The Price of Responsibility

In the previous lesson, we explored the rigorous process the Monetary Policy Committee (MPC) follows to ensure transparency and public trust. However, transparency is only one half of the coin; the other half is accountability. When a central bank is given the independence to set interest rates, it must also be held responsible for the outcomes of those decisions. In the Indian framework, this responsibility is not just a moral one; it is a legal mandate.முந்தைய பாடத்தில் (previous lesson), பொதுமக்களின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்காக பணவியல் கொள்கைக் குழு (MPC) பின்பற்றும் வெளிப்படையான செயல்முறைகளைப் பார்த்தோம். இருப்பினும், வெளிப்படைத்தன்மை என்பது நாணயத்தின் ஒரு பக்கம் மட்டுமே; மறுபக்கம் பொறுப்புக்கூறல் (accountability) ஆகும். வட்டி விகிதங்களை நிர்ணயிக்கும் சுதந்திரம் ஒரு மத்திய வங்கிக்கு வழங்கப்படும்போது, அந்த முடிவுகளின் விளைவுகளுக்கும் அது பொறுப்பேற்க வேண்டும். இந்தியக் கட்டமைப்பில், இந்தப் பொறுப்பு என்பது வெறும் அறநெறி சார்ந்தது மட்டுமல்ல; அது ஒரு சட்டப்பூர்வமான கட்டாயமாகும்.पिछले पाठ (previous lesson) में, हमने जनता का विश्वास बनाने के लिए मौद्रिक नीति समिति (MPC) द्वारा अपनाई जाने वाली पारदर्शी प्रक्रियाओं को देखा। हालांकि, पारदर्शिता केवल सिक्के का एक पहलू है; दूसरा पहलू जवाबदेही (accountability) है। जब किसी केंद्रीय बैंक को ब्याज दरें तय करने की स्वतंत्रता दी जाती है, तो उसे उन निर्णयों के परिणामों के लिए भी जिम्मेदार ठहराया जाना चाहिए। भारतीय ढांचे में, यह जिम्मेदारी केवल नैतिक नहीं है; यह एक कानूनी जनादेश (legal mandate) है।

The law recognizes that while the MPC aims for a target, economic shocks can sometimes push inflation out of balance. Therefore, the Reserve Bank of India (RBI) Act, 1934 includes a specific “Failure Clause” to ensure that when the target is missed, the committee is answerable to the people through the Central Government.MPC ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கை அடைய முயன்றாலும், பொருளாதார அதிர்ச்சிகள் சில நேரங்களில் பணவீக்கத்தை நிலையில்லாத சூழலுக்குத் தள்ளக்கூடும் என்பதைச் சட்டம் அங்கீகரிக்கிறது. எனவே, அந்த இலக்கு தவறும் பட்சத்தில், குழு மத்திய அரசாங்கத்தின் வாயிலாக மக்களுக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டும் என்பதை உறுதி செய்ய இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) சட்டம், 1934, ஒரு “தோல்வி விதியை” (Failure Clause) உள்ளடக்கியுள்ளது.कानून यह स्वीकार करता है कि यद्यपि MPC एक लक्ष्य का प्रयास करती है, लेकिन आर्थिक झटके कभी-कभी मुद्रास्फीति को असंतुलित कर सकते हैं। इसलिए, भारतीय रिज़र्व बैंक (RBI) अधिनियम, 1934 में एक विशिष्ट “विफलता खंड” (Failure Clause) शामिल है ताकि यह सुनिश्चित किया जा सके कि लक्ष्य चूकने पर समिति केंद्र सरकार के माध्यम से जनता के प्रति जवाबदेह हो।

