படுகிறது. यह ढांचा “लचीला” इसलिए है क्योंकि यह केंद्रीय बैंक को अस्थिर खाद्य और ईंधन की कीमतों में क्षणिक आपूर्ति झटकों को “नज़रअंदाज़” (“look through”) करने की अनुमति देता है, जिससे मूल्य स्थिरता और सतत आर्थिक विकास के बीच संतुलन बना रहता है।

• Under Section 45ZN and Regulation 7, policy failure occurs when average inflation stays outside the 2.0 percent to 6.0 percent range for three consecutive quarters, requiring a confidential report to the Central Government explaining reasons, remedial steps, and recovery timelines. பிரிவு 45ZN மற்றும் ஒழுங்குமுறை 7-ன் கீழ், சராசரி பணவீக்கம் தொடர்ந்து மூன்று காலாண்டுகளுக்கு 2.0 சதவீதம் முதல் 6.0 சதவீத வரம்பிற்கு வெளியே இருக்கும்போது கொள்கைத் தோல்வி ஏற்படுகிறது; இதற்கு காரணங்கள், நிவாரண நடவடிக்கைகள் மற்றும் மீட்புக் காலக்கெடுவை விளக்கி மத்திய அரசுக்கு ரகசிய அறிக்கை சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும். धारा 45ZN और विनियम 7 के तहत, नीतिगत विफलता तब मानी जाती है जब औसत मुद्रास्फीति लगातार तीन तिमाहियों तक 2.0 प्रतिशत से 6.0 प्रतिशत के दायरे से बाहर रहती है, जिसके लिए केंद्र सरकार को कारणों, उपचारात्मक कदमों और पुनर्प्राप्ति की समयसीमा की व्याख्या करते हुए एक गोपनीय रिपोर्ट सौंपनी होती है।

• The failure clause was invoked for the first time on November 3, 2022, after retail inflation exceeded the 6.0 percent ceiling across three consecutive quarters from January to September 2022. 2022 ஜனவரி முதல் செப்டம்பர் வரையிலான தொடர்ச்சியான மூன்று காலாண்டுகளில் சில்லறைப் பணவீக்கம் 6.0 சதவீத உச்ச வரம்பைத் தாண்டியதைத் தொடர்ந்து, 2022 நவம்பர் 3 அன்று முதல்முறையாக இத்தோல்வி விதி அமல்படுத்தப்பட்டது. जनवरी से सितंबर 2022 तक लगातार तीन तिमाहियों में खुदरा मुद्रास्फीति के 6.0 प्रतिशत की सीमा से अधिक हो जाने के बाद, 3 नवंबर 2022 को पहली बार विफलता खंड को लागू किया गया था।

In the next lesson, we will explore the Monetary Policy Transmission Mechanism and examine how policy rate adjustments flow through financial markets and commercial banks to reach the broader economy. அடுத்த பாடத்தில், நாம் பணவியல் கொள்கை கடத்தல் வழிமுறையை (Monetary Policy Transmission Mechanism) ஆராய்ந்து, கொள்கை விகித மாற்றங்கள் எவ்வாறு நிதிச் சந்தைகள் மற்றும் வணிக வங்கிகள் வழியாகப் பரவி பரந்த பொருளாதாரத்தை சென்றடைகின்றன என்பதைப் பார்ப்போம். अगले पाठ में, हम मौद्रिक नीति संचरण तंत्र (Monetary Policy Transmission Mechanism) का अध्ययन करेंगे और जानेंगे कि नीतिगत दर समायोजन वित्तीय बाजारों और वाणिज्यिक बैंकों के माध्यम से व्यापक अर्थव्यवस्था तक कैसे पहुंचते हैं।