Defining a ‘Failure’: The Three-Quarter Rule

As we discussed in the lesson on The Inflation Target in India, the primary goal of the MPC is to maintain retail inflation (CPI) at 4%, with a tolerance band of 2% to 6%. Missing this target for a single month or even a single quarter is not legally considered a failure, as inflation can often be volatile due to temporary factors like seasonal food prices.இந்தியாவில் பணவீக்க இலக்கு குறித்த பாடத்தில் நாம் விவாதித்தபடி, MPC-இன் முதன்மை நோக்கம் பணவீக்கத்தை (CPI) 4% அளவில் பராமரிப்பதாகும், இதற்கான இலக்கு வரம்பு 2% முதல் 6% வரை ஆகும். ஒரு மாதம் அல்லது ஒரே ஒரு காலாண்டில் இந்த இலக்கைத் தவறவிடுவது சட்டப்பூர்வமாகத் தோல்வியாகக் கருதப்படுவதில்லை, ஏனெனில் பருவகால உணவுப் பொருட்கள் போன்ற தற்காலிகக் காரணங்களால் பணவீக்கம் அடிக்கடி மாறக்கூடும்.भारत में मुद्रास्फीति लक्ष्य के पाठ में जैसा कि हमने चर्चा की थी, MPC का प्राथमिक लक्ष्य खुदरा मुद्रास्फीति (CPI) को 4% पर बनाए रखना है, जिसकी सहनशीलता सीमा 2% से 6% है। किसी एक महीने या एक तिमाही के लिए इस लक्ष्य को चूकना कानूनी रूप से विफलता नहीं माना जाता है, क्योंकि मौसमी खाद्य कीमतों जैसे अस्थायी कारकों के कारण मुद्रास्फीति अक्सर अस्थिर हो सकती है।

However, the law sets a clear threshold for systematic failure. Under the Monetary Policy Framework Agreement, the RBI is deemed to have failed to meet the inflation target if the average inflation rate stays either above 6% or below 2% for three consecutive quarters. This “three-quarter rule” ensures that the RBI is not penalized for short-term noise but is held accountable for persistent trends that it failed to control.இருப்பினும், முறையான தோல்விக்கான ஒரு தெளிவான வரம்பைச் சட்டம் நிர்ணயித்துள்ளது. பணவியல் கொள்கை ஒப்பந்தத்தின் கீழ், சராசரி பணவீக்க விகிதம் மூன்று தொடர்ச்சியான காலாண்டுகளுக்கு 6%-க்கு மேல் அல்லது 2%-க்குக் குறைவாக இருந்தால், RBI பணவீக்க இலக்கை அடைவதில் தோல்வியடைந்ததாகக் கருதப்படும். இந்த “மூன்று காலாண்டு விதி”, குறுகிய கால மாற்றங்களுக்காக RBI தண்டிக்கப்படுவதைத் தவிர்க்கிறது, அதே நேரத்தில் கட்டுப்படுத்தத் தவறிய ஒரு தொடர்ச்சியான போக்கிற்கு அது பொறுப்பேற்கப்படுவதை உறுதி செய்கிறது.हालांकि, कानून व्यवस्थित विफलता के लिए एक स्पष्ट सीमा तय करता है। मौद्रिक नीति समझौते के तहत यदि औसत मुद्रास्फीति दर लगातार तीन तिमाहियों के लिए या तो 6% से ऊपर या 2% से नीचे रहती है, तो माना जाता है कि RBI मुद्रास्फीति लक्ष्य को पूरा करने में विफल रहा है। यह “तीन-तिमाही नियम” यह सुनिश्चित करता है कि RBI को अल्पकालिक उतार-चढ़ाव के लिए दंडित न किया जाए, बल्कि उन निरंतर प्रवृत्तियों के लिए जवाबदेह ठहराया जाए जिन्हें वह नियंत्रित करने में विफल रहा।

The Mandatory Report: Section 45ZN

When the three-quarter failure threshold is breached, Section 45ZN of the RBI Act comes into play. This section mandates that the RBI must submit a formal, written report to the Central Government within one month from the date on which the failure occurred.மூன்று காலாண்டு தோல்வி வரம்பு மீறப்படும்போது, ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டத்தின் பிரிவு 45ZN நடைமுறைக்கு வருகிறது. இந்தப்பிரிவின்படி, தோல்வி ஏற்பட்ட தேதியிலிருந்து ஒரு மாதத்திற்குள் ரிசர்வ் வங்கி மத்திய அரசாங்கத்திடம் ஒரு முறையான, எழுத்துப்பூர்வமான அறிக்கையைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.जब तीन-तिमाही विफलता की सीमा का उल्लंघन होता है, तो RBI अधिनियम की धारा 45ZN लागू होती है। यह धारा अनिवार्य करती है कि विफलता होने की तिथि से एक महीने के भीतर RBI को केंद्र सरकार को एक औपचारिक लिखित रिपोर्ट सौंपनी होगी।

This is not a mere notification; it is a document of profound economic importance. According to the law, this report must contain three specific pieces of information:இது வெறும் தகவல் தெரிவிக்கும் கடிதம் மட்டுமல்ல; மாறாக ஆழ்ந்த பொருளாதார முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு ஆவணம் ஆகும். சட்டத்தின்படி, இந்த அறிக்கை மூன்று குறிப்பிட்ட தகவல்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்:यह केवल एक सूचना नहीं है; यह गहरे आर्थिक महत्व का दस्तावेज़ है। कानून के अनुसार, इस रिपोर्ट में तीन विशिष्ट जानकारियाँ होनी चाहिए:

1. The Reasons for Failure: A detailed analysis of the internal and external factors that prevented the MPC from keeping inflation within the target band (e.g., global oil price spikes, supply chain disruptions, or domestic shocks).தோல்விக்கான காரணங்கள்: பணவீக்கத்தை நிர்ணயிக்கப்பட்ட வரம்பிற்குள் வைக்க முடியாமல் போனதற்கான உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச காரணிகள் (எடுத்துக்காட்டாக, சர்வதேச கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வு, விநியோகச் சங்கிலி பாதிப்புகள் அல்லது உள்நாட்டுப் பொருளாதார அதிர்ச்சிகள்) குறித்த விரிவான ஆய்வு.विफलता के कारण: आंतरिक और बाहरी कारकों का विस्तृत विश्लेषण जिन्होंने MPC को मुद्रास्फीति को लक्ष्य सीमा के भीतर रखने से रोका (उदाहरण के लिए, वैश्विक तेल की कीमतों में उछाल, आपूर्ति श्रृंखला में व्यवधान, या घरेलू झटके)।

2. Proposed Remedial Actions: The specific steps the MPC and the RBI plan to take to bring inflation back to the target. This could include interest rate hikes, liquidity management, or other monetary measures.பரிந்துரைக்கப்பட்ட தீர்வு நடவடிக்கைகள்: பணவீக்கத்தை மீண்டும் இலக்கிற்குள் கொண்டு வர MPC மற்றும் RBI எடுக்கத் திட்டமிட்டுள்ள குறிப்பிட்ட நடவடிக்கைகள். இதில் வட்டி விகித உயர்வு, பணப்புழக்க மேலாண்மை அல்லது பிற பணவியல் நடவடிக்கைகள் அடங்கும்.प्रस्तावित उपचारात्मक कार्य: मुद्रास्फीति को वापस लक्ष्य पर लाने के लिए MPC और RBI द्वारा उठाए जाने वाले विशिष्ट कदम। इसमें ब्याज दर में वृद्धि, तरलता प्रबंधन या अन्य मौद्रिक उपाय शामिल हो सकते हैं।

3. Estimated Timeline: A projection of how long it will take for the inflation rate to return to the mandated 4% midpoint after the remedial actions are implemented.மதிப்பிடப்பட்ட காலக்கெடு: தீர்வு நடவடிக்கைகள் செயல்படுத்தப்பட்ட பிறகு, பணவீக்க விகிதம் நிர்ணயிக்கப்பட்ட 4% இடைநிலைக்கு திரும்புவதற்கு எவ்வளவு காலம் எடுக்கும் என்பது குறித்த மதிப்பீடு.अनुमानित समय-सीमा: उपचारात्मक कार्यों के लागू होने के बाद मुद्रास्फीति दर को अनिवार्य 4% के मध्य बिंदु पर लौटने में कितना समय लगेगा, इसका एक अनुमान।

The Historical First: The 2022 Breach

For several years after the MPC was established in 2016, the failure clause remained a purely theoretical provision. That changed in 2022. Following a series of global events, including the Russia-Ukraine conflict and the pandemic’s lingering impact, retail inflation in India remained above the 6% upper limit for three consecutive quarters (January–March, April–June, and July–September 2022).2016-இல் MPC நிறுவப்பட்ட பிறகு பல ஆண்டுகளாக, தோல்வி விதி என்பது வெறும் கொள்கையாக மட்டுமே இருந்தது. ஆனால் 2022-இல் அது மாறியது. ரஷ்யா-உக்ரைன் போர் மற்றும் கோவிட்-19 பாதிப்புகள் போன்ற வரிசையான உலகளாவிய நிகழ்வுகளின் காரணமாக, இந்தியாவில் பணவீக்கம் மூன்று தொடர்ச்சியான காலாண்டுகளுக்கு (ஜனவரி-மார்ச், ஏப்ரல்-ஜூன் மற்றும் ஜூலை-செப்டம்பர் 2022) 6% மேல்பரம்பிற்கு அதிகமாக இருந்தது.2016 में MPC की स्थापना के बाद कई वर्षों तक, विफलता खंड केवल एक सैद्धांतिक प्रावधान बना रहा। 2022 में यह बदल गया। रूस-यूक्रेन संघर्ष और महामारी के प्रभाव सहित वैश्विक घटनाओं की एक श्रृंखला के बाद, भारत में खुदरा मुद्रास्फीति लगातार तीन तिमाहियों (जनवरी-मार्च, अप्रैल-जून और जुलाई-सितंबर 2022) के लिए 6% की ऊपरी सीमा से ऊपर बनी रही।

This triggered Section 45ZN for the first time in Indian history. To fulfill this legal obligation:இது இந்திய வரலாற்றில் முதன்முறையாக பிரிவு 45ZN-ஐ நடைமுறைக்குக் கொண்டு வந்தது. இந்தச் சட்டப்பூர்வ கடமையை நிறைவேற்றுவதற்காக:इसने भारतीय इतिहास में पहली बार धारा 45ZN को सक्रिय किया। इस कानूनी दायित्व को पूरा करने के लिए:

• The MPC held a special off-cycle meeting on November 3, 2022, specifically to discuss the causes of the breach and draft the mandatory report.பணவீக்க மீறலுக்கான காரணங்களை விவாதிப்பதற்கும் கட்டாய அறிக்கையைத் தயாரிப்பதற்கும் 2022 நவம்பர் 3 அன்று MPC ஒரு சிறப்பு கூட்டத்தை நடத்தியது.इस उल्लंघन के कारणों पर चर्चा करने और अनिवार्य रिपोर्ट का मसौदा तैयार करने के लिए MPC ने 3 नवंबर, 2022 को एक विशेष असाधारण बैठक आयोजित की।

• The report was subsequently submitted to the Ministry of Finance, explaining the challenges posed by “imported inflation” and global supply shocks.அதன்பிறகு, உலகளாவிய விநியோக அதிர்ச்சிகள் மற்றும் “இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பணவீக்கத்தால்” (imported inflation) ஏற்பட்ட சவால்களை விளக்கி அந்த அறிக்கை நிதி அமைச்சகத்திடம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.इसके बाद रिपोर्ट वित्त मंत्रालय को सौंपी गई, जिसमें “आयातित मुद्रास्फीति” (imported inflation) और वैश्विक आपूर्ति झटकों से उत्पन्न चुनौतियों के बारे में बताया गया था।

Transparency vs. Confidentiality

A common question asked by banking aspirants is whether this “failure report” is available to the public. Interestingly, while the RBI Act mandates the submission of the report to the government, it does not explicitly require its public disclosure.இந்த “தோல்வி அறிக்கை” பொதுமக்களுக்குக் கிடைக்குமா என்பது வங்கித் தேர்வுகளுக்குத் தயாராகுபவர்களின் ஒரு பொதுவான கேள்வியாகும். சுவாரஸ்யமாக, இந்த அறிக்கையை அரசாங்கத்திடம் சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டம் கட்டாயப்படுத்தினாலும், அதை பொதுமக்களுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும் என்று அது கூறவில்லை.बैंकिंग के उम्मीदवारों द्वारा अक्सर पूछा जाने वाला एक सामान्य प्रश्न यह है कि क्या यह “विफलता रिपोर्ट” जनता के लिए उपलब्ध है। दिलचस्प बात यह है कि जहाँ RBI अधिनियम सरकार को रिपोर्ट सौंपने का आदेश देता है, वहीं यह स्पष्ट रूप से इसके सार्वजनिक प्रकटीकरण की आवश्यकता नहीं बताता है।

The RBI and the Government have historically treated this report as privileged communication. The rationale is that disclosing the exact internal forecasts and sensitive policy discussions could cause unnecessary market volatility or affect the sovereignty and economic interests of the country. Consequently, the specific report submitted in 2022 was not released to the public, although the general reasons for inflation (like global commodity prices) were widely discussed in the regular bi-monthly policy statements.ரிசர்வ் வங்கியும் அரசாங்கமும் இந்த அறிக்கையை ஒரு ரகசியத் தகவல் பரிமாற்றமாகவே கருதுகின்றன. துல்லியமான உள்நாட்டு முன்கணிப்புகள் மற்றும் முக்கியமான கொள்கை விவாதங்களை வெளியிடுவது தேவையற்ற சந்தை ஏற்ற இறக்கங்களை (market volatility) ஏற்படுத்தக்கூடும் அல்லது நாட்டின் இறையாண்மை மற்றும் பொருளாதார நலன்களைப் பாதிக்கக்கூடும் என்பதே இதற்குக் காரணமாகும். இதன் விளைவாக, 2022-இல் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட அந்த அறிக்கை பொதுமக்களுக்கு வெளியிடப்படவில்லை. இருப்பினும், பணவீக்கத்திற்கான பொதுவான காரணங்கள் (சர்வதேச கச்சா எண்ணெய் விலை போன்றவை) வழக்கமான இருமாதக் கொள்கை அறிக்கைகளில் விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டன.RBI और सरकार ने ऐतिहासिक रूप से इस रिपोर्ट को विशेषाधिकार प्राप्त संचार (privileged communication) के रूप में माना है। इसके पीछे तर्क यह है कि सटीक आंतरिक पूर्वानुमानों और संवेदनशील नीतिगत चर्चाओं का खुलासा करने से अनावश्यक बाजार अस्थिरता (market volatility) हो सकती है या देश की संप्रभुता और आर्थिक हितों पर असर पड़ सकता है। नतीजतन, 2022 में सौंपी गई विशिष्ट रिपोर्ट जनता के लिए जारी नहीं की गई थी, हालांकि मुद्रास्फीति के सामान्य कारणों (जैसे वैश्विक कमोडिटी की कीमतें) पर नियमित द्वि-मासिक नीति बयानों में व्यापक चर्चा की गई थी।

Key Takeaways

• A “failure” of monetary policy is defined as average inflation staying outside the 2% to 6% band for three consecutive quarters.சராசரி பணவீக்கம் தொடர்ச்சியாக மூன்று காலாண்டுகளுக்கு 2% முதல் 6% வரம்பிற்கு வெளியே இருந்தால், அது பணவியல் கொள்கையின் “தோல்வி” என்று வரையறுக்கப்படுகிறது.मौद्रिक नीति की “विफलता” को लगातार तीन तिमाहियों के लिए औसत मुद्रास्फीति के 2% से 6% के दायरे से बाहर रहने के रूप में परिभाषित किया गया है।

• Section 45ZN of the RBI Act, 1934, provides the legal framework for accountability when the inflation target is missed.ஒத்திசைந்த பணவீக்க இலக்கைத் தவறவிடும்போது, அதற்கான பொறுப்புக்கூறலுக்கான சட்டக் கட்டமைப்பை ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டம், 1934-இன் பிரிவு 45ZN வழங்குகிறது.मुद्रास्फीति लक्ष्य चूकने पर जवाबदेही के लिए RBI अधिनियम, 1934 की धारा 45ZN कानूनी ढांचा प्रदान करती है।

• The RBI must submit a formal report to the Central Government within one month of the failure being triggered.தோல்வி உறுதி செய்யப்பட்ட ஒரு மாதத்திற்குள் ரிசர்வ் வங்கி ஒரு முறையான அறிக்கையை மத்திய அரசாங்கத்திடம் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.विफलता की पुष्टि होने के एक महीने के भीतर RBI को केंद्र सरकार को एक औपचारिक रिपोर्ट सौंपनी होगी।

• The report must include the reasons for failure, remedial actions to be taken, and the estimated time to return to the target.அந்த அறிக்கையில் தோல்விக்கான காரணங்கள், எடுக்கப்பட வேண்டிய தீர்வு நடவடிக்கைகள் மற்றும் பணவீக்கம் மீண்டும் இலக்கிற்குத் திரும்புவதற்கான மதிப்பிடப்பட்ட காலம் ஆகியவை இடம் பெற வேண்டும்.रिपोर्ट में विफलता के कारण, की जाने वाली उपचारात्मक कार्रवाई और लक्ष्य पर लौटने का अनुमानित समय शामिल होना चाहिए।

• The unique “Failure Clause” was triggered for the first time in November 2022 after inflation stayed above 6% for nine straight months.தொடர்ச்சியாக ஒன்பது மாதங்கள் (மூன்று காலாண்டுகள்) பணவீக்கம் 6%-க்கு மேல் இருந்ததையடுத்து, 2022 நவம்பர் மாதத்தில் முதன்முறையாக இந்த “தோல்வி விதி” நடைமுறைக்கு வந்தது.महंगाई दर लगातार नौ महीनों तक 6% से ऊपर रहने के बाद नवंबर 2022 में पहली बार विशिष्ट “विफलता खंड” लागू हुआ।

• In the next lesson, we will explore the Tools of Monetary Policy, starting with the Quantitative (General) Tools such as Repo Rate, CRR, and SLR used to manage liquidity and control inflation.அடுத்ததாக, நாம் அடுத்த அதிகாரத்திற்குச் சென்று, பணப்புழக்கத்தை நிர்வகிக்கவும் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும் பயன்படுத்தப்படும் அளவுகோல் கருவிகளிலிருந்து (Quantitative Tools) தொடங்கி, பணவியல் கொள்கையின் கருவிகள் (Tools of Monetary Policy) குறித்து விரிவாக ஆராய்வோம்.आगे, हम अगले अध्याय की ओर बढ़ेंगे और मौद्रिक नीति के उपकरणों (Tools of Monetary Policy) के बारे में जानेंगे, जिसकी शुरुआत तरलता प्रबंधन और मुद्रास्फीति नियंत्रण के लिए उपयोग किए जाने वाले मात्रात्मक उपकरणों (Quantitative Tools) से होगी